Perhaps Love (TAGALOG)

CHAPTER THREE

Joshua Miguel Alvarez

I never imagine that we will be like this. Almost a month that we never had a conversation, but i know in myself and to my heart that she's only the girl I loved.

Hi, I'm Joshua Miguel Alvarez, my family is the owner of the famous Alvarez wine in the country. I'm the only son and the next generation of my family, that's why I choose Monique Cenon to be my wife in the future. Mony is my present girlfriend as well as my future wife, I'll sure of that. She's the only girl, i want to be with. Even my family choose her and everyone around us.

But now... Everything is change. 3 years ago, she went to America. She lived there to study and also pursue her dreams to be a model. Yes, now we can see her on the magazine and any flatform on social media. She really change a lot and also our relationship.

Dati,noong bago palang sya doon sa Amerika halos lagi pa kami noon magkausap ngunit ngayon isa nalang halos sa isang linggo paminsan wala pa at konti lang na oras. Hindi ko naman sya masisi dahil alam kong busy sya doon, nagaaral at nagtatrabaho. Pero ramdam ko talaga na wala na yung dating kami, ngunit syempre para na rin sa future namin kaya ako nag aaral at iniintindi ang sitwasyon nya. Kapag namana ko na ang kompanya ni Daddy, wala na kaming problema at makakauwi na sya dito upang dito na manirahan. Pinangako ko yan sa kanya, kaya naman matapos lang ako dito sa pagaaral ko, magiging okay na ang lahat.

"Joshua... Gising kana?" I heard my lovely Lola speak at the back of door. Kasalukuyan akong nagaayos ng gamit ko dahil ngayong araw ang simula ng Project na inapproved ng sponsors namin, ang project ni Eunice.

"Yes La. Saglit lang po" matapos noon ay lumabas na rin ako. Naabutan ko sya na pababa ng hagdan.

"Good morning La" kasabay ng paghalik ko sa ulo nya. She's sweet at alam mong maalaga talaga sya.

"Son! It's nine already! You will be late" i heard mommy's shout while walking towards us. Mga tao nga naman mahilig magsabi ng maling oras, halos mag e-8 palang eh, 9 na agad kay mommy

"Mom.. it's Org. Month" i simply reply.

"And? You're an officer and you will be late? Come on Migz. Make it serious, even if it's just an Organization. That's the time that you will develop your skills and communication- blah blah blah blah" di ko na pinakinggan ang iba pang sinabi ni Mommy. Ganun naman sya eh napaka istrikto nyang tao at lagi nyang sinasabi ang mga gusto nyang sabihin.

"

Joshua apo... Kailan ba uuwi si Mony ah gusto ko pang makita ang magiging apo ko sayo... Kaya bakit naman ang tagal nyang umuwi dito?" Napatigil si Mommy sa pagsasalita dahil narinig nya ang sinabi ni Lola.

"Ma? Joshua is only 20... How can he have a kid in that age? And look, Monique is far and we can't reach her. Baka niloloko lang nya ngayon ang anak ko. Matagal ng di nagpaparamdam! Masaya na yun doon" singhal nito. I felt something in my chest when i heard it. Hindi naman siguro ganun diba? Matagal na kami ni Monique halos 5 years na tapos ngayon pa magloloko? Di naman pwede yun.

"Oh... Really? Go! Joshua... Look for another girl. Kahit di kasing ganda ni Mony, basta mabait masiyahin at maalaga." Napangiti ako sa malumanay na sambit na iyon ni Lola. I know na nagbibiro lang sya, or Maybe she's serious with that.

"Ma? Ano ka ba? Dapat mas higit pa kay Monique kung sakali. Ayoko ng mababa ang standards!" Ayan, nagtinaray na naman ang mama ko. Hays mommy talaga, she always want to be perfect.

"Mom... La... Migz!" Nakuha ng kakarating lang ang atensyon namin. It was ate Janice Marie Alvarez, my ate. Di yan ang tunay nyang pangalan since she's adopted when we are young kaya sinunod sa gusto ni mommy ang pangalan nya. Anak sya ng katulong namin at inapon na nila mommy kaya nagkaroon ako ng kapatid. Matanda sya sakin ng isang taon at di na sya nagtapos ng pag aaral at nagtrabaho na kaagad sa kompanya ni daddy. Kakauwi nya lang galing sa business trip.

"Where's your dad?" Agad na tanong ni Mommy.

"Ah... Janice... Kamusta apo.."

"Ate"

"Nasa company po sya dumiretso, may ilan po syang aasikasuhin." Sagot nya sa tanong ni mommy. I help her on her baggage. "I'm fine Lola.." kasabay nito ang mahigpit na yakap sa matanda. Matapos noon ay tinapik nya ako sa balikat at saka kinindatan.

She's sweet kagaya ni Lola, close din kami na masyado. Sana lang naging tunay ko syang kapatid.

"Okay... Di na ako makakapag breakfast. I have to go..." Paalam ko. Saka humalik sa pisngi ni mommy at Lola, hinawakan ko naman ang balikat ni ate.

"Wait... Migz! Diba sira ang Kotse mo? Sumabay kana sakin..." Sabi ni Ate.

"What? Janice? Kakarating mo lang" nagtatakang tanong ni Mommy.

"Mom... Madaming paperworks sa office kaya dinala ko lang talaga dito ang gamit namin ni Daddy. Babalik na rin ako" sabi nya saka sumabay na saakin.

"Mag ingat kayong dalawa" paalam ni Lola.

While driving, i indeed sure that I miss her. She's sweet like my real sister, she really made her role perfectly.

"Hmm... Migz. Are you okay?" She suddenly asked. "I know na di pa rin kayo ng uusap, nalaman ko kay Alex." Tumango lang ako. Alex and Ate Janice are in a relationship 4 years na ata silang dalawa, kaya good friend din kami ni Alex.

"Don't you feel something is weird? Look, hindi ko naman sinasabi na may iba sya doon ha. But i can see her insta and look likes she happy there. Kahit sa mga katrabaho nya, and my isa pa akong napansin. Sa lahat ng photos nya with her co-workers and friends, palaging kasama ang isang guy. Like? Duh? All the time kasama sya?" Like mommy nakuha nya rin ang pagtataray nito. I know concern lang sila saakin. But yung isip ko kasi nakafocus na kay Monique, parang stable na yun doon.

"Ate... Alam ko yung pinapahiwatig mo. Alam mo naman na loyal ako kay Mony, gusto ko sya lang. I care for her and i love her so much" nakita ko syang ngumiwi sa sinabi ko.

"Talaga ba? Wala kang natitipuhan na iba? Wala kang nagugustuhan? Hindi ka care sa ibang tao?" Umiling lang ako sa lahat ng tanong nya. "Eh... Pano kung... May iba na talaga sya doon?"

"Ate... Don't think negative okay?"

"Are you still care for her? And love her?" I've been silent for that moment. It's hits so different, pero ayoko isiping ganun na nga. Ayokong isipin yun magkakasira kaming dalawa eh.

"Wait..." I told her that's why napatigil sya. I saw Eunice waiting for a bus in the bus station.

"What? What's wrong?"

"Ah... Isabay natin yung isa kong Org member. Mas lalo syang malalate if, maghihintay pa sya ng bus. Kawawa naman palagi syang pinapagalitan ni Alex dahil sa pagiging late nya" nanlaki ang mata nya sa di ko malamang dahilan. Nag u-turn sya at saka tinigil ang kotse sa tapat ng station. Doon nakaupo si Eunice gamit ang Organization T shirt namin, mukhang natutulog pa.

"Eunice!" Bigla naman syang napatingin sa dako namin at nag ayos ng sarili.

"Migz?"

"Tara na... Malalate kapa lalo if maghihintay ka dyan!" Sigaw ko. Agad naman syang tumayo at lumakad papalapit saamin. Dala nya pa ang ilang papers na di ko alam kung sa course nya pa yun o sa Org kailangan.

"Hello po..." Bati nya kay ate. Sinuklian sya nito ng sweet smile nya.

"Pasok kana beh..."

"Sorry po sa abala" sabi nito saka tuluyan ng pumasok.

"Akala ko ba, you don't care for others?" Rinig ko ang sinabi ni ate kahit na mahina ito. Ako naman ang napangiwi sa sinabi nyang iyon.

Wala na kaming kibo at kalahatian na byahe. Tingin ako ng tingin sa salamin kung saan nakatapat kay Eunice dahil tulog na ito. Marahil ay galing pa sya sa trabaho nya kagabi tapos malayo pa ang inuwian nya, kaya antok pa ito.

"You want to change your seat?" Napansin pala iyon ni Ate. Umiling ako.

"No way... I think kailangan nya ng masasandalan. Look, she's sleep. Be gentleman." Sabi nya saka itinigil ang kotse sa gilid. Wala akong nagawa kundi ang sundin sya at lumipat sa tabi ni Eunice at maraang pinatong ang ulo nito sa balikat ko.

"Don't worry. It's not consider as 'care' for others because i told you to offer your shoulder to her." May kakaibang tono na sabi nito kasabay ang kindat. There's something in her mind.

Ginising ko sya ng malapit na kami sa School. Nagulat pa sya dahil nakasandal na sya saakin.

"Hala... Migz. Sorry, di ko alam na nakatulog na pala ako. Sorry talaga..." Kita naman sa kanya ang sincerity ngunit napatawa lang kami ni Ate.

"Beh... It's okay. You don't need to worry. My brother is just gentleman this time" nakakalokong tono na naman ang ginamit nya.

"Sorry po talaga..." Tumango lang ako sa kanya. Ramdam ko ang manhid ng balikat ko, pero okay lang din naman dahil mukhang nakaidlip din ako. Naglaro pa kasi ako ng online game kagabi dahil feeling ko may insomnia ako, pampaantok lang ba.

Sa labas ng school ay kitang kita ang iba't-ibang uniform ng mga Organization. Siguradong Non-org and school facilities lang ang matitira ngayon dahil syempre aalis kami para sa gaganaping Organization Month at sa pinili naming Location kami pupunta.

"Are you sure na okay na kayo ditong dalawa? May bus ba kayo?" Tanong ni ate habang inaayos namin ang gamit namin ni Eunice.

"Opo..." Magalang na sagot nito.

"Ate... Syempre meron saka pupunta kapa sa company. Baka hinahanap ka na ni Dad." Sabi ko kaya nagpaalam na ito. Binigyan nya ng sweet smile si Eunice at ganun din ito. Kindat naman ang iniwan nya sakin.

Kahit anong mangyari di nila maaalis sakin si Monique.