WINTERS EYES (COMPLETED)

CHAPTER 8

Chapter 8

Pagkatapos nang mga nangyari kanina ay tinitingnan na ako nang mga istudyante sa campus. Do they knew that staring is rude? I rolled my eyes heavenwards.

Ayaw kong humantong sa ganito pero ginigising nila ang ka demonyohan sa loob ko. Ayokong inaapi ako. Yun ang tunay na Winter na pilit kong binabalik ngayon.

"That's a show." Nilingon ko si Trinity nang mapadaan ako sa upu-an niya. Hindi ko siya pinansin at dumeretso agad sa upu-an ko.

"Hindi mo yata ako narinig." Lumapit si Trinity at tumayo malapit sakin. Konte palang ang mga istudyante sa loob at wala pa ang ibang kaklase namin. 'Nasaan kaya si Jeric?' Psss!

"Ayoko nang kausap, Trinity." Bulong ko at yumuko. I closed my eyes and pretend that I'm sleeping. I don't want to talk to anyone.

"Tell me. Is it all about your parents? My mom told me that they actually arrieved yesterday. Sa katunayan ay nag kita sila sa airport." Hindi ko inangat ang paningin ko. Higit kanino man si Trinity ang may alam sa istado ko sa buhay.

Well, hindi naman lahat. Half of my story alam niya. Kumbaga yun lang ang hinayaan kong malaman niya.

"I think I'm right. Old issues." Bulong niya saka ko naramdamang umalis siya. Minulat ko ang mata ko at tumitig sa bintana. Mula rito ay kitang kita ko ang asul na kalangitan.

Sighed. This is not good.

*

"You are all excused after my class. You can start your practice for tomorrow."

"Yeeees!"

Niligpit ko ang notebook at ballpen ko saka ko nilagay sa bag. Bukas na pala ang dance fest. Hindi pa ako handa at lalong hindi ko pa na memorize ang step. Hindi naman ako boba sa pagsasayaw. Gusto ko ring matutong sumayaw, swear. Pero tila ang pagsasayaw yata ang ayaw sakin.

Nilingon ko ang kapartner ko sa tabi ko. Mula nung nangyari sa rooftop hindi niya na ako kinakausap. Okay lang naman sakin dahil at the first place WALA AKONG PAKIALAM!

Yumuko ako sa armchair at nagpanggap na natutulog habang nagsimula nang mag ingay ang klase.

"Dude, are you ready for tomorrow? That would be fun! There are lot of chix bro." Tumatawa pang sabi ni Sebastian. Nakilala ko sila nung nakaraang linggo dahil halos silang tatlo ang bukang bibig nang mga istudyante, lalo na nang mga babae. Psss! Put your hair on, girls! They are just human, an attractive human.

'Seriously? Anong meron sa mga lalaking to?'

"Not really." Sagot nang katabi ko, "I have an idiot-slow-learner-lousy-partner. This is nightmare!" Minulat ko ang mata ko pero hindi ko inangat ang ulo ko. 'Wala kang narinig.'

"That's rude dude. Wag kang masyadong harsh kay little popular bro."

"Little popular?"

"Hindi mo ba narinig ang usapan dude?" Tumatawang sabi nito.

"I'm not gay to listen gossips Seb."

"Ouch! That's freakin' hurts boss. That kicks my balls!" Tumawa siya.

"Sssshhhh .. Quiet. The little popular is sleeping." Narinig ko pang sabi ni Avo habang tumatawa.

"Tss. You didn't hear the gossips?" Tanong nito. "Maraming balitang kumakalat tungkol sa kanya. They say she's a prosti." Hindi ko na napigilan at tumayo.

Tiningnan ko sila nang masama pero nakaangat lang ang paningin nila habang nakatingin sakin. I looked at them shamelessly. I'm here and being their pathetic subject is really annoying. Pssh! To think that I'm sitting next to him, them! It's ridiculous!

Napansin kong nakatingin narin pala ang mga istudyante sa gawi namin at nakita nang mata ko ang nakangising si Bella. I'm sure siya na naman ang nagkalat nang balitang yun.

"I'm not a prosti or something." Sabi ko habang tiningnan isa-isa ang mga kaklase ko na nag uusap kanina tungkol sa dance fest. Pss! Can we finish this already? I want to exit!

Tiningnan ko ulit ang tatlong binata saka ko nilingon si Uno. "You!" Tinaasan niya naman ako nang kilay.

"Let's practice, com'on!" Umalis ako sa kinatatayuan ko saka nag lakad pero napansin kong hindi siya nakasunod kaya binalikan ko siya.

"Are you deaf?"

"Why would I follow you?" Napabuntong hininga ako.

"Ayaw mo sa pagsasayaw ko dba? Edi turuan mo ko--" narinig kong nagbulungan ang mga kaklase ko sa sinabi ko. What's the big deal?

"Are you crazy--"

"Gusto ko nang matapos to para malayo na ako sayo. Wag kang mag-alala bukas na ang dance fest. We can split to other side again and ignore each other like what we used to do."

"You. Sit. Here." Utos niya at hinila ang kamay ko papaupo sa upu-an ko. "We were having a meeting for tomorrow's event after that we can practice." Bored na sagot nito at binalingan ang mga kaklase ko.

"Turn your f*ckin' face to the other side. If I caught one of you that are staring or even glaring to us....I'll kick your ass." Ngumising sabi niya.

Agad na umiwas nang tingin ang mga kaklase namin at parang wala lang nangyari kanina. Pinagpatuloy nila kanina na parang hindi kami nag e-exist rito sa likod.

"That's a show dude." Ngumisi si Sebastian samin saka tumalikod at nakipag-usap sa partner niya.

Napabuntong hininga ako at yumuko ulit sa arm chair. Kailan ba matatapos to?

*

Papunta na kaming lahat sa gym pero nagpahuli ako dahil may kukunin lang ako sa locker ko. Pabalik na ako sa gym nang magkasalubong kami ni Jeric.

"Anong nangyari sayo?" Tanong ko. "Ilang araw na kitang hindi nakikita. Absent ka nang absent." Tiningnan niya naman ako nang masama.

"Lilipat na ako sa Williams Academy girl. Mas mabuti nang umiwas." Tumalikod siya sakin at wala akong ibang nagawa kundi titigan ang likod niya.

Lilipat siya sa Williams? Napabuntong hininga ako. Wala ba talagang tao ang tumatagal sakin? Ganun ba ako kahirap kaibiganin? Napatawa ako sa naisip ko. Hindi nga pala ako tumatanggap nang kaibigan.

"Where have you been?!" Lumapit na ako sa pwesto niya. Agad niya naman akong hinila pero masama parin ang tingin sakin.

"Left. Left. Righ-- F*ck!" Inis na sabi niya nang matapakan ko siya. Bumitaw ako sandali dahil pinagpagan niya ang sapatos niya. 'Arte!'

"Bigla mo kasi akong hinila para sumayaw--"

"Kanina pa nagsisimula, kung saan saan ka pa nagsususuot!" Inis na sabi niya at hinila ulit ang braso ko.

"Turn to left. That's right-- Holy sh*t!" Mura na naman niya. "I said that's right hindi yung haharap ka sa right! Are you really idiot?" Galit na sigaw niya sa mukha ko.

Napabuntong hininga ako. Tulad nang dati ay hindi na kami binibigyan nang pansin nang mga istudyante rito dahil pa ulit-ulit nalang ang eksena. Pakiramdam ko ay lagi nalang akong inaaway nang lalaking to.

"Sorry." Yumuko ako.

"You know what?!" Hindi ko parin siya hinarap at nakatitig lang ako sa sapatos niya. "Kulang ka sa focus. I'm not a good dancer too but I have my focus and control. Try to focus Ms. Alonzo. Bukas na ang dance fest. Wag mo akong ipahiya." Napapikit ako.

'Kahihiyan ka sa pamilya!--'

'Tama na yan!'

'Totoo naman Miguel! Sana inisip nang magaling mong anak ang pangalan natin. Ayokong mapahiya sa mga amega ko. Kausapin mo yang bastarda mong anak! Magsama kayong dalawa!'

Hinarap ko siya pero nakakunot ang noo niya. Anong karapatan nila para sabihing kahihiyan lang ang dala ko? Papatunayan ko sa kanila na hindi ako basta kahihiyan lang. Kaya ko to!

Hinawakan ko siya sa braso niya at nagulat siya nang ako mismo ang naglagay sa kamay ko sa leeg niya. Seryoso ko siyang tiningnan mata sa mata.

"Let's do this."

*

Kinakabahan ako. Ngayon na ang dance fest at nandito parin ako sa CR nang gym. Alas singko na nang hapon at 6:30 magsisimula ang dance fest sa hall sa main building.

'Ito ba talaga ang susuotin ko?' Tiningnan ko ang cocktail na royal blue na susuotin nang lahat nang sasayaw sa section namin. Kaya ko ba?

Napahampas ako sa noo ko. Sa tanang buhay ko ngayon ko pa mararanasan ang sumayaw sa harap nang maraming tao. Maraming istudyante. Kaya ko ba? Ngumiti ako at hinarap ang salamin.

"Winter Alonzo. Ipakita mo kung sino ka." Ngumiti ako pero naging traidor ang mata ko dahil tumulo ang luha ko mula ruon.

Hindi ko na napigilan at tuluyan na talaga akong naiyak. Hindi ko mailabas ang nararamdaman ko. Masaya ako sa panibagong karanasan ko ngayon. Ginusto ko ang makisalamuha sa kanila, sa mga istudyante sa paligid ko. Gusto ko to pero bakit nanginginig parin ako?!

"Alonzo.." narinig ko ang boses ni Trinity. "Sabi ko na nga ba andito ka. Ano? Are you done?" Hindi ko siya sinagot at pasimpleng tumalikod saka ko kinuha ang gamit na susuotin ko.

"Hanggang kailan ka ba magtatago Winter?" Hinarap ko siya pero deretso lang akong pumasok sa cubicle para mag bihis.

Tiningnan ko ang damit saka napabuntong hininga.

"Bakit ka ba nag tatago?" Napahinto ako sa ginagawa ko dahil sa tanong niya. "Hindi ka dapat nagtatago--"

"Konti lang ang alam mo Trinity."

"Pero at least may alam ako. Isipin mo nalang ginagawa ko to dahil kay Drake."

"Hanggang ngayon ba gusto mo parin ang kuya ko?" Hindi siya sumagot. Nang matapos ako ay lumabas ako para harapin siya. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa.

"Wow.." hindi ko pinansin ang reaksyon niya.

"Hindi ka parin gusto ni kuya.."

"Hindi to tungkol sa kuya mo. Tungkol to sayo--"

"Ayoko nang kinakaawaan ako." Tinitigan ko ang mukha niya saka siya napabuntong hininga at tiningnan ang relo niya.

"Let's go.." hinila niya ang kamay ko.

"Sandali lang.." huminto siya sa pag hila sakin, "Saan mo ko dadalhin?"

"Pupunta tayo sa kabilang room. Nandun ang mga make up artist ko at dun nila ako aayusan. Samahan mo ko--"

"Bakit ko naman gagawin yun?" Hindi niya ako sinagot at basta nalang akong hinila.

Nakalabas kami sa gym at deretsong pumunta sa kabilang room katabi nang gymnasium. May tatlong make up artist na lumapit samin at ngumiti sila sakin.

"Siya yung sinasabi ko sa inyo. Ayusan niyo na. Mag bibihis lang ako."

"Teka lang--" hindi niya na ako pinatapos at pumasok sa CR nang silid.

"Humarap ka rito hija." Sabi nang isang babaeng make up artist. Ngumiti ako sa kanya at saka umiwas pero pinaharap ako nang isang kasama nilang bakla.

"Maganda ka girl. Bagay sayo ang cocktail. Konting ayos lang sayo tapos perfect." Saka ito pumalakpak.

Ilang segundo, minuto o oras nila akong minaniobra. Nang matapos ay hindi na ako sinabayan ni Trinity papunta sa hall. Okay lang naman, sanay naman akong mag isa at mas komportable akong mag isa. Pero bakit ngayon di ko yun masabi sa sarili ko?

Nakayuko lang ako at hindi ko na pinansin ang iang istudyante na napapalingon sakin. Siguro tinatanong nila kung sino ako at kung anong ginagawa ko rito.

"There you are." Naramdaman ko ang kamay na humawak sa braso ko. Agad kong hinila ang braso ko palayo sa kanya pero hindi niya binitawan.

"Ano ba?" Bulong ko nang pinagtitinginan kami nang mga istudyante.

"It's easy for me to find you because you're the only weird girl that I knew." Inangat ko ang paningin ko sa kanya at hindi ko alam kung nakikita niya bang naiinis ako. Ano ba?! Manhid ba talaga siya at hindi niya maramdaman na ayaw ko sa presensya niya?

"Let's go. Tayo nalang hinihintay nila sa likod." What? 

Hindi na ulit ako nakareact at hinila niya na ang braso ko. Tulad kanina ay kami lang ang pinagtitinginan pagkapasok namin sa backstage. Gulat naman na napatingin sakin ang grupo nila Bella habang si Trinity naman ay nakangisi lang. Napayuko ulit ako.

'Ayoko nang ganitong atensyon.' Naramdaman ko ang kamay niya sa bewang ko.

"Chin up." Bulong niya malapit sa tenga ko at talagang tinayuan ako nang buhok sa ginawa niya.

"Uno," tawag ko sa kanya pero ngumisi lang siya. Pilit kong tinanggal ang pagkakahawak niya sa bewang ko pero mahigpit parin ang kapit niya.

"Take off your hands," yumuko siya at nagtama ang paningin namin. Seryoso lang ang mukha niya habang sinusuri ang kabuohan nang aking mukha. Bigla tuloy akong na conscious. 'Aneee bee?'

"I don't want anyone look at you the way I am looking at your soul." Ha? "Hindi mo ako maiintindihan ngayon pero..." tumingin siya sa paligid pero yumuko lang ulit ako.

"Uno, please." Humigpit ang kapit niya sa bewang ko at medjo humarap sakin. Kung isa ka sa mga istudyante na nasa paligid namin, iisipin mong niyayakap niya ako pero hindi. Ang isang braso niya ay nasa bewang ko at ang isang kamay niya ay hinawakan ang kabilang kamay ko.

"I want you to focus. Tulad kahapon, the way you move... It looks like you knew the dance too well. Just look in my eyes. Focus. Follow my lead." Wala sa sariling tumango ako.

Ilang sandali pa ay tinawag na ang section namin. Naglakad kami papunta sa stage at pumunta sa formation nang magsimula ang tugtugin.

(Now Playing-- ON THIS DAY)

Nagsimula na kaming sumayaw at napapalibutan kami ngayon ni Uno nang mga kaklase namin. Nasa center kasi kami sa formation namin pero hindi sa formation, sa istudyante, o sa kahit sino nakatuon ang atensyon ko kundi sa lalaking nasa harap ko.

Simple lang.. Sundin mo siya. Sumabay ka sa tugtog at tingnan mo siya sa mata. Parang siya lang ang nakikita ko sa mga oras nato. Hindi ko alam kong dahil rin ba sa kanta kaya ganito ang nararamdaman ko. Hindi ako pamilyar sa nararamdaman ko at kung ano man to, kinakabahan ako, natatakot ako.

'On this day...

I promise forever.

On this day..'

Nilapit niya ang mukha niya sakin pero sapat lang para lagyan nang konting distansya ang pagitan namin. Pakiramdam ko ay nahihirapan akong huminga. Ano bang nangyayari sakin?

"The song is beautiful." Bulong niya. Tumango ako. Ito kasi yung last part sa sayaw namin. Hindi ko alam kong bakit nasingit to at napakasweet nang dating to. May narinig pa akong naghihiyawan pero hindi ko sila nilingon.

Hanggang natapos ang kanta ay nakatitig lang ako kay Uno. Nang matapos kami ay panay ang lingon samin nang mga kaklase ko at todo hiyaw ang mga audience. Nag bow kami saka naglakad papunta sa back stage.

"That's freakin' close and...sweet." Narinig ko pang sabi nang kaklase ko. Hindi ko yun pinansin at deretsong lumabas sa hall at bumalik sa gymnasium. Tapos na role ko sa lugar nato.

Haist! Kahit anong tanggi ko hindi ko parin mabura sa isip ko ang mga titig ni Uno kanina. Pakiramdam ko ay may sinasabi siya gamit ang mata niya. Iba ang titig niya. Arrrggg! Ano ba Winter?! Ngayon ka pa ba lalandi?

"Hey."

"Ay tae!" Nagulat ako nang bigla siyang sumulpot. "Trinity? Bakit ka na naman nandito?"

"Don't act like you own this place Winter." Ngumisi siya, "Anyway, may something ba sa inyo ni Uno?" Tinaas taas niya pa ang kilay niya. Tiningnan ko siya nang masama saka ako naglakad papunta sa cubicle.

"Hoy! Saan ka pupunta? Hoy! Wag ka munang magbihis!" Hindi ko na siya pinansin pa.

Nakauwi ako sa condo ni kuya saka ako humiga sa kama niya. Nakatitig lang ako sa kesami habang inaalala ang mga nangyari nuon. Pinunasan ko ang luha ko saka bumangon.

**

"Prosti kasi siya."

"Kaya nga nakapasok siya sa school nato."

"Kung ako sa kanya wala na akong mukhang ihaharap."

"She's not even popular."

"Saan kaya siya nag aaral nuon?"

"May sugar daddy kasi."

"Social climber!"

"Freak!"

'Yan ang paulit-ulit na naririnig ko mula nang pumasok ako kanina. Sa twing dadaan ako ay binibigyan nila ako nang daan tapos mag bubulungan kala mo naman hindi ko naririnig.

Pumasok ako sa class room namin at iba parin ang titig nila sakin. Nilagay ko ang bag ko sa gilid nang upuan ko at kinuha ang notes ko at nagsimulang mag basa.

Ilang sandali pa ay nagsipasokan na ang iba kong kaklase. Tiningnan ko ang katabi ko pero hindi niya ako nilingon. Kararating lang nila nang mga kaibigan niya. Napansin kong may sugat siya sa bandang labi niya pero iniwas ko agad ang paningin ko.

Ano nang pakialam ko sa kanya?!

"Verb is an action word. Bla bla bla.." napabuntong hininga ako. Mas boring pala kung marami ang tinuturuan kaisa yung ikaw lang isa ang tinuturuan.

"Class dismissed."

Inayos ko na ang mga gamit ko saka ako tumayo. Hindi ko na pinansin ang mga titig nang mga istudyante sakin. Pinilit ko rin maging bingi para hindi marinig ang pinagbububulong nila. Nakakapagod rin minsan nang ganito.

Hindi ko palang siya nililingon alam ko na na siya ang nasa likod ko. Hindi ako lumingon sa likod at deretso lang naglakad papunta sa locker ko.

"Hanggang kailan mo ko planong sundan?" Tanong ko sa kanya nang binuksan ko ang locker ko.

"You left me last night." He said coldly. Sinirado ko ang locker ko at pasimpleng humarap sa kanya. Hindi naman madyadong malayo ang pagitan naming dalawa pero sapat lang para marinig niya ako.

"So what?"

"Don't talk back." Sinirado niya rin ang locker niya at humarap rin sakin. May halos limang locker ang layo namin.

"Umiiwas ako, Uno." Simpleng sabi ko. "Gusto ko lang maklaro to. Ayoko nang atensyon."

"Too late." Ngumisi siya, "Nasayo ang lahat nang atensyon nang mga istudyante ngayon."

Inis ko siyang tiningnan hindi dahil sa sinabi niya kundi dahil may parti sakin na sumasang-ayon sa sinabi niya. Kahit na anong iwas ko huli na ang lahat. Parang gusto ko na ngang tanggapin ang alok ni mom na sa bahay nalang ako mag aral kasama ang mga lecturer ko.

Hindi ko nalang siya pinansin at dumiretso sa pag lalakad. Hindi niya naman ako sinundan. Natapos ang klase namin at pumunta ako sa library para humiram nang libro.

"She's here." Narinig ko ang pamilyar na boses. Naramdaman kong may humila nang buhok ko papunta sa gilid nang library. May mga ilan ring istudyante rito dahil kakatapos lang nang klase.

"The b*tch!"

"The prosti."

Nagsisimula na naman sila. Tinanggal ko ang kamay nang isa sa mga julalay ni Bella at naglakad paakyat sa library pero hinila lang nila ako ulit.

"Ano ba?!"

"Lumalabaaan." Tumawa naman sila.

"Ikaw babae ka, sabihin mo nga! Anong gayuma ang ginamit mo kay Prince Uno?"

"Lumalaki na ang ulo niya porket pinapansin siya ni Prince Uno." Nakita kong nagsisilapitan na naman ang mga istudyante sa dereksyon namin.

"Hindi ba kayo nagsasawa?" Pagod na tanong ko at akmang aalis ulit pero hinila nila ang dalawang kamay ko. Hinarap nila ako kay Bella at ngumisi.

"Ano ba?!"

"Ano bang meron sa mata mong babae ka?" Nagugulohan na tanong ni Bella. "Dahil jan sa mata mo kaya mo nakukuha ang atensyon ni Prince Uno. Narinig namin siya at ang saya mo naman sa sinabi niya." Sinamaan ko sila nang tingin pero tumawa lang sila.

Lumapit si Bella sakin at hinila ang buhok ko.

"Makinig ka, wag kang masyadong papansin--"

"Tanggalin mo ang kamay mo."

"What?" Inis na sabi niya at ngumisi, "Paano kong ayoko?"

Hindi ko na siya sinagot pa at sinipa gamit ang kaliwang paa ko. Nagulat sila sa ginawa ko kaya ginamit ko yun para hilahin ang kamay ko sa mga julalay niya na gulat na gulat ring nakatingin sa ginawa ko. Susugurin sana nila ako nang sinalubong nang dalawang alalay ni Bella ang mga kamao ko.

Dumugo ang ilong nila at gulat na gulat sa ginawa ko.

"Oh my ghad!" Tumitiling sabi nang dalawa.

"B*tch!" Sinugod ako ni Bella pero sinipa ko lang siya ulit pero parang inaasahan niyang sisipain ko siya kaya naiwasan niya at nahila ang buhok ko. Mabilis ko ring hinawakan ang leeg niya at sinakal siya.

Parang nandilim ang paningin ko sa kanilang tatlo. Paulit-ulit nalang sila. Hindi ko na hahayaan na somobra pa sila. Pro-protektahan ko ang sarili ko laban sa mga bruha nato.

Inawat kami nang mga lalaking istudyante at nagsimula nang umiyak ang tatlong babae lalong lalo na yung dalawang dumudugo pa ang ilong. Tiningnan ko lang sila at hindi ako nagpaapekto o umiyak. Ayoko nang maging mahina. Tapos na ako run.

"Stop. Leave." Dalawang salita lang pero sapat lang para matahimik ang buong paligid. Tiningnan ko si Uno sa gilid namin na seryosong nakatitig sakin saka nilipat ang paningin niya kay Bella.

"She hurt us." Paawa effect nito. Hindi ko na hinintay ang sasabihin nila at kinuha ang bag ko na nahulog sa sahig kanina. Pagod na rin akong edepensa ang sarili ko. Alam ko namang walang maniniwala sakin. Walang kakampi sakin. Makikinig lang sila pero sa huli hindi parin ako ang kakampihan nila.

"Stop right there." Huminto ako sa paglalakad. Naramdaman ko naman ang kamay niya na hinila ako palayo sa lugar na 'yun.

"Bitawan mo ko!" Sabi ko at hinila ang kamay ko nang marating namin ang parking lot.

"What do you think your doing?"

"Protecting myself because no one does."

"I can protect you--"

"That's not what I mean!" Gulat na sabi ko. I rolled my eyes at mas lumapit sa kanya. Nakatayo ako at nilalabanan ang malamig at seryosong titig niya.

"Ano bang gusto mong makuha sakin?" Kinabahan ako pero nilabanan ko. Tiningnan ko ang paligid at wala akong ibang makitang istudyante rito maliban samin. Naiinis ako, gusto kong umiyak pero kailangan ko tong labanan! Dali-dali ko namang tinanggal ang batones nang uniform ko.

"What the hell are you f*ckin' doing!?" Gulat na tanong niya.

"Ito naman ang gusto mo 'di ba?" Hinarap ko sa kanya ang sarili ko. Nabuksan ko na ang lahat nang batones at kitang-kita na ang brassiere ko.

"Heto na. Itong gusto mo 'di ba? Binibigay ko na sayo. Ito na!" Umiwas siya nang tingin pero hindi hadlang yun. Kinuha ko ang kamay niya at nilagay yun sa dibdib ko. Hinawakan ko ang kamay niya at gamit ang kamay niya ay pinipisil ko ang dibdib ko. Gulat siyang tumingin sakin at tinanggal ang kamay niya.

"The f*ck!" Saka siya umatras. Hindi ako gumalaw o lumapit sa kanya.

"Ito naman ang gusto mo diba? Ito ang gusto niyo!" Galit siya na tumingin sakin at pumasok sa itim na kotse na satingin ko ay sakanya. Ilang sandali pa ay may dala na siyang itim na jacket.

Binalot niya yun sakin habang nakatitig sa mata ko. Inayos niya ang jacket para ibalot sa katawan ko. Hinawakan niya ang pisngi ko at namasa iyon.

'Umiiyak ba ako? Hindi ko yun napansin.'

"Come here." Hinila niya ang kamay ko at niyakap ako. Hindi ko na napigilan at umiyak ako nang umiyak sa bisig niya. Hindi ko rin alam kung bakit sa harap nang lalaking to ako umiiyak o nagiging mahina. Hindi ako dapat maging mahina. Hindi ako dapat umiyak.

Nagising ako dahil sa pamilyar na pakiramdam. 'Please... no... stop..'

"Waaaag!" Tuluyan kong minulat ang mata ko dahil sa pakiramdam nayun. 'No! Ayoko nang balikan yun.'

"Hey?" Nilingon ko ang katabi ko at dun ko lang napansin na nasa kotse ako. 'Ano bang tumatakbo sa utak ko ba't napre'pre occupied ako?!'

"I don't know where you live so I didn't bother to wake you--"

"Sana ginising mo nalang ako." Lumabas ako sa kotse niya at naramdaman kong binuksan niya rin ang pinto sa kabila.

Nasa parking lot parin kami nang school pero hindi tulad kanina ay medjo madilim na ang lugar at halos wala naring kotse sa paligid. Binigay ko sa kanya ang jacket niya at nagsalita.

"Uuwi na ako."

"Hatid na kita."

"No need." Saka ako nag lakad. Malapit lang ang condo rito nang kuya ko kaya hindi ko na kailangang magpahatid.

Nang makalabas ako sa parking lot ay naramdaman kong may nakasunod na kotse sakin. 'Si Uno.' Binuksan niya ang bintana niya at tiningnan ako.

"Are you sure?" Seryosong tanong niya. I stare at him coldly.

"Perfectly sure." Matagal kaming nakatitig sa isa't isa bago niya sinirado ang bintana nang kotse niya at pinaharurot ito.

Napahinto ako sa paglalakad habang nakatitig sa kotse niya na unti-unting nawawala. 'I'm all alone again.'