028 ความลับที่ไม่ใช่ความลับของเลขาซิน

1251 Words

พนักงานสาวสองคนมาดักพบเอกสิทธิ์หน้าแผนกต่างประเทศ “เรามาขอให้คุณเอกช่วยคำนวณสต๊อกสินค้าให้ค่ะ เราคำนวณแล้วไม่ลงตัว” “ได้ครับ แต่ต้องรอคิวหน่อยนะ คนขอให้ช่วยเยอะ” “นานแค่ไหนคะ” “ประมาณ 2 อาทิตย์ครับ” “คงรอไม่ไหวค่ะ อีกสามวันต้องส่งสต๊อกสินค้าแล้ว” สาวคนนึงหน้าเจื่อน “ไวกว่านี้ไม่ได้หรือคะ เราจำเป็นต้องใช้จริงๆ” สาวอีกคนขยับเข้าใกล้กล่าวขอร้อง “ไม่ได้หรอกครับ ผมก็งานล้นมือ คุณลองไปขอให้คนอื่นช่วยนะครับ” เอกปฏิเสธ “งั้นรบกวนแค่นี้นะคะ เดี๋ยวพวกเราลองทำกันเองอีกรอบ” ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่เธอคำนวณแล้วคำนวณอีกมาสองวัน ตัวเลขยังคลาดเคลื่อน เธอกับเพื่อนหันหลังกำลังจะกลับ เอกคว้าต้นแขนไว้ก่อน จมูกสูดกลิ่นผู้หญิงตรงหน้าฟุดฟิด จนสาวเจ้าตกใจ แต่จะหนีก็ไม่ได้เพราะโดนจับแขนไว้ “กลิ่นหอมนี่ มะลิรึเปล่าครับ” เอกเหมือนได้กลิ่นหอมคุ้นเคย “ดอกแก้วค่ะ แต่เออ...มะลิก็มีด้วย” เมื่อเช้าเธอช่วยทางบ้านจัดช่อดอกไม้ก่อนมาทำงาน “บ้านคุณปลูกมะลิหรือ” “ค่ะ ที่บ้านเป็นร้านดอกไม้ มีต้นไม้แบบกระถางขายด้วยค่ะ” “ผมจะทำให้ แลกกับต้นมะลิสักต้นได้ไหมครับ” เอกยิ้มกริ่ม “คะ ยังไงนะคะ ?” สาวงง โรคจิตรึเปล่าเนี่ย มาดมกลิ่นแล้วขอต้นมะลิบ้านเธอด้วย “ต้นมะลิใส่กระถางสำหรับไว้ในห้องนอน แฟนผมชอบมะลิครับ อยากให้เป็นของขวัญแฟน ถ้าตกลงผมทำให้คุณเดี๋ยวนี้เลย พรุ่งนี้คุณค่อยเอามะลิมาให้ผม” เฮ้อ โล่งอก อยากได้เป็นของขวัญให้แฟน เธอลืมไปว่าหนุ่มคนนี้ขึ้นชื่อลือชาว่ารักแฟนมาก “ได้ค่ะได้ พรุ่งนี้จะรีบเอามะลิมาให้เลย” เธอดีอกดีใจ มะลิต้นเดียวคุ้มจะตาย ตอนแรกเธอนึกว่าต้องเลี้ยงอาหารแพงๆ ซะแล้ว เอกเปิดเอกสารที่สองสาวนำมา กวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว “เรามาเอางานได้ตอนไหนคะ” “เงียบ ผมกำลังใช้สมาธิ” เอกสั่งเสียงเฉียบขาด สองสาวได้แต่ยืนรอเงียบกริบ เอกหยิบปากกาขีดเขียนปาดๆ เกือบสิบนาทีก็ยื่นเอกสารคืน “เสร็จละ พรุ่งนี้ผมจะรอคุณนะ” ว่าแล้วก็เดินกลับไปทำงานต่อเฉยเลย ปล่อยสองสาวยืนเซ่อ “เค้าไม่ใช้เครื่องคิดเลขหรือ” “หัวคนหรือคอมพิวเตอร์เนี่ย” ........................................... วันถัดมาเอกได้ต้นมะลิหอมกรุ่นในกระถางดอกไม้แสนน่ารัก เอกยิ้มปลื้ม “ขอบคุณครับ น่ารักมากเลย แฟนผมต้องชอบแน่ๆ” และเรื่องราวความเห่อแฟนของหนุ่มอัจฉริยะแผนกต่างประเทศ ถูกเล่าในบริษัทไปอีกนาน ถ้าอยากให้ช่วยงานต้องเอาของที่แฟนสาวชอบมาประเคน ถึงจะยอมลัดคิวทำงานให้ แต่แฟนสาวไม่ได้ดีใจอย่างที่คิด “มีพี่แผนกต่างประเทศเล่าให้ฟัง ว่าเอกไปจับมือถือแขนผู้หญิงอื่นหรือ” “หาอะไร ตอนไหน เอกเปล่านะ” “บอกว่าตัวเค้าหอมกลิ่นดอกไม้ด้วย ให้ดอกม้งดอกไม้กันด้วยหรือ” “อ้อ จำได้แล้ว ผู้หญิงที่บ้านเป็นร้านดอกไม้” “รู้ขนาดบ้านเค้าทำมาค้าขายอะไรด้วย” กิ๊กหน้าหงิก “เดี๋ยวฟังเอกก่อน ดอกไม้ก็ต้นมะลิที่เอกให้กิ๊กไปวันก่อนไง กิ๊กยังบอกว่าชอบอยู่เลย” “ให้ดอกไม้แล้วทำไมต้องจับแขนดึงกันไปมาด้วย อย่ามาโกหกกิ๊กนะ” “เอกขอโทษ เอกไม่ได้ตั้งใจจับแขนเค้า” “ไม่ฟัง ไปเลยไป๊” กิ๊กเดินหนี “กิ๊กเดี๋ยวววววว ไม่ใช่อย่างที่กิ๊กคิดน้า เอกมีกิ๊กคนเดียววววว” เอกวิ่งตามง้อแฟนสาว ........................................... สิปางลงมาติดต่องานแผนกต่างประเทศ พนักงานกำลังแซวเอกสิทธิ์ “ท่านรองหวงผิดปกตินะ ถ้าไม่มีอะไรในกอไผ่ทำไมหวงขนาดนี้” “ถ้าหวงขนาดนั้นจะอนุญาตให้เป็นแฟนผมหรือ” “อะไม่แน่ เหมือนสมัยก่อนไง ฮ่องเต้เบื่อสนมแล้วยกให้ลูกน้องต่อ” “ไม่มีอะไรกับท่านรองจริงๆ จูบยังไม่เคยเลย” เอกแก้ตัวแทนกิ๊ก “รู้ได้ไงว่าไม่เคยจูบกัน เอ๊าะ จูบแรกละสิ” เรียกเสียงโห่ฮาจากเพื่อนฝูง “อิจฉาเว้ย ได้จูบแรกด้วย” พนักงานยังแซวกันไม่เลิก “พอเหอะ ไม่คุยละ งานเยอะ” เอกเขินจนหน้าแดง “เลขาคนใหม่รู้อะไรบ้าง น้องกิ๊กกิ๊กกั๊กกุ๊กกิ๊กกับท่านรองจริงปะ” “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้องเค้ายังเด็กอยู่เลย” สิปางหัวเราะกับการเล่นคำของพนักงานแผนกต่างประเทศ “เด็กอะไร เสร็จไอ้เอกไปละ เลขาใหม่เห็นอะไรแล้วไม่ยอมบอกพวกเรารึเปล่า” “กับผมก็ยังไม่มีอะไรกันครับ” เอกตะโกน “ไม่เชื่อโว้ย” เพื่อนร่วมงานพร้อมใจกันประสานเสียง “กิ๊กกับท่านรองไม่มีแน่ค่ะ คนที่คิดว่ามีอาจไม่มี คนที่คิดว่าไม่มีอาจมีนะคะ” สิปางโยนหินถามทาง “พูดถึงคุณซินหรือ ถ้าใช่ ไม่สงสัย สงสัยทำไม ฮ่า ฮ่า ฮ่า คู่นั้นได้กันมานานละ” พนักงานหัวเราะลั่น สิปางเหวอ “น้องมาใหม่ไง เรื่องท่านรองกับซิน พี่แซวกันจนเบื่อไปหลายปีละ ทริปต่างประเทศนอนห้องเดียวกันตลอด คนทั้งทริปรู้กันทั่ว ตอนไปจีนเมื่อปีก่อนโน้น คณะกลับกันแล้ว ท่านรองกับซินยังอยู่เที่ยวต่อกันสองคนตั้งหลายวัน” “จริงหรือคะ” เธอนึกว่าเธอรู้ความลับนะเนี่ย คนอื่นเค้ารู้กันหมดแล้วหรือ “ใช่ คนเค้าไม่นินทาคุณซินแง่ร้าย เพราะคุณซินนิสัยดี ไม่เคยใช้ทั้งตำแหน่งงานและความสัมพันธ์ส่วนตัวเพื่อข่มเหงคนอื่นเลย ขยันทำงาน ไม่หยิ่ง ผมทำงานที่อื่นนะ เลขาที่มีอะไรกับเจ้านายนิสัยอย่างเชิด วันๆเอาแต่แต่งหน้าแต่งตัว” “สงสารคุณซินมากกว่า ท่านรองเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยเหลือเกิน คุณซินโดนหาเรื่องประจำ ทั้งที่เธอนิ่งตลอด ไม่เคยยุ่งกับใคร ทำงานอย่างเดียว” “แต่ซินคบนานสุดนะเว้ย สำคัญกว่าคนอื่นด้วย ผู้หญิงคนไหนไปหาเรื่องซินมากๆ ท่านรองทิ้งเลย” “คุณเอกก็รู้เรื่องท่านรองกับพี่ซินหรือคะ” สิปางถามเอก “เสือกอะไรเรื่องชาวบ้าน มาเอาเอกสารเสร็จแล้วก็ไปสิ” เอกตวาดใส่หน้าสิปาง สิปางหน้าชา รีบคว้าเอกสารออกไปทันที “เฮ้ย เป็นอะไรวะเอก พวกเราแซวกันเล่นประจำ เอกไม่เห็นว่าอะไร สงสารน้องเค้าหน้าซีดหนีไปเลย” “โทษทีพี่ ผมไม่ค่อยชอบหน้ายัยนี่เท่าไหร่” ........................................... ตติยาแทบช็อคตายเมื่อเห็นคนตรงหน้า “แผนกต่างประเทศอยู่ไหน” จิ๋วตะคอก “มีธุระอะไรหรือคะ เดี๋ยวดิฉันติดต่อให้” ตติยาแกล้งถาม “ผมถามว่าแผนกต่างประเทศอยู่ไหน ไอ้เอกมันอยู่ที่นั่นใช่ไหม” ตติยาตัวสั่นนิ่งเงียบ ไม่กล้าตอบ “คุณ แผนกต่างประเทศอยู่ไหน” จิ๋วหันไปตะคอกถามพนักงานอีกคน “ชะ ชั้น ชั้น 27 ค่ะ” จิ๋วไม่รอแลกบัตรจ้ำอ้าวออกไปทันที “พี่จิ๋วมาค่ะ มาโวยวายตามหาเอก ไม่รู้เกิดเรื่องอะไรขึ้น กิ๊กช่วยมาดูหน่อยได้ไหมคะ” ตติยามือสั่นโทรหากิ๊ก ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more