ฟ้าพราวนั่งรอรถสองแถวอยู่ที่ม้านั่งยาวใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าไร่ พอสายหน่อยแดดก็เริ่มแรงขึ้น อุณหภูมิในร่างกายของหญิงสาวก็เริ่มสูงขึ้นเช่นกัน อาการปวดหัวก็เริ่มมากขึ้น แต่เธอก็กัดฟันทน ความเจ็บป่วยทางร่างกายเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดทางใจที่ได้รับจากภูริดล
“คุณฟ้าจะไปไหนคะ” ม่านไหมที่มีรีสอร์ตอยู่ติดกับไร่ชาของภูริดลขับรถผ่านมา เธอจอดรถแล้วเปิดกระจกทักทาย
“จะกลับกรุงเทพค่ะ”
“แล้วพี่ดินไปไหนคะ ทำไมไม่ไปส่ง”
“คุณดินไม่ว่างค่ะ ทำงาน” ไม่อยากบอกเหตุผลที่แท้จริงว่า โดนเขาไล่ออกจากไร่
“แล้วนี่จะไปยังคะ นั่งเครื่องกลับหรือเปล่า”
“ใช่ค่ะ” ฟ้าพราวโทรศัพท์ไปยืมเงินเพื่อนสนิท แล้วจัดการจองตั๋วเครื่องบินผ่านแอปพลิเคชั่นในโทรศัพท์มือถือไว้เรียบร้อยแล้ว
“งั้นก็ขึ้นรถเลยค่ะ เดี๋ยวฉันไปส่ง”
“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ” ใครจะอยากยุ่งกับผู้หญิงที่จ้องจะงาบสามีตัวเองอยู่
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ฉันกับพี่ดินสนิทกัน
