กานพลู
นี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วที่ฉันเดินออกจากคุณคิมทัน แต่สิ่งที่ฉันคิดผิดและคิดเข้าข้างตัวเองมาตลอด ก็คงจะคิดว่าเขาจะตามหาฉัน แต่สุดท้าย กลับไม่ใช่
ตั้งแต่วันที่ฉันเดินออกมาจนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังใช้ชีวิตปกติมาตลอด ไม่มีเขา หรือแม้แต่คนของเขาที่เข้ามาป้วนเปี้ยนในชีวิตฉันเลยสักนิด จนจากที่ฉันต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ ระวังและระแวงอยู่ตลอดเวลา แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นฉันสามารถใช้ชีวิตได้ปกติ ไปไหนมาไหนโดยไม่ต้องระแวงอะไรเลย
“หวังอะไรอยู่ล่ะ” เขาก็มีครอบครัวแล้ว ฉันก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น เขาไม่มีวันที่จะตามหาฉันหรอก ป่านนี้เขาคงกลับไปอยู่กับครอบครัวของเขา หรือไม่ก็คงหาผู้หญิงคนใหม่เลี้ยงดูก็ไม่ยาก
ฉันสะบัดไล่ความคิดทุกอย่างในหัวออก ก่อนจะเตรียมตัวออกไปทำงานเหมือนทุกๆ วัน และฉันก็ชอบเวลาไปทำงานมากที่สุด อย่างน้อยก็ได้เจอฝัน ได้พูดคุยกันจนไม่ต้องคิดเรื่องอะไรฟุ้งซ่านเหมือนเวลาอยู่คนเดีย
