ขอติดรถกลับด้วยคนได้ไหมครับ
1198 Words
ตติยาเห็นว่าเอกไปแน่แล้วเลยเดินต้วมเตี้ยมออกมา
“ขอโทษค่ะคุณวินัย น้องเอกอารมณ์ร้อนไปหน่อย”
“ช่างเถอะ ถ้าผมมีแฟนสวยแบบคุณ ผมหึงหนักกว่านี้อีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า อย่าคิดมาก แต่คุณก็แสบนะ หลอกใช้ผมให้เด็กหึง ถามจริงคุณชอบเด็กนั่นจริงหรือ”
“จริงค่ะ” ตติยาเขินหน้าแดง
“อายุเท่าไหร่ละนั่น จบปริญญารึยัง”
“จบโทแล้วค่ะ แต่อายุเพิ่ง 20 ปีค่ะ”
“เฮ้ย จริงดิ๊”
“จริงค่ะ น้องเอกจบตรีตอน 17 จบโทตอน 19”
“โห เด็กเก่งนี่คุณ เข้าใจหาเน้อ กินเด็กจะได้อายุยืน ฮ่าาาา”
“คุณไม่โกรธฉันหรือคะ”
“ไม่หรอก ผมชอบด้วยซ้ำ คุณฉลาดนะ ฉลาดกว่าที่ผมคิดมาก ทั้งสวยทั้งฉลาดแบบนี้โกรธไม่ลงครับ ถึงจะหวั่นว่าแอบร้ายไปหน่อยก็เหอะ”
“ฉันรู้ค่ะ คนอื่นอาจมองว่าฉันผิดที่แย่งแฟนคนอื่น แต่ฉันมีเหตุผลของฉันที่อยากให้เด็กสองคนนั้นเลิกกัน ถ้าคุณว่าฉันร้าย บอกได้เลยว่าแฟนของเอกร้ายกว่าฉันหลายเท่า”
“เด็กผู้หญิงขี้เหล้านั่นอะนะ”
“ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงคะ ถ้าไม่โดนกับตัวเองก็ไม่เชื่อหรอกว่ากิ๊กร้ายแค่ไหน”
“เสร็จแล้วค้าาา” กีกี้ส่งเสียงมาแต่ไกล
“แฟนคุณมาแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ” ตติยาหลบเข้าห้องจัดงานเลี้ยง
“คนนี้หรือคะที่คุณจีบอยู่ สวยมากนะ” กีกี้ควงแขนแฟนหนุ่ม
“ผมบอกแล้วว่าไม่ได้จีบครับ ตติยามีแฟนอยู่แล้วด้วย คุยกันเรื่องงานเฉยๆ”
“หือ มีแฟนแล้วหรือ ใครคะ บอกหน่อย”
“บอกไม่ได้ครับ บอกไปคุณก็เอาไปเม้าส์ทั่ว เรื่องส่วนตัวของเค้าครับ”
“เชอะก็แค่ถาม คุณไม่บอกแสดงว่ายัยนั่นไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าแฟนเป็นใคร คงเป็นเสี่ยที่ไหนสักคนถึงต้องเก็บเป็นความลับ ท่าทางแบบนี้ไม่พ้นพวกเมียน้อยหรอก”
วินัยส่ายหน้าอย่างระอากับนิสัยขี้อิจฉาของแฟนตัวเอง เห็นใครสวยหน่อยไม่ได้ว่าเค้าไปทั่ว แต่คิดอีกทีก็พอเข้าใจกีกี้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงอย่างตติยาตามตื๊อหนุ่มตี๋หน้าจืดอายุน้อยกว่า
...........................................
“ขอติดรถกลับด้วยคนได้ไหมครับ” หมอโตยืนข้างรถของวินัย
วินัยมองหมอโตที่ยืนเท้าเปล่าถือรองเท้าตัวเอง
“ทำไมไม่กลับแท็กซี่” วินัยเสียงห้วน
“ก็...ผมเจ็บเท้า กว่าจะเดินไปขึ้นแท็กซี่คงอีกไกล คุณจะกลับบ้านเลยรึเปล่าครับ ถ้ากลับบ้านผมขอรบกวนหน่อยนะครับ” หมอโตขอร้อง
“ผมกลับบ้านผมแล้วคุณเกี่ยวอะไร ไม่ใช่อยู่บ้านเดียวกันสักหน่อย”
“บ้านผมกับบ้านคุณอยู่ตรงข้ามกัน คุณกลับบ้านคุณ ผมขอแค่ติดรถไปด้วย ถึงบ้านคุณผมลงรถข้ามถนนกลับบ้านผมเองครับ”
“ทำไมไม่ขอแฟนสุดหล่อของคุณไปส่ง”
“กลับด้วยกันก็ได้ค่ะ” พริตตี้พูดแทรก “หมอโตมานั่งข้างหลังกับกีกี้ได้นะคะ”
วินัยถลึงตามองแฟนสาวตัวเอง
“บ้านอยู่ใกล้กันแค่นี้ คุณอย่าใจร้ายสิ เห็นอยู่ว่าเท้าหมอโตเป็นแผล” กีกี้ต่อว่าแฟนตัวเอง
“สมน้ำหน้า อยากใส่ส้นสูงยั่วผู้ชายจนรองเท้ากัดเอง” วินัยบ่นอุบอิบ
กีกี้เซ็งจิต แฟนเธออะไรก็ดี เสียแต่ขี้อิจฉา และเป้าหมายที่โดนอิจฉาประจำคือหมอโตคลินิกตรงข้ามนี่แหละ ทั้งที่หมอโตออกจะนิสัยดี ไม่รู้แฟนเธอจะอะไรกับหมอโตนักหนา
“วันนี้หมอโตแต่งตัวน่ารักนะคะ” กีกี้ชมทั้งที่คิดว่าชุดโคตรป้า “หมอโตมีแฟนแล้วหรือคะ กีกี้นึกว่าหมอโตเป็นทอ..." กีกี้หยุดคำว่าทอมไว้ทัน "เออ นึกว่าหมอโตไม่สนใจเรื่องความรักซะอีก”
“ยังไม่มีครับ มีคนแนะนำผู้ชายคนนึง แต่ท่าทางเขาไม่โอเคกับผม”
“ก็ไม่รู้จักดูตัวเอง หน้าอย่างงี้ หุ่นก็ยังกับไม้บรรทัด ไปชอบผู้ชายหล่อลากดิน ใครที่ไหนเขาจะเอา ฮ่า ฮ่า ฮ่า” วินัยหัวเราะลั่นรถ
สะใจโว้ย คิดถูกจริงที่มางานวันนี้ หายากแท้ได้เห็นหมอโตจ๋อยเพราะเรื่องผู้ชาย
หมอโตสะอึกน้ำตาซึม
“หุบปาก” กีกี้ยื่นหน้าไปทางคนขับรถกัดฟันพูด
วินัยเหลือบกระจกมองหลัง อ้าวเฮ้ย ร้องไห้ด้วยเว้ย ปากกูละหนอ ไม่น่าเลย ใครจะไปคิดว่ายัยทอมบอยร้องไห้
“กลับทางนี้หรือครับ” หมอโตมองถนนที่ไม่คุ้นทาง
“ไปส่งกีกี้ก่อนค่อยกลับบ้าน” วินัยตอบเสียงห้วนคงเส้นคงวา
กีกี้พยายามชวนหมอโตคุยประสาผู้หญิง แต่หมอโตอึนๆ มึนๆ ไม่เข้าใจเรื่องที่กีกี้คุย เรื่องแต่งหน้าไม่รู้เรื่อง แฟชั่นไม่รู้เรื่อง ซุบซิบดารายังไม่รู้ ทั้งที่คลินิกตัวเองดาราเพียบ
“ผมไม่รู้หรอกครับใครเป็นดารา ผมจำได้แค่ชื่อลูกค้า” หมอโตตอบเสียงเรียบ
“คุณสนใจอะไรเป็นพิเศษบ้างตอนนี้” วินัยถาม
“ซินเนสทีเซียครับ (Synesthesia) ผมรักษาอยู่เคสนึงประเภท Colorred hearing ได้ยินเสียงเป็นสี”
“ซินเนสทีเซียต้องรักษาด้วยหรือ ทำไมต้องรักษา” วินัยงง ปกติไม่เคยเห็นใครรักษาอาการนี้กันนี่หว่า แถมมีแต่คนอยากเป็น มโนเอาเองว่าตัวเองเป็นเพียบ
“ผู้ป่วยมีเนื้องอกหายากในสมองครับ แต่ไม่เกี่ยวกับซินเนสทีเซีย เพราะผู้ป่วยเป็นซินเนสทีเซียมาแต่กำเนิด”
“หมายความว่า ถ้าผ่าตัดอาการซินเนสทีเซียอาจหายไปใช่ไหม”
“ใช่ครับ”
วินัยสนใจอาการของผู้ป่วยคนนั้นมาก เขามีจรรยาบรรณแพทย์จึงเพียงซักถามอาการของคนไข้เพราะความใฝ่รู้อยากศึกษา แต่ไม่ถามละลาบละล้วงว่าคนไข้เป็นใครชื่ออะไร หรือถามสิ่งที่สามารถสืบหาไปถึงตัวคนไข้ได้
หมอโตอมยิ้มและเล่าให้ฟังอย่างดี หมอโตกับหมอวินัยคุยกันเรื่องซินเนสทีเซียยาวเหยียด กีกี้ฟังไม่รู้เรื่องจนเกือบหลับ ก็คุยกันถูกคอดีนี่นา ทำไมถึงได้ทะเลาะกันจัง
...........................................
กีกี้ลงรถเมื่อถึงบ้าน กล่าวอำลาหมอโตอย่างดิบดีจนวินัยสงสัยว่ากีกี้เป็นแฟนใครกันแน่วะ เขาหรือหมอโต
หมอโตย้ายมานั่งข้างคนขับ จากบ้านกีกี้ไปคลินิกรถโคตรติด วินัยเปิดวิทยุฟังรายงานข่าวอุบัติเหตุด้านหน้า หมอโตอยู่ๆ ก็เปิดประตูรถก้าวฉับออกไปเฉยเลย ขณะวินัยงงว่าเกิดอะไรขึ้น คุยกันอยู่ดีๆ หนีลงรถเฉย หมอโตเดินเข้า 7-11 ข้างถนน รถขยับต่อไปได้อีกนิดหน่อยราวสิบกว่าเมตร หมอโตก็เดินกลับมาขึ้นรถพร้อมป้อกกี้สองกล่องกับเครื่องดื่ม
เอิ่ม ไปซื้อของกินก็ไม่บอก ถนนเมืองไทยติดขนาดเดินลงรถไปซื้อของ 7-11 กลับมานั่งต่อได้ชิวๆ เลยสินะเนี่ย
...........................................
- Writer
