Astaroth's Proposal (SPG)

Chapter 6

Halos puwede nang sabitan ng kaldero ang nguso ni Carol ng dahil sa tulis. Wala kasi siyang pasyente ngayon kaya siya ay naiinip at kung meron man ay kinukuha ito sa kaniya ng ibang doktor kesyo kailangan niya raw magpahinga dahil marami na raw siyang ginagawa at kapag talagang nasa ilalim na ng pangalan niya ang hospital na ito ay papatalsikin niya ang mga doktor na umagaw ng pasyente niya.

"I'm bored!" signal ni Carol at nagpakawala pa ng isang malalim na hininga.

Hindi niya na alam ang gagawin niya. Hindi siya sanay na walang ginagawa sa hospital. Mas sanay siyang nasa loob ng operating room o kaya naman ay nasa laboratory.

Hindi nga lang siya sigurado kung sino ang may pakana nito. Kung ang Ama niya bang mapagmahal o ang pinsan niyang si Maxon na baliw na baliw sa asawa nito—oh well, parehas namang baliw sa asawa ang mga lalaking iyon. Mga dakilang under the saya at hindi na siya magtataka kung ganon din ang Kuya Charles niya. Sana all na lang talaga.

It's been one week since nakabalik siya at one week na rin ang nakakaraan magmula ng nasermunan siya ng kaniyang Ina ng dahil sa ginawa niya sa lupain ni Astaroth. Paniguradong isinumbong siya ng assistant ng Ama niya sa kaniyang Ina, ganon naman talaga 'yon kahit no'ng sila ay bata pa, masyado itong sipsip at nakakairita at tsaka deserve naman iyon ni Astaroth dahil hindi pa nito binabalik si Moonlight sa kaniya.

One week na rin ang nakalipas noong dinalaw siya ng kaniyang yumaong Lolo sa panaginip. Hinahanap nito si Moonlight at talaga naman ginising niya ang kaniyang sarili mula sa pagkakatulog dahil siya ay natatakot sa maaaring gawin sa kaniya ng kaniyang Lolo.

Nakabusangot na lumabas si Carol ng hospital at tinungo ang coffee shop na palagi niyang tinatambayan. Ang coffee shop na iyon ay nasa harapan lamang ng hospital matatagpuan kaya naman ay labis siyang natutuwa dahil hindi niya na kailangan pang pumunta sa malayo.

"Magandang umaga doktora," nakangiting bati sa kaniya ng waitress.

Ang kaninang nakabusangot na mukha ni Carol ay napalitan ng ngiti. Iba talaga ang epekto ng kape sa kaniyang sistema at alam niya na bawal ang masobrahan sa kape pero heto siya halos kape na lamang ang dumadaloy sa katawan.

"Magandang umaga rin, my usual order please," ani Carol at naupo sa kaniyang usual spot.

Ang coffee shop na ito ay itinayo lamang noong nakalipas na tatlong taon at gusto niya ngang halikan ang may-ari nito ng dahil sa kagalakang nararamdaman. Ang kaso nga lang ay hindi niya pa nakikita ang may-ari nito kahit minsan gayon din naman ang mga nagtatrabaho dito.

The name of the coffee shop is so pretty. Paanong hindi pretty e, 'Carol' ang pangalan nito at kunti na lamang ay mapagkakamalan niya ng ang Kuya Charles niya ang may-ari nito.

Carol is humming at song while glancing at the barista who's making her coffee. Iyon ang baristang palaging gumagawa ng kaniyang kape ngunit ni minsan ay hindi niya pa nasisilayan ang mukha nito. Palagi lang kasi itong nakatalikod at base sa hubog ng katawan nito ay isa itong lalaki. Mapintog rin ang mga braso nito at halatang batak sa pag-eehersisyo.

Carol groaned in annoyance when Astaroth's face appears on her mind. Agad niyang iwinaksi iyon at nag-iwas na lamang ng tingin sa barista dahil kung magtagal pa siyang tumitig doon ay baka iba na ang kaniyang maalala.

Astaroth is really handsome, she can't deny that fact. Lalo na ang mga mata nitong berde ay maganda at nangungusap ngunit kadalasan ay wala siyang makitang emosyon doon. And Astaroth's voice? it's so damn menacing and arousing at the same time.

His jaw is sharp and perfect nais niyang palandasin ang kamay niya roon at ang labi nito ay nais niyang mahagkan muli. She can't forget how soft and delicious Astaroth's lips is.

That sinful lips will be the death of her. Matinong babae pa ba siya sa lagay na ito? puro kahalayan kasi ang laman ng kaniyang isip.

Si Carol ay napabalik sa reyalidad ng inilapag na ng waitress ang kaniyang kape sa kaniyang harapan. Ang halimuyak ng kape ay nanuot sa kaniyang ilong na siyang gustong-gusto niya naman ngunit ang kaniyang noo ay napakunot ng makitang may blueberry cheesecake iyong kasama.

"I didn't order this," ani Carol sa waitress.

The waitress smiles at Carol and said, "It's on the house po doktora, maganda po kasi ang mood ng may-ari."

"Ganon ba? pakisabi salamat," ani Carol at tumango-tango pa.

Agad namang umalis ang waitress kaya naman muling binalingan ni Carol ang kape niya. Her coffee is latte macchiato—her all Time favorite at ang masasabi niya lamang ay kape now, palpitate later.

Ang mga problema't alalahanin ni Carol ay biglang nawala ng matikman ang kaniyang kape na kay sarap. The barista who made her coffee deserves ay golden medal. It's so good and delicious to the point na makakalimang basong kape yata siya.

Carol moaned in pleasure when the coffee's flavor burst inside of her mouth at ang Kuya Charles niyang hindi nagkakape ay kailan ma'y hindi makakarelate sa nararamdaman niya.

Pagkatapos ni Carol magkape ay agad din siyang tumayo,nagbayad at nagpaalam at syempre nag-iwan din siya ng tip para sa baristang gumagawa ng kaniyang kape and she's planning to hire the barista at their mansion at for sure naman ay papayag ang kaniyang Amang mahal na mahal siya.

Pakanta-kantang bumalik si Carol sa kaniyang opisina at kagaya kanina ay wala pa rin siyang paseyente ngunit hindi na siya nagalit pa dahil nakapagkapa na siya.

Carol's phone ring kaya naman ay agad niya iyong kinuha at sinagot.

"Yes, hello?" ani Carol.

"Hello there, little sister of mine" ani ng tao na nasa kabilang linya.

Nangunot ang noo ni Carol ng dahil sa narinig kaya naman dagli niyang tiningnan ang selpon kung sino ang tumawag at siya'y napabusangot ng makitang ang Kuya Fintan niya iyon—pinsan niya sa side ng kaniyang Ina.

"Kuya Fintan! Long time no calls ah? Where have you been? Bakit ngayon ka lamang nagparamdam Kuya? nakakapagtampo naman," ani Carol ngunit bakas sa kaniyang tinig ang labis na kasiyahan.

After ten years ay ngayon na lamang ulit sila nagkaroon ng komunikasyon ng kaniyang Kuya Fintan. Her Kuya Fintan is a celebrity. Laman ito ng telebisyon mapa-internasyonal o lokal man, ganyan siya kasikat and oh, her Kuya Fintan also have another work. He is a captain on his own cruise, kaya talagang madalang niya itong nakikita.

"I'm sorry little sister of mine, alam mo naman ang Kuya mong ito madaming trabaho at hindi naman halatang nagtatampo ka," ani ng Kuya Fintan niya habang mahinang tumatawa.

Napahagikhik na lamang si Carol ng dahil sa sinabi ng kaniyang Kuya Fintan at sinabing, "Umuwi ka na kasi Kuya, daig mo pa si Moana kung makalagi ka sa dagat. Pag ikaw talaga nagkaroon ng kaliskis at nangitim pagtatawanan kita."

A loud laugh coming from her phone echoes around her office and that laugh came from her Kuya Fintan.

"You're imagination is too far Carol. Ano ako shokoy para magkakaliskis? at isa pa, moreno ako kaya okay lang kahit magbilad ako magdamag sa araw, wala iyong issue pero...kapag ikaw ang nagbilad paniguradong matutusta ka," ani nito at muling tumawa ng malakas.

Napairap na lamang sa kawalan si Carol ng dahil doon. Halata talagang iisang dugo ang nananalaytay sa kaniyang mga kuya, named—Charles, Maxon and Fintan.

"Alam mo Kuya Fintan? Pare-pareho lang talaga kayo nila Kuya Charles at Maxon hano? tatawagan ako para mang-inis. Puwes nagwagi ka, naiinis na ako ngayon." tiim bagang na wika ni Carol dahilan para mas lalong tumawa ang kaniyang Kuya Fintan at dahil siya ay naiirita na walang pasabi niyang pinatay ang tawag at padabog na hinubad ang lab coat niya.

"Ang gagaling talaga nilang manira ng araw," bulong ni Carol at muli na lamang lumabas ng hospital.

Mabuti pa ay umuwi na lamang siya dahil panigurado namang wala pa rin siyang pasyente hanggang mamaya.

SA KABILANG banda naman ay salubong kilay na pinagmamasdan ng isang lalaki si Carol. Umiigting ang panga nito ng dahil sa narinig niyang pagtawa ng dalaga sa loob ng opisina nito.

He didn't heard the whole conversation but her laugh explains everything. Mukhang may makakatikim na naman ng kaniyang galit. Who is it again? Fintan? It sounds familiar but now he doesn't care anymore.

It really makes him angry everytime na may ibang lalaking nagpapangiti sa kaniyang psychi mou. He's very possessive to the point na pati sarili nitong kadugo ay pinagseselosan niya and he didn't know the reason why. Sadyang hindi lang talaga kaaya-aya sa kaniyang paningin na may ibang lalaking lumalapit dito.

"sýntoma tha gíneis dikí mou psychí mou,(you'll be mine soon, my soul)" nakangisi niyang wika habang sinusundan ito.

He's been doing this—the stalking since Carol is on college at wala pang nakakahuli sa kaniya. Well, he's very good at it madalas kasi siyang tumatakas kaya gamay niya na ang bagay na ito.

He cursed loudly when some scene appears on his mind. It's a hot scene to be exact na kahit anong gawin niyang paglimot ay hindi niya magawa—at hindi niya ninaais na makalimutan iyon. It's his treasure because after so many years, he finally kissed what's his.