“RAYVEN?”
Mula sa kabilang linya ay narinig niya ang malungkot na boses ni Coleen. Sa loob ng limang araw ay hindi lang iisang beses itong sumubok na tawagan siya. If he’s not mistaken, it’s hundred times or even more than that. At sa lahat ng attempt nitong iyon ay hindi man lang siya sumagot, ngayon lang.
Nitong mga nakalipas na araw ay wala siyang ibang ginawa kundi ang magkulong sa silid niya at magpakalasing. Limang araw na ang nakalilipas ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala sa mga nangyayari. Parang kailan lang nang kausapin siya ng parents ni Sydney. And now, both of them are gone. Sobrang nakakapanghina. Kahit sa sandaling panahon kasi ay napalapit din siya sa mga magulang ng dalaga. At hindi niya maiwasang malungkot, masaktan at manghinayang sa pagkawa
