Chapter 52
Mark
Saglit na natahimik sa kabilang linya si Mang Tino, bago muling nagsalita.
“Ayos lang po ba, Sir, kung samahan ko kayo?”
Napangiti ako, kahit alam kong hindi niya kita. “’Yon nga po sana ang gusto kong hilingin. Hindi ko kabisado ang lugar. At mas maganda sigurong may kasabay ako.”
“Sige po. Bigyan n’yo lang ako ng ilang minuto. Magsusuot lang ako ng boots. Papunta na rin po ako diyan.”
Pagkalipas ng halos sampung minuto, lumabas si Mang Tino mula sa isang eskinita sa tabi ng shop, may dalang flashlight at kapote. Napansin ko rin ang maputing putik sa gilid ng kanyang pantalon—halatang hindi pa siya natutulog.
“Sir, pasensya na kung natagalan. Eto po ako,” sabi niya habang naglalakad papalapit sa SUV ko.
Binuksan ko ang pintuan ang sasakyan at pinapasok ko si Mang
