CHAPTER 17
PRESENT
Ilang araw na ‘kong ‘di makatulog kaiisip kung totoo ba ang sinasabi ni Shana na may posibilidad na buntis nga ako. Ilang araw rin akong nagsusuka tuwing umaga ngunit itnago ko ‘yon sa’king mga magulang. ‘Di dapat nila malaman. ‘Di dapat sila maghinala na buntis ako.
Ayokong ma-label-an na malandi o malantod. Umaasa pa rin ako na ‘di talaga ako buntis. Baka nagkataon lang talaga na masama ang pakiramdam ko at pagod sa trabaho kaya naman ako nagsusuka. Natatakot akong mag-test. Natatakot ang katotohanan.
Minsan, naiisip ko na mas mabuti pa kung may malala akong sakit kesa buntis ako. Maawa ang mga tao sa’kin at ituturing nila akong pasyente. Kung buntis ako ay araw-araw nilang ipaparamdam sa’kin na malandi ako.
Tuwing lunch time, tuliro ang isipan ko. Kahit kasabay
