Mine Forevermore

Kabanata 5

Better

I was about to go to our classroom, but I stop when I saw someone was waiting for me near our classroom door. I quickly turned around to see that it was Henry.

Okay. Hindi nalang ako papasok.

I walked away quickly. Narinig ko naman ang mabilis na yapak ng sapatos niya papalapit sa akin.

"Nasia!" Tawag niya sa akin.

I walked even faster, but before I could get away. I quickly stop when he suddenly grabbed my arm. I turned to him and pulled my arm back.

"Bakit mo 'yun ginawa?" Tanong niya.

"What? What did I do?" Maang-maangang tanong ko kahit alam ko naman kung ano ang ibig niyang sabihin.

"Hindi mo na dapat sinabi yun kay Stacey. She's innocent and doesn't know anything about us."

"So? Kasalanan ko pa ngayon?" I turned to him and crossed my arms. "Dapat nga ay magpasalamat ka pa sa akin dahil tinulungan kitang sabihin sa kanya ang hindi mo masabi. And why does it seem like it's my fault? Aren't you the one who cheated here. You two time us, and now you should learn how to face the consequences." I said and turned my back on him and continued walking.

Narinig ko naman ang yapak ng sapatos niya na sumusunod sa akin. "Even though! You shouldn't have told her that. Hinayaan mo nalang sana ako na magpaliwanag. Because of what you did, she suddenly broke up with me without hearing my explanation!"

Tila natuwa pa ako sa sinabi niya, pero ramdam ko din duon ang matinding galit at konting kirot para sa kanya.

"Buti nga sayo." Sagot ko.

"What?!" Sigaw niya at sinubukan akong abutin pero umilag ako.

"Sana hindi mo nalang 'yun ginawa. Alam ko naman na naghihiganti ka lang sa ginawa ko sayo---"

Mabilis akong pumihit paharap sa kanya. "Ako? Maghihiganti sayo? Come on Henry! Do you hear yourself?! Bakit naman ako mag-aaksaya ng oras at panahon para sa isang katulad mo?" Umirap ako at nandidiri siyang tiningnan. "Your nothing to me, but a boytoy!"

Kita ko ang panlalaki ng mga mata niya at ang matinding galit duon. "I'm your what?!"

Umikot ang mga mata ko at tinalikuran siya.

"Dont turn your back on me Nasia! Nag-uusap pa tayo."

"Were done. We have nothing to talk about--" Aniya ko pero ganun nalang ang magreklamo ko ng hinigit niya ako palayo at patungo sa kung saan.

Ang sakit ng hawak niya sa akin. Pakiramdam ko ay nagmarka ang mga daliri niya sa braso ko.

"Henry ano ba! Bitawan mo ako!" I shouted at him but he kept on dragging me to somewhere I don't know where in hell!

"Henry let go! Masakit!" Galit ng sigaw ko. "I said let go of me!" I said forcefully as I violently withdrew my hand from him. Kahit ako ay nasaktan sa ginawa ko.

Kung nuong nakaraang lingo ay may sumalo pa sa akin, ngayon ay wala na, kaya ganun nalang ang gulat ko ng tumama ako sa halamanan at matumba dahil sa lakas ng pagbawi ko sa braso. Halos mapadaing ako sa sakit. Naitukod ko ang kamay sa sahig dahilan para madumihan ang kamay ko at magmarka duon ang mga maliliit na pebbles.

May mga narinig akong tumawa sa di kalayuan at mayroon ding napasinghap. My head heated up because of embarrassment and in anger.

Galit ang mga mata ng nag-angat ako ng tingin kay Henry. I could see the shock and guilt in his eyes. He came over and helped me to stand but I pushed his hand away causing him to withdraw.

Magkasalubong ang mga kilay ng pinapagan ko ang likod ng palda ko at ang mga braso ko sa dumikit na dumi.

Tumango ako at galit ang mga matang tiningnan siya. Binaliwala ang narinig na tawanan. Lumapit siya at inabot ako.

"Come on--"

"Shut up!" Malakas na sigaw ko na nakapagpatigil sa kanya at umatras. "Don't you dare try to hold me again." Sambit ko. "From now on. I forbid you to come near me nor touch me or talk to me." Mariin na aniya ko. "Tutal wala ka din namang ibang ginawa kundi ang saktan ako!" Sigaw ko na nakapag-paawang sa labi niya. Before he could speak I turned my back on him again.

How dare him tell that to me! He even have the guts to came here just to tell me all his stupid words?! Un.be.lievable! How ridiculous! He even defend his woman. Ni hindi man lang siya nagsorry sa ginawa niya sa akin. Sa panloloko niya, sa pagsisinungaling niya, at sa pangangabit niya!

Mas matatanggap ko pa kung nilapitan niya ako para humingi ng tawad at magpaliwanag sa lahat ng kagaguhan niya sa akin! Pero kitang kita naman ang ginawa niya sa akin kanina. He cares more about his womans feelings than I do!

Just...f*cked him!

My chest heaved with anger and irritation for him. Halos padabog akong umakyat muli ng hagdan pabalik sa classroom ko.

"Ms. Alvarez your late!" Aniya ng isang pamilyar na boses sa akin.

Natigilan ako sa paglalakad ng makita ang matalim na mata ni Appolo.

"Saan ka nanggaling?" tanong niya pa.

My forehead furrowed when I heard the annoyance in his voice. Pero hindi nuon mapapantayan ang galit at iritasyon na nararamdaman ko sa nangyari kanina, higit na sa mga sinabi ni Henry sa akin.

"What are you doing here?" Tanong ko ng mapansin na nasa tapat siya ng pintuan ng aming classroom.

"I ask you first." He asked coldly.

"Bakit ka naman nagtatanong? Pake mo ba." galit na sambit ko.

His jaw tightened. "Watch your words, Nasia." He said firmly. "I'm asking you nicely here."

Hindi ko alam kung bakit tila naapektuhan ako duon. I bit my lip and looked at him sharply.

"I'm your acting teacher here dahil nautusan ako na bigyan kayo ng activity para sa araw na ito." Tinitigan niya pa ako ng mariin. "I deserve respect and it clearly shows here that you don't have it on you. How disappointing." Dagdag niya pa dahilan para magkasalubong ang kilay na nag-iwas ako ng tingin.

Disappointing? Ako?

Bahagya akong nainis sa sinabi niya. Kahit na alam ko sa sarili ko na totoo naman na mali na sagutin ko siya ng ganun. But what can I do? I'm gone mad now!

Siguro kung hindi lang ako iritado at galit ngayon ay baka nilandi ko pa siya. Pero dahil bad mood ako ay bahala na kung sino ang madamay diyan na iba.

Dapat siguro ay hindi nalang ako pumasok ngayon at tumambay nalang sa garden. Hindi siguro kami nagkasagutan ngayon.

Umirap ako at dinaanan siya para tuluyan ng makapasok at maglakad patungo sa upuan ko.

"Nasia you okay?" Eloise asked.

"Obvious naman na hindi, diba?" I said sarcastically.

"Bwisit." I said irritably while I took my hand sanitizer to clean my dirty hand.

Habang ginagawa ko iyon ay pagsulyap sulyap ako kay Appolo na nahuli kong nakakunot ang noo habang nakatingin sa akin. May kung ano siyang binubuklat sa hawak niyang libro.

Napadaing ako ng maramdaman ang hapdi sa aking palad, dahilan para mawala ang titigan namin at mapunta ang atensyon ko sa palad ko. Ganun nalang ang pagsinghap ko ng mapansin ang konting gasgas duon.

"Anong nangyari diyan?" Alisha asked and glanced at my hand as well.

Sumulyap muli ako kay Appolo na nakakunot na ang noo ngayon habang nakatingin sa palad ko. I slowly lowered my palm causing him to look up at me. I averted my eyes and dropped my gaze to my desk.

"Kasalanan 'to ni Henry." bulong ko at padabog na ibinaba ang hand sanitizer sa front desk ko. I saw my other classmates turn to us, I glared at them, causing them to look back infront.

"Please turn your book on page.118 and answer the activity 1-3. Please show your solution. You only have 45 minutes to finish it. You may start now." Sambit ni Appolo.

Rinig ko ang pagsinghap ng ibang kaklase ko lalo na ng mga babae.

"Goodness! I hate math." Malakas na sambit ng isa kong kaklase na babae na nakaupo sa gitnang upuan ng row.

I heard Appolo chuckled. Tila namangha naman ang mga babaeng nakarinig at nakakita.

"You can do it." Panghihikayat niya pa sa kaklase ko.

"Aww...patulong nga Appolo. I heard top achievers ka. Patulong naman kahit dito lang sa number 1."

Appolo laughed and shook his head, but eventually nodded then glanced at me. Umirap ako pagkatapos magtama ng mga mata namin at mahuli ako na nakatingin sa kanya.

I don't care!

Hinanap ko ang libro ko sa bag, pero nangunot ang noo ko dahil wala iyon dun, until I realized I had forgotten to go to the locker. It will be hustle for me if I go out and go to the locker, I think it will be much better if I borrowed a book to my classmate.

Alisha was on my left and very busy answering the question and scribbing on her scratch paper. My eyes then look back at Appolo and saw him raise an eyebrow at me. Umirap ako. I then turned to my left and saw my boy classmate beside me who look at me as well.

"Can you share your book with me?" I asked with my sweetest smile. "I left my book in the locker." I added

"Sure." Walang pag-aalinlangan na sambit niya at ngumisi. Pagkatapos ay inilapit ang upuan sa akin.

"Alright, thanks." I said and pulled my chair as well to close the gap between us so I can look at his book properly.

I even brought my face closer to him and started reading the instruction before reading the problem from number one. Kaya lang, habang ginagawa ko iyon ay napansin ko ang pag-angat ng kamay ng kaklase kong lalaki sa likod ng upuan ko at tila naka-akbay sa akin.

What a move.

Tumingin ako sa kanya at nakita na nakangisi na siya habang sobrang lapit ng mukha na nakatitig sa akin. I smirked and raised an eyebrow.

"Baka matunaw ako niyan?" I playfully asked him and looked at his paper na hanggang ngayon ay wala pa ding sagot. "Sumagot ka na. Baka maunahan pa kita."

He smirked more. "It's okay. Ladies first." He said and winked at me.

I chuckled and giggled a bit.

"What are you doing?"

Natigilan ako sa paghagikhik ng marinig ang malamig na boses ni Appolo. I looked up at him, and saw him beside me looking at me with his dark eyes.

I smirked more. Selos yan?

"Obviously, we're answering." Kibit balikat na sagot ko.

"Answering or flirting?" He said sarcastically.

Umawang ang labi ko at natawa sa kanya.

"Flirting?!" Iskandalong tanong ko at 'di siya makapaniwalang tiningnan dahilan para bumaling sa amin ang mga kaklase Ko. "What's up with you, Appolo? At ano naman ngayon kung naglalandian kami?"

His jaw clenched tightly.

"Why? You want to join us?" Panunuya ko pa.

His jaw clenched again. "I'm not a toy you can play with." Mariin na sambit niya.

"So?" Pagtataray ko. Pake ko ba.

"Stop flirting with your boy. Not when I'm around." Aniya.

My lips parted at what he said. What does he mean by that? Does he like me? Pero panong nangyari yun? Eh nung mga nakaraan lang ay iritado siya sa akin, ni ayaw niya akong makita na manuod ng laro niya.

"This is not a playground. Your inside this classroom and I am your acting teacher here. Respect is what I need. So concentrate answering the activity or else ... I will report you to the disciplinary office for showing public display of affection during class hours."

I gasped and looked at him in disbelief. Why does is such a big deal to him? So what if we're flirting. Hindi lang naman ako ang ganito sa klaseng 'to. Siya nga nakikipag landian din kanina sa kaklase ko.

"Are you threatening me now, Mr. Lorenzana?" Tanong ko. "Hindi mo ako kilala." Mariin na sambit ko.

"And you don't know me as well." He fired back.

"I know who you are." Pagdidiinan ko.

"Whatever you say, Ms. Alvarina. Don't test my patience. You wouldn't like what I'll do."

Nangunot ang noo ko at nakipag paligsahan sa kanya ng matalim at mariin na titigan.

"Now, stop bothering anyone. Use my book to answer the said activity." Aniya at binagsak ang libro sa aking armchair bago sinulyapan ang katabi ko. "And you, go back to your place." Mariin na sambit niya sa katabi ko.

My lips parted again and look at him with so much amusement. Hindi ko alam pero may kung ano sa akin ang natutuwa sa naging reaksyon niya.

Bago pa makagalaw ang katabi ko, ay napasinghap na ako ng hilahin ni Appolo ang upuan ko pabalik sa pwesto ko kanina.

"That's better." Bulong niya pa habang nakayuko.