PAGPASOK ni Priscilla sa kwarto ay tumambad sa kanya ang payat na payat at hapis na mukha ng amain may nakakabit na oxygen sa ilong nito at may oxygen tank sa tabi ng higaan.
"Itay!"sambit ni Priscilla sabay yakap dito.
"Priscilla anak nandito kana pala," saad ng amain kay Priscilla sabay yakap sa dalaga.
"Itay bakit po kayo nagkaganyan eh diba tuloy-tuloy naman ang pagpadala ko ng pera para sa pagpapagamot niyo?"saad ni Priscilla na nag-unahan ang luha sa pag-agos.
"Anak huwag ka nang umiyak at malungkot talagang ganito ang buhay lalo na pag nagkakaedad sa ayaw at sa gusto natin ay dadapuan tayo ng karamdaman sadyang ito lang ang nakatakda mapunta sa akin," salaysay ng amain sa anak.
"Pero itay…,"nasambit nalang ni Priscilla at napahagulgol.
"Tahan na anak huwag mo akong alalahanin
