ZAMANSIZ

1261 Words

Ders bitimi eve dönmüş, Deniz'le birlikte kurduğumuz sofrada, kızarttığımız patatesleri hoş bir sohbet eşliğinde keyifle midemize indirmiştik. Mesaj bildirim sesiyle masada duran telefonuna uzanan Deniz, ekrana baktıktan sonra göz devirip oflayarak parmaklarını tuşlar üzerinde gezdirmeye başladı. Meselenin ne olduğunu bilsem de Deniz'e göz kırpıp kafamı hafifçe iki yana sallayarak sorumu yönelttim, "Hayırdır? Oflayıp poflamalar pek hayra alamet gibi değil ama neyse." "Aman, Arif mesaj atmış; illa görüşelim deyip duruyor. Esra'yla sen sardınız bunu başıma, al şimdi kurtul kurtulabilirsen!" Hoşnutsuz imalar içeren bakışlarını bana çevirdiğinde cevap hakkımı kullanmak üzere beklemeksizin karşılık verdim, "Neden öyle diyorsun? Arif gayet kibar bir çocuk. Senden çok hoşlanıyor, bir şans ve

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD