ความรู้สึกที่ถูกเก็บกดไว้ตั้งแต่เห็นเธอถูกไอ้พวกผู้ชายพวกนั้นห้อมล้อม ความหวงระดับสิบริกเตอร์จู่โจมผมอย่างไม่เคยเป็น ไม่น่าเชื่อเลยว่าผมจะชอบนาเนียร์ขนาดนี้
“อื้อ...พี่กาย”
ตัวเล็กทุบอกผม เสียงลมหายใจหอบรัวของเธอทำให้ผมรู้สึกตัว ยอมผละปากออกห่างอย่างอ้อยอิ่งก่อนเธอจะขาดใจ หลังดื่มด่ำความหอมหวานที่โคตรถูกใจอย่างไม่บันยะบันยัง
แก้มปลั่งก่ำแดงทันตา สีหน้าไปไม่เป็นของเธอทำผมยิ้ม แต่แค่ไม่กี่นาที นาเนียร์ก็ปรับสีหน้า ซ้ำยังเริ่มยิ้มเสมือนว่าไม่เคยมีท่าทางเมื่อกี้
“เรายังไม่ได้ตกลงกันเลยนะ จูบก่อนได้เหรอ”
“ไม่ดีเหรอ เธอจะได้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้น”
“ชิมก่อนค่อยซื้องี้อะ”
“คงงั้น”
“ใจป้ำนะเนี่ย แล้วถ้าเราไม่ติดใจล่ะ ชิมแล้วไม่ชอบ ไม่ซื้อก็ได้ใช่ไหม”
รอยยิ้มยั่วเย้าปั่นหัวที่เธอชอบทำกับใครต่อใครเป็นการหว่านเสน่ห์ระบายอยู่บนหน้าใส ผมไล้ปลายนิ้วไปบนแก้มนวลเบา ๆ ไม่เร่งรีบแต่ไม่ปล่อยให้เธอย
