Bir çiçek ti Aze. Üstüne basılmadan önce.
Tam mevsimine göre ılık ama iç serinleten bir yel, eriştiği pencereden yattığım yere dogru ulaşarak yüzümü yalayıp geçiyordu. Hissediyordum bu güzel tadı. Tıpkı bir annenin kadife sesiyle usul usul tahta beşiği sallarken içinde mayışan bebektim şuanda. Annem gitmesin sesini esirgemesin ama uykumda bölünmesin derdindeymiş gibiydim.
Gözlerimi açmak istiyorum lâkin hâlen zamanımın olduğunu varsayarak olduğum yere sanki ezelden de bana aitmiş gibi tekrar siniyordum.
Yarı uyur yarı uyanıktım. O sıra o yel tekrar gelip gözlerimin üzerine ağırlığını vermeseydi dönecektim işime ama nafile. Uyku baldan tatlı gelmişti.
Derken derinliklerimde bir yerde elinde kamıştan yapılmış bir flütü, köyün en güzel yerinde " sarı taş " mevkinin en tepesinde şen
