ภูริดลตั้งใจจะพาฟ้าพราวกลับบ้านไร่ที่เชียงรายคืนนี้เลย เพราะตัวเขาเองก็ไม่ชอบความวุ่นวายของผู้คนในสังคมไฮโซเช่นกัน แต่มีอันต้องเปลี่ยนแผนค้างที่กรุงเทพฯ ต่ออีกหนึ่งคืน เพราะภรรยาของเขาต้องกลับไปรับ ‘ที่รัก’ ที่วังดุษฎีรังสรรค์ก่อน
“ถ้าจะกลับมารับที่รักแบบนี้ น่าจะกินข้าวที่โรงแรมกันก่อน” ชายหนุ่มบ่นอุบขณะเดินเคียงคู่ภรรยาเข้าไปในห้องนอน
“หงุดหงิดขนาดนี้ โมโหหิวใช่มั้ย” หญิงสาวถามพลางก้มลงอุ้มที่รักที่เดินเข้ามาคลอเคลียทันทีที่เห็นเจ้านายสาวกลับมา
“หิวสิ หิวมากด้วย วันนี้ผมกินมื้อเช้าไปมื้อเดียวเอง”
“อ้าว แล้วทำไมตอนกลางวันไม่หาอะไรกิน”
“ก็มัวแต่วุ่นเรื่องโน้นเรื่องนี้ ไหนจะต้องไปตัดผม ไปหาชุดสูทใส่ไปงาน แล้วก็ต้องรีบไปคุยงานกับนักธุรกิจชาวสิงคโปร์แทนคุณพ่ออีก” ตอบพลางถอดเสื้อสูทออกแล้วโยนไปไว้ที่ปลายเตียง จากนั้นก็กระชากหูกระต่ายออกอย่างสุดแสนจะรำคาญ เสร็จแล้วพยายามแกะกระดุมคอเม็ดบน
