019 คู่นอนของเอกสิทธิ์

1833 Words

ตติยาเดินวนเวียนอยู่แถวประตูหลังในบริษัท “พี่มาทำอะไรอยู่แถวนี้ตอนตีสาม” เอกสิทธิ์ถาม “พี่เลิกงานตีสอง กลับลำบากเลยรอเช้าค่อยกลับบ้านค่ะ เอกยังทำงานอยู่หรือ” “ครับ รอแปลเอกสารติดต่องาน ผมจะออกไปซื้อกาแฟกับหาของกิน พี่ไปด้วยกันไหม” “ได้นอนบ้างไหมเนี่ย” “ได้ครับ นอนแถวโซฟาในห้องทำงานนั่นแหละ คนอื่นติดต่องาน ผมแค่แปลอย่างเดียว พอเอกสารมาเค้าก็ปลุกให้มาแปลให้ ทางนี้ร่างจดหมายภาษาไทยเสร็จก็ปลุกผมมาแปลอีกที คนอื่นแผนกผมก็อย่างพี่ตินี่แหละ นอนหลับคาโซฟา เช้าค่อยกลับบ้าน” “แผนกพี่คนอื่นห้องพักใกล้แถวนี้ บางคนก็นั่งแท็กซี่กลับ แต่พี่ไม่อยากรบกวนเงินทางบ้าน รอพ้นโปรได้เงินเดือนขึ้นคงพอค่าแท็กซี่บ้าง” “วันนี้พี่ไปพักห้องผมก่อนก็ได้ ออกเมื่อไหร่เอาคีย์การ์ดฝากพนักงานไว้ ผมคงทำงานถึงเช้าหรือสายเลย” เอกสิทธิ์หยิบคีย์การ์ดยื่นให้ “ขอบคุณจ้า” “เดือนหน้าไม่ต้องเลี้ยงอาหารแพงๆ ผมละนะ ก๋วยเตี๋ยวข้างทาง 30-40 ก็พอ พี่จะได้เอาเงินไปจ่ายค่าแท็กซี่” “พี่คิดว่าจะทำกับข้าวมากิน ประหยัดดี” “ทำกินเอง ค่าของสด ค่าแก๊ส ค่าเครื่องปรุง ก็ใช้เงินเหมือนกันนะพี่ พี่คิดว่าประหยัดเพราะพี่ไม่ได้จ่ายพวกนี้เอง แต่ที่บ้านพี่ก็ควักเงินซื้อนะครับ ดีไม่ดีแพงกว่าก๋วยเตี๋ยว 40 บาทอีก” ตติยานิ่งคิด ก็จริง เธอซื้อแค่วัตถุดิบไม่กี่อย่าง กุ้งกิโลนึงหลายร้อย ของสดในบ้านที่หยิบมาใช้ไม่รู้กี่บาท ซีอิ้วน้ำปลาเธอไม่เคยซื้อเองเลย เอกนี่คิดอะไรลึกซึ้งจริงๆ “หนหน้าถ้าไม่รู้จะไปไหนมาแผนกต่างประเทศก็ได้ มีคนอยู่ตลอด ผมไม่อยู่ก็ไปนั่งเล่นได้” “จะดีหรือ ถ้าเอกไม่อยู่เกรงใจคนอื่น” “เพื่อนผมยินดีต้อนรับ พี่สวยขนาดนี้ พวกนั้นอยากจีบพี่จะตาย พี่จะได้หาแฟนใหม่ด้วยไง” เอกขยิบตาให้ ........................................... ข่าวลือเก่ายังไม่ทันซา ข่าวลือใหม่ก็ซัดเข้ามาเหมือนคลื่นกระทบฝั่ง ภาพตติยาควงจิ๋วไปทานข้าวนั่งคู่กัน ส่งต่อกันทางไลน์อีกครั้ง เอกพิมพ์ข้อความส่งในไลน์หลายกลุ่ม ‘ไรวะเนี่ย วันนั้นไปกัน 4 คน ผมกับกิ๊กนั่งอีกฝั่งของโต๊ะ ทำไมถ่ายมาแค่สองคน’ กระแสเริ่มตีกลับ พนักงานหลายคนเริ่มด่าคนถ่ายภาพ ‘พวกขี้อิจฉาแกล้งพนักงานต้อนรับคนใหม่รึเปล่าวะ เห็นสวยกว่าเลยใส่ความ’ ‘กูเห็นน้องเค้าขยันทำงาน สวยด้วยขยันด้วย เลยโดนหมั่นไส้มั้ง’ ‘หนก่อนใส่ความน้องคนนี้กับเอกสิทธิ์แผนกต่างประเทศนี่หว่า เอกมันเพิ่งเป็นแฟนเลขาท่านรอง คู่นี้กำลังดังเลย หลังเกิดเรื่องเรายังเห็นสามคนนี้ไปกินข้าวด้วยกันประจำ คนทำแม่งคงแกล้ง’ ‘กูเชียร์คู่นี้ ตั้งแต่คบกัน นังปีศาจน้อยลดความโหดลงเยอะ ถ้าสองคนนี้เลิกกัน กูกระทืบคนแอบถ่ายภาพแน่’ “เรื่องนี้ใช่ไหมที่พี่เอกปิดบังกิ๊ก” “ใช่” เอกอ่อมแอ้มตอบ “พี่ตติยารู้ไหมว่าพี่จิ๋วมีเมียแล้ว” “ตอนแรกไม่รู้ เพิ่งมารู้ทีหลัง” “รู้แล้วทำไมยังไม่เลิก” “อาจเป็นภาพเก่าก็ได้ ภาพไม่ระบุวันที่ อาจเป็นภาพก่อนพี่ตติยารู้ว่าพี่จิ๋วมีเมียแล้ว” “กิ๊กจะช่วยแค่หนนี้หนเดียวนะ อย่าให้มีครั้งหน้าอีก” ........................................... ระยะหลังจดหมายเชิญทำงานของเอกสิทธิ์มาจากต่างประเทศด้วย มีกระทั่งจดหมายจากกระทรวงกลาโหมสหรัฐ หน่วยสืบสวน CSI และมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับโลกหลายแห่งเชิญไปเป็นอาจารย์ เอกสิทธิ์เด่นดังเป็นที่รู้จักมากขึ้นทุกวัน หลายคนพนันขันต่อกันว่าเอกจะถูกซื้อตัวไปทำงานที่อื่นเมื่อไหร่ หลายคนรวมทั้งตติยาลงขันว่าเอกยังทำงานอยู่ที่นี่เพราะหลงรักเลขาท่านรอง ห้องพักพนักงาน สาวๆ รวมกลุ่มซุบซิบนินทา ตติยาอยู่ช่วงพักเบรกเลยเข้าร่วมด้วย “เสียดาย เห็นบ้าๆบอๆ เราก็นึกว่าแค่เก่งภาษาเลยได้ทำงานแผนกต่างประเทศตั้งแต่เข้าใหม่ รู้งี้เราจีบนานละ” “พี่เห็นว่ายังเด็กเลยเมิน โอ้ย อยากอายุน้อยกว่านี้สักสิบปี” “กินเด็กตอนนี้ยังทันนะพี่” “ไม่ทันแล้วย่ะ โดนเด็กกว่าอย่างเลขาท่านรองเอาไปกินแล้ว” “นิสัยดีด้วย ใครขอให้ช่วยอะไรก็ช่วย แต่ตอนนี้คิวยาวเหยียด” “ตติยาโชคดีนะ เล็งการณ์ไกล ตีสนิทตั้งแต่แรก ตอนนี้ใครขอให้ช่วยอะไรก็ช่วยตติยาก่อนเพื่อนเลย” “เสน่ห์ปลายจวัก ใครจะไปรู้เอาของกินล่อก็มาทั้งเอกทั้งกิ๊กเลย” “เกาะคนดังล่ะสิไม่ว่า ลืมเพื่อนเก่า หมดผลประโยชน์ก็ทิ้งเพื่อน” เสียงหนึ่งลอยขึ้นมา “อย่าพูดแบบนั้นเลยพี่ ตติยาไม่ใช่คนแบบนั้น เค้าย้ายแผนก เวลาพักไม่ตรงกันเลยไม่ค่อยได้เจอกันเท่านั้นเอง” สิปางดึงแขนคนพูด “ขอโทษนะติ” สิปางหันไปหาเพื่อน “ไม่เป็นไร” ตติยาพยักหน้ารับ ........................................... สาวตะวันตกหุ่นเซ็กซี่ผมทองมาขอพบเอกสิทธิ์ “ติดต่อเรื่องอะไรคะ” ตติยาถาม “เลื่องงานค่ะ เคยทำงานด้วยกัน” สาวผมทองพูดภาษาไทยสำเนียงฝรั่ง ตติยายกหูโทรศัพท์ติดต่อภายในให้อย่างไม่ใส่ใจ พวกมาเชิญไปทำงานยังไงเอกก็ปฏิเสธอยู่ดี ไม่ใช่รายแรกที่เอาสาวสวยมาล่อใจ “เอกคะ ผู้หญิงชื่อซาร่าขอพบเรื่องงานค่ะ บอกว่าเคยทำงานด้วยกัน” “พี่เปิดห้องรับรองแขกให้เค้านั่งก่อนนะครับ ผมเคลียร์งานด่วนเสร็จจะรีบลงไป” แปลกแฮะ ปกติเห็นไม่ยอมมาพบ คนนี้คงไม่ใช่เพื่อนร่วมงานธรรมดาซะแล้ว ซาร่าหอบกระเป๋าเอกสารใบใหญ่ตามตติยาเข้าห้องรับรองแขก ตติยาพิจารณาซาร่า เธอแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดโชว์หน้าอกหน้าใจขนาดใหญ่ ระดับว่าตติยาที่ภูมิใจในหน้าอกตัวเองแล้วยังคิดว่าหน้าอกซาร่าใหญ่กว่าเธอ ชุดเดรสสีแดงเพลิงรัดรูปคอคว้านลึก ความสั้นแบบนั่งแล้วเห็นกางเกงใน รองเท้าส้นสูง 5 นิ้ว แต่งหน้าอ่อนบางแบบธรรมชาติ ท่าทางสุภาพอ่อนน้อมขัดกับภายนอก ซาร่ายิ้มหวานให้ตติยาอย่างเป็นมิตร ทำให้ตติยากล้าพูดคุยด้วย “เพื่อนร่วมงานเก่าหรือคะ” ตติยาเสิร์ฟกาแฟให้ซาร่า “คู่นอนค่ะ” โชคดีที่ตติยาไม่ได้กำลังดื่มอะไร ไม่งั้นคงสำลักพรวดออกปาก “แฟนเก่าหรือคะ” “แฟน เปน girlfriend - boyfriend ไม่ใช่ค่ะ ไม่แฟน ซาร่าเปนคู่นอนค่ะ” “คู่รัก Lover ?” “No No ไม่ใช่ค่ะ ไม่รัก ไม่คนรัก คู่นอนค่ะ” “มาติดต่อเรื่องงาน ?” ตติยาเริ่มมึน “ใช่ค่ะ หัวเน่าให้ซาร่ามาพาเอ็ดเวิร์ดกลับทำงาน” ซาร่ายิ้มแย้ม ตติยามึนตึ้บ สงสัยคุณเธอคงสับสนภาษาไทยอย่างหนัก ไม่ใช่แฟนเก่า แต่มาติดต่องานทำไมไม่แต่งตัวให้สุภาพ “ขอโทษ แต่งกายสุภาพไม่ได้ เอ็ดเวิร์ดชอบชุดสไตล์นี้ค่ะ” ซาร่าเห็นสายตาที่ตติยามอง จึงก้มมองตัวเองบ้าง “ค่ะ ขอตัวไปทำงานต่อนะคะ คุณซาร่ารอในห้องนี้คนเดียวได้ไหมคะ” “ได้ค่ะ ซาร่ารอเอ็ดเวิร์ด ซาร่านั่งคนเดียวในห้องนี้ ซาร่าเงียบ ไม่รบกวน” ผ่านไปชั่วโมงกว่า จนพนักงานต้อนรับรุ่นพี่ทัก “สาวฝรั่งคนนั้นมารอนานแล้วนะ ตติยาจัดการหน่อยสิ” “เอกมาไวหน่อยได้ไหม พี่ต้องวนให้คนอื่นใช้ห้องอีกนะคะ” ตติยาโทรตามเอก “ครับๆ ผมจะรีบลงไปเลย” ตติยาได้ยินเสียงเอกตะโกนขออนุญาตพักโหวกเหวกโวยวาย งานคงติดพันจริงๆ ตติยาเข้าไปในห้องรับรองแขก ซาร่ายังนั่งอยู่ที่เดิมอย่างสงบเสงี่ยม ไม่มีทีท่าเบื่อหน่ายหรือหงุดหงิด หันมายิ้มหวานให้ตติยาอย่างอดทน จนตติยาอดชื่นชมไม่ได้ ใครมีแฟนแบบนี้ไม่หลงได้ไง สวยเซ็กซี่แต่สุภาพเรียบร้อย มารยาทดี ท่าทางก็เป็นมิตร ขนาดเธอเพิ่งเจอยังหลงเลย “โทรตามเอ็ดเวิร์ดให้แล้วนะคะ เอ็ดเวิร์ดบอกจะรีบลงมา” “ไม่เปนราย ซาร่ารอค่ะ ขอบคุณ” เอกวิ่งมาหน้าเคาน์เตอร์ หอบแฮ่ก “พี่ติช่วยเข้าไปในห้องพร้อมกันหน่อยได้ไหม ไปเป็นพยานให้หน่อย” “แฟนเก่าหรือ” “บ้า ผมไม่เคยมีแฟน มีกิ๊กคนแรกเนี่ย” “แต่เค้าบอกว่าเป็นคู่นอน” “อย่าเพิ่งถามได้ไหม ช่วยไปเป็นเพื่อนกันหน่อย คุยเสร็จแล้วผมจะได้รีบกลับขึ้นไปทำงาน ข้างบนกำลังทะเลาะกับกองถ่ายเยอรมันอุตลุดเลย กว่าจะขอออกมาได้แทบแย่” เอกสิทธิ์ลากเก้าอี้ไปนั่งห่างซาร่านิดหน่อย ซาร่าวางเอกสารบนโต๊ะ “เลื่องงานสัญญาณใหม่ หัวเน่าเพิ่มเงินกับสวัสดิกะให้ค้า” “ผมปฏิเสธ ผมอยากทำงานเมืองไทย อยากทำงานบริษัทนี้ แล้วก็ ‘หัวหน้า’ ไม่ใช่หัวเน่า” เอกเลื่อนแฟ้มเอกสารกลับไปโดยไม่อ่าน “ปฏิเสธ ปฏิเสธ???” “ปฏิเสธแปลว่าไม่ ผมไม่ทำงานครับ” ซาร่าเก็บแฟ้มเก่าหยิบแฟ้มใหม่หนากว่าเดิมขึ้นมา เอกรับมาเปิดดู ตติยาแอบส่อง แฟ้มมีภาพถ่ายและประวัติผู้หญิงหลายคน “เอ็ดเวิร์ดเลือกคู่นอน หัวเน่าบอกว่า เอกเพิ่มคู่นอนได้ เลือกซาร่ากับผู้หญิงหนึ่งคน หรือเลือกผู้หญิงหนึ่งคนกับผู้หญิงหนึ่งคน” เอกเปิดทีละหน้าจนถึงหน้าที่มีผู้หญิงเอเชียผมดำ “ผู้หญิงเจแปน เอ็ดเวิร์ดชอบผู้หญิงเอเชีย ทำอาหาร... ทำอาหาร...” ซาร่าชี้ที่ภาพและพยายามคิดคำศัพท์ “ขยะ ทำอาหารขยะ” เอกช่วยเสริม “Yes Yes มิกะทำอาหารขยะมาก” ตติยากลั้นหัวเราะ ยังจะไปแกล้งเค้าอีก พ่อคุณเอ้ย “เลือกได้สองคนใช่ไหม ถ้าไม่พอใจเปลี่ยนได้ไหม” เอกถาม ตติยากลอกลูกตา แรงนะเนี่ย เห็นมีแฟนคนแรกนึกว่าใสซื่อ ภาพเอกทำท่าน่ารักเลือกซื้อสิปสติกให้แฟนแตกกระเจิง “สองคน ???” ซาร่าชูสองนิ้วพยายามทำความเข้าใจ “ใช่ ใช่ เลือกผู้หญิงได้สองคน เอ็ดเวิร์ดไม่พอใจเปลี่ยนผู้หญิงได้ ซาร่าหัดภาษาไทยมาก ซาร่าหัดทำอาหารไทยมาก ซาร่าอยากเป็นคู่นอนกับเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดนิสัยดี คิกขุ Good boy อยากให้เอ็ดเวิร์ดทำงานเดิม” ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more