KUMSAL
Kızımın yanında bir süre oturduktan sonra uzanmış ama uyumamıştım. Uykuların bu geceden sonra bana haram olduğu da yadsınamaz bir gerçekti benim için. İstanbul'dan çıkmadığım sürece bu gerginliğin geçeceğini hiç sanmıyordum.
Zil çaldığında ve Ayvaz dayımın sesi kulağıma dolduğunda kızımın alnına bir öpücük kondurup yanından usulca kalktım. Hem Kartal hakkında ne bildiğini merak ettiğimden, hem de benim hakkımda bensiz karar vermelerini istemediğimden odadan çıkıp aşağıya indim.
Merdivenlerin başında kısa bir an durakladım. Evin içindeki hava sanki on derece birden soğumuş gibiydi. Ayvaz dayımın sesi, her zamanki otoriter ve güven veren tınısından sıyrılmış, yerini derin bir hoşnutsuzluğa ve uğursuz bir ciddiyete bırakmıştı. Basamakları birer birer inerken, zihnimdeki korku senar
