027 ที่ปรึกษาพิเศษของบริษัทนาวาพาณิชย์
1619 Words
“ขอพบท่านรองค่ะ จากกนกกร นัดไว้แล้วค่ะ”
“กรุณารอสักครู่ครับ” พนักงานเคาน์เตอร์เปิดสมุดเช็คข้อมูล
“เรียกว่าท่านรองหรือคะ ?” สิปางกระซิบถาม
“บริษัทแยกเป็นสองส่วนค่ะ คือบริษัท Talent ด้านบันเทิงที่พวกเราทำอยู่ กับบริษัทนาวาพาณิชย์ทำด้านนำเข้าส่งออกที่พี่เจเป็นรองประธาน บริษัทเลยมีรองประธานสองคนแยกกันบริหาร บางแผนกก็ใช่ร่วมกันอย่างแผนกต่างประเทศ ที่นี่ก็มีแผนกต่างประเทศนะคะ แต่พนักงานน้อยกว่ามาก แผนกนี้พนักงานส่วนใหญ่อยู่ตึก Talent สีลมค่ะ”
“ประธานบริษัทล่ะค่ะ พี่ไม่เคยเห็นเลย”
“พ่อของนายกับพี่เจ เรียกว่าป๋า ป๋าเทียนอยู่ประจำที่นี่ค่ะ เพราะกิจการนำเข้าส่งออกเป็นของตระกูล นายเป็นคนบุกเบิกด้านบันเทิงเองค่ะ”
“พี่คิดว่ามีคนโกงบัญชีครับ กำลังตรวจสอบว่าใครทำ พี่พบจุดผิดพลาดบางส่วน ยอดเงินออมทรัพย์ในบัญชีของธนาคารที่จีนและฮ่องกง ไม่ตรงกับยอดเงินคงเหลือในสมุดบัญชี อยากให้กิ๊กช่วยดูเผื่อเจอส่วนอื่นอีกครับ”
สิปางมองเอกสารบนรถเข็นพร้อมกลืนน้ำลาย หมดนี่เลยอะนะ อดนึกถึงตำราเรียนรัฐศาสตร์ที่เจเคยส่งให้กิ๊กไม่ได้
“ขอกระดาษกับปากกาด้วยค่ะ” กิ๊กเลือกเอกสารมาเปิดเช็ค
เจยื่นกระดาษหนึ่งปึก กระป๋องใส่ปากกาสารพัดสีให้
“กิ๊กเอาปากกาคิตตี้นี่”
“ถ้าชอบ เสร็จงานแล้วกิ๊กเอาไปหมดทั้งกระป๋องเลยก็ได้จ๊ะ”
“กิ๊กเขียนในเอกสารได้ไหมคะ”
“ได้ครับ ทั้งหมดเป็นฉบับซีร็อก ต้นฉบับผมเก็บแยกไว้แล้ว”
“เสิร์ฟขนมเค้กกับเครื่องดื่มให้น้องกิ๊กและผู้ติดตามด้วย” เจเรียกเด็กมาสั่ง
“กิ๊กอยากกินเบียร์”
“ได้ครับ” เจหันไปสั่งเด็กเพิ่ม “เอาเบียร์ Paulaner ที่แช่เย็นเตรียมไว้มา ไม่ต้องใส่น้ำแข็ง” เจแนะนำ “เบียร์เยอรมัน พี่นำเข้าเอง เพิ่งขึ้นจากเรือเมื่อสองวันก่อนจ๊ะ กิ๊กลองชิมดูนะ ถ้าถูกใจพี่จะส่งไปให้ตึกสีลมสักลัง”
“เออ...” สิปางหันไปมา “ท่านรอง...” ไม่ใช่สิ...ทางนี้ก็ท่านรอง “คือคุณโจสั่งว่าห้ามกิ๊กทานเหล้าค่ะ”
“กิ๊กจะกิน เธอเป็นใคร อย่ามาสั่งกิ๊กนะ”
น้าน ปีศาจน้อยเข้าโหมดงอแงอีกละ
“เบียร์ไร้แอลกอฮอล์ครับ ไม่ต้องห่วง” เจจับศอกสิปางพาหลบกิ๊กมาอีกทาง กระซิบข้างหู
เสียงทุ่มนุ่มนวลทำสิปางแทบละลาย ลมหายใจอุ่นที่เป่าข้างหูตอนพูดอีกละ สิปางมองหน้า เจขยิบตาให้ เธอแทบอยากเป็นลมไปซบหนุ่มตรงหน้าจริงๆ บ้านนี้ลูกชายเสน่ห์แรงทั้งพี่ทั้งน้องเลยวุ้ย
เจดึงสิปางมานั่งห่างจากกิ๊กหยิบหนังสือให้ชุดนึง
“คุณคงเบื่อ นั่งอ่านนิตยสารกับหนังสือแก้เบื่อไปก่อนนะครับ ผมขอตัวไปทำงานอื่นต่อ ถ้ากิ๊กเสร็จแล้วหรือต้องการอะไรเพิ่ม โทรเรียกผมนะครับ” เจยื่นนามบัตรให้
“ค่ะ ท่าน”
โอ้ย น่ารัก สุภาพบุรุษ พูดจาดี สิปางปลื้มค่ะ สิปางยิ้มหวานหยิบหนังสือมาเลือกอ่าน ‘National Geographic เนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก’ ‘พลังงานทางเลือก’ ‘วิกฤตภาวะโลกร้อน’ ‘หลีซือ มหาเสนาบดีจิ๋นซี’ นี่หนังสือแก้เบื่อใช่ไหมคะ
...........................................
“นักบัญชีไม่ได้โกงค่ะ แต่ทำงานชุ่ย ดูตรงที่โอนเงินข้ามประเทศแล้วเงินหายไปงวดนี้นะคะ ย้อนกลับไปดูเดือนที่มีการโอนลักษณะเดียวกันระบุว่ามีค่าธรรมเนียมด้วย กิ๊กลองคำนวณแล้วค่าธรรมเนียมเท่ากับ % ที่เงินหายไปค่ะ นักบัญชีไม่ได้เอาเข้ากระเป๋าตัวเองแต่เป็นค่าธรรมเนียมการโอนข้ามประเทศปกติค่ะ”
“เป็นค่าใช้จ่ายแต่ไม่ระบุลงรายการบัญชีใช่ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ กิ๊กถึงบอกทำงานชุ่ย ถึงจะไม่โกงแต่ก็ควรไล่ออกแล้วหาคนใหม่นะคะ”
“เรื่องที่เป็นปัญหาน่าจะอยู่ที่บัญชีส่วนกลางมากกว่าค่ะ” กิ๊กดึงเอกสารอีกแฟ้มกางตรงหน้าเจ
“บัญชีส่วนกลางทำไมครับ”
“สต๊อกสินค้าหายค่ะ ที่คุณเจจับไม่ได้เพราะเป็นของแถม เช่นตรงนี้ ตู้คอนเทนเนอร์ขนปลาแซลมอนเหลือที่ว่างนิดหน่อย ต้นทางเลยใส่ของมาให้จนเต็ม เป็นการแถมให้เรา กิ๊กโทรไปสอบถามต้นทางแล้วค่ะ ทางนั้นมีหลักฐานชัดเจนว่าใส่ปลามาให้เต็มตู้ กิ๊กลองคำนวณดูน่าจะได้ปลาแซลมอนราว 102 กิโลกรัมเพิ่ม แต่ล็อตนั้นบริษัทขายปลาแซลมอนเพิ่มแค่ 78 กิโลกรัมค่ะ ไม่ระบุว่ามีปลาค้างสต็อกหรือทำลายทิ้ง หายไปเลย 24 กิโล”
“ถ้าไม่ใช่บัญชีแต่เป็นพนักงานส่วนอื่นขโมยไปทานเองหรือขายร้านอาหารละครับ”
“กรณีของหาย บัญชีจะลงว่าสูญหายค่ะ ดูล็อตนี้นะคะ ลงบัญชีว่าน้ำหอมสูญหาย 3 ชิ้นจากทั้งหมดที่สั่งมา 3700 ชิ้น”
“เข้าใจแล้วครับ”
“ของที่หายส่วนใหญ่เป็นของที่เช็คจำนวนยาก และขายร้านอาหารระดับล่างกับตลาดสดง่ายค่ะ คนโกงน่าจะโควกับร้านพวกนี้อยู่ ถ้าน้ำหอมหลุดไปขายที่อื่นเรายังเช็คจากบาร์โค้ดได้ แต่พวกของสดเช่นปลาแซลมอน เราเช็คแทบไม่ได้เลยค่ะ คนโกงเก่งมากที่ขโมยของจำพวกนี้ ปลาหายไปแค่ 24 กิโลจากหลายสิบตัน ไม่มีใครสนใจหรอกค่ะ”
“24 กิโล ขายโลละ 500 ก็ 12000 บาทแล้วนะครับ”
“ใช่ค่ะ ถ้า....”
สิปางฟังกิ๊กกับเจไม่รู้เรื่องเลยนั่งเฉยๆ ไม่เป็นไรค่ะ เชิญคุยตามสบาย ดิชั้นโง่ค่ะ แอบหลับในได้ไหมเนี่ย
“เท่าที่กิ๊กหาเจอก็แค่นี้ค่ะ ถ้าจะดูละเอียดคงเจอมากกว่านี้ น่าจะใช้เวลา 2-3 วัน”
“พี่จองโรงแรมแถวนี้ให้นะจ๊ะ ต้องการห้องเดียวนอนกับผู้ติดตาม หรือแยกเป็นสองห้องจ๊ะ”
“เราไม่ได้เตรียมมาค้างค่ะ เสื้อผ้าของใช้อะไรก็ไม่ได้เอามา” สิปางแย้ง
“เดี๋ยวให้เด็กจัดให้ครับ ไม่ต้องห่วง หรือคุณสิปางต้องการช้อปปิ้งเอง ผมจะให้บัตรเครดิตไปรูดครับ”
“ให้พี่สิปางไปช้อปนะ ซื้อเสื้อผ้าเผื่อกิ๊กด้วย กิ๊กทำงานตรงนี้ก่อน พี่เค้าไม่มีอะไรทำ กิ๊กเห็นพี่สิปางหลับคาโซฟาแหละ”
สิปางยิ้มแหะๆ กิ๊กเผากันต่อหน้าหนุ่มหล่อเฉยเลย
...........................................
“ไม่ให้ค้างเว้ย ส่งกิ๊กกลับมาเดี๋ยวนี้” เสียงโจโวยวายยาวเหยียดแว่วมาผ่านสายโทรศัพท์ เจวางหูโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ
“เออ พี่เจเคลียร์บัญชีเองได้ไหมคะ กิ๊กจะเอาข้อมูลกลับไปวางแผนระบบบัญชีใหม่ให้” กิ๊กหน้าเจื่อน
“ก็คงต้องอย่างงั้น” เจถอนหายใจ
เจเรียกพนักงานมาขนเอกสารขึ้นรถของสิปาง
“ทานอาหารค่ำกับพี่นะ จะได้คุยเรื่องเรียนต่อของกิ๊กด้วย”
“ได้ค่ะ พี่สิปางโทรบอกนายด้วยว่าไม่ต้องรอกิ๊ก กิ๊กจะกินข้าวกับพี่เจ”
...........................................
“กิ๊กสั่งแชมเปญได้ไหมคะ”
“ได้จ๊ะ” เจยิ้มพลางเรียกบริกรมาสั่งแชมเปญ
“จะดีหรือคะ” สิปางไม่สบายใจ
“ไม่เป็นไรหรอกครับ งานวันนี้ก็เสร็จแล้ว ให้น้องเค้ากินบ้างนิดหน่อย พี่โจไม่ว่าหรอก”
เจกับกิ๊กคุยกันเรื่องเรียน จนประธานบริษัทมาถึง
“คนไหนแฟนแก” ชายชราถามกลางโต๊ะอาหารหรู
“ลูกน้องของพี่โจกับผู้ติดตามครับ ผมให้มาช่วยงานวันนี้ชั่วคราว” เจแนะนำกิ๊กกับสิปาง
“เด็กนี่หน้าคุ้น”
“น้องสาวขิม ขิมที่เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับผมสมัยมหาวิทยาลัยไงครับ”
“โตขนาดนี้แล้วหรือ หนก่อนยังเห็นแกเอามาอุ้มเล่นอยู่เลย อายุเท่าไหร่แล้วหนู ตอนนี้ทำอะไร เรียนที่ไหน มาเที่ยวกรุงเทพหรือ”
“อายุ 17 ครับ ทำงานกับพี่โจ คนที่ผมดึงมาช่วยงานวันนี้ไง ปีหน้าจะสอบเข้าจุฬาครับ” เจตอบแทนกิ๊ก เพราะกิ๊กเอาแต่กิน
“เมียไอ้โจ ?”
สิปางสำลักพรวดเมื่อได้ยิน
“เลขาเฉยๆครับ” เจตอบเสียงเรียบ
“แน่นะ”
“แน่ครับ”
“ถ้าโจไม่เอา แกเอาเองเลยสิ จะแต่งงานเมื่อไหร่ป๋าจะไปสู่ขอให้”
“ป๋าครับ ทานสเต็กปลาเถอะ ผมตัดปลาให้”
“ป๋าอยากได้เด็กนี่เป็นสะใภ้ ป๋าชอบ โหงวเฮ้งฉลาดดี ท่าทางจะเก่งเหมือนพี่ชาย”
“น้องเค้ามีแฟนแล้วครับ”
“หรือ น่าเสียดาย” ป๋าหันมาหาสิปาง “คนนี้ล่ะ มีแฟนยัง”
“ยังค่ะ” สิปางตอบ
“มาเป็นเมียของเจไหม ลูกป๋าหล่อนะหนู หนูหน้าตาสวยแบบนี้ลูกออกมาต้องหน้าตาดีแน่ ถ้าสนใจ...”
“ป๋าครับ พอเถอะ” เจปราม
“เพราะยังเงี้ย แกถึงหาเมียไม่ได้ พอป๋าจะหาให้ก็ไม่เอา”
กิ๊กสะกิดขาสิปาง พลางกระซิบกระซาบ
“ไม่ต้องสนใจหรอกพี่สิปาง ป๋าเค้าเจอกิ๊กหลายหนแล้วปีนี้ ถามแนวนี้ทุกที ถามแล้วก็ลืม เจอกันก็ถามอีก กิ๊กเจอจนชินละ ป๋าอยากให้พี่เจแต่งงานมีลูก เลยไล่ถามผู้หญิงไปทั่ว”
สิปางสังเกตเห็นแหวนเงินบนนิ้วนางของเจ สลักอักษร RC ตัวใหญ่ ไหนบอกยังโสด มีแหวนสลักอักษรย่อด้วย น่าจะมีใครในใจแล้ว ใครคือผู้หญิงโชคดีคนนั้นกันนะ เสียดายหนุ่มหล่อแสนดีตรงหน้าจัง
ขากลับกิ๊กหลับปุ๋ยตลอดทาง สิปางดึงผ้าห่มที่เตรียมไว้มาคลุมให้
...........................................
- Writer
