What if I told you that I love you?
1458 Words
Envy.
That's what I feel right now. I didn't know but after I pack my things and leave my birthplace I start to feel this sudden emotion that I didn't want to feel. I feel like I'm lost again and I need to divert my attention just to console myself.
How pity.
Dalawang araw akong namalagi sa probinsya pero masaya naman ako. I actually enjoyed the feeling of being free. I enjoyed staying there even though I don't have enough supply. Na kahit panandalian lang ay natatamasa ko maging masaya naman kahit papaano.
Pero, bigla lang akong nakaramdam ng ganito noong may nakita akong kompleto at masayang pamilya. Compare to mine it was f****d up.
How life can be this unfair?
Nakasakay ako sa bus pauwing syudad. My mind was clouded with unspoken thoughts. Heto na naman tayo, malungkot na naman ako. Bakit ba kasi kakambal pa ng saya iyong lungkot.
I craned my neck and look outside the bus window. It's eleven in the morning and currently, I was in the middle of traffic. Mas lalong nag-aburido ang utak ko dahil sa ingay at usok. It's suffocating me and I can't help it to be annoyed.
Nang makarating ako sa bus terminal ay para akong lantang gulay. Even if how I tried to enlighten myself by looking those beautiful things I see but hindi pa rin. Malungkot pa rin ako.
I breath harshly out of frustration.
T*ngina naman kasi eh.
Napag-isipan ko na lang na pumasok sa mall at mag window shopping. Since I don't have enough money with me, I think it's better if I'll just divert my attention. Pagkapasok ko pa lang ay may nakita agad akong poster sa may hindi kalayoan ng entrace ng mall.
Commission portait. Agad ko namang binasa ang mga detalye at agad ko itong pinuntahan. Medyo gumaan na rin iyong loob ko habang naglalakad ako patungo sa venue ng nasabing activity.
Pagkarating ko ay agad lumawak iyong ngiti ko ng makita ko iyong mga artist na may kanya-kanyang dala na artmats. From canvas to sketchpads and other mediums. Agad binalot iyong puso ko sa saya. Marami ring mga tao na magpapa-portrait. Umupo na lang ako sa isang vacant chair nag-cellphone muna. I took a candid picture of a stranger who wears a leather jacket and posted it on my myday. Agad namang nag-view si Eman dito.
[Who's that guy?] I typed my reply to him. Slightly shrugging my shoulders.
"Hindi ko rin kilala, lol." Then, I press the send button. Ibinulsa ko na ang phone at hindi siya pinansin. i roam my eyes once more and look at those beautiful masterpiece na naka-display.
It took me two hours of waiting until it was my turn. Naglakad na ako at umupo sa isang chair sa gitna. Hindi pa man ako nakakaupo ay may narinig na akong bulong-bulongan sa gilid.
It was from a group of girls na estudyante sa isang kilalang university. They look at me as if I was some sort of disgusting piece ever existed. I tried to gnored them and shrug my shoulders but thier insult is already below the belt. Napigtas na iyong pagtitimpi ko.
I enhale deeply. Relax, daanin mo sa mabuting usapan, Lyrae. Mga bata lang 'yan.
I was about to approach them when someone do it already. "Miss if you don't have a nice thing to talk then you should leave. What a shame, nag-aaral kayo sa isang respetadong paaralan tapos ganyan ang asal niyo. Aren't you ashamed because you're tainting the schools reputation?" Said by a random guy who's I presume na older than me. Natahimik naman iyong mga estudyante at nagsiyukuan.
The guy jut hit the nerve huh! Gonna thanked him later.
Nang hindi pa siya na-satisfy sa tinuran niya ay nagsalita ulit siya. "Nakakahiya naman kayo, diyan ako gumraduate pero never kung dinungisan ang paaralang iyan. Unlike you all, I didn't thought that my aunt tolerate that kind of attitude inside the institution." Doon na ako naalarma sa sinabi ng lalaki. Nanlaki pa ang mata ko sa gulat sa biglang rebelasyon niya. Pati na rin iyong mga tao na nakapalibot ay napahinto at napatingin sa kumusyon na naganap.
Nagalit naman iyong babaeng kulay blonde ang buhok. "Sino ka ba ha?! And why the hell you're acting like a superior?!" The guy just smirk. A kind of smirk na talagang kakabahan ka.
Hala ka 'te.
He stepped forward and extend his hand. A arrogant yet proud smirk appear in his face. "Hello, miss. I am Leven Casper Garcia, former student council president of the university where you're enrolled." He said with full of authority, the girl stunned upon hearing it.
Paktay.
Namutla lang iyong babae at napalunok. Para siyang nakakita ng multo at nabalisa. Well, she deserve it. Masyado siyang bastos at napaka mata pobre. Porket ba nag-aaral sa mga kilalang skwelahan ay ganiyan na?
Tarantang umalis iyong babaeng nakasagutan ng lalaki at iyong mga kasamahan naman nito ay panay ang paghingi ng pasensya sa inasta ng kanilang kaibigan. Halos lumuhod pa ito kay Leven at takot na humingi ng tawad. Sumunod na ito at chill na pumasok Leven na nakapamulsa. He sat on the chair and look around when he notice the stares.
"What?" He ask innocently. Umiwas na lang ng tingin iyong iba na may isang proud na ngiti sa labi. Well, his aura is indeed a president vibe that he should possessed.
"Magsimula na tayo!" He announce. Bumalik naman sa ginagawa ang lahat. I also compose myself and look at them.
Pagkatapos ng isang oras ay natapos na rin iyong aktibidad. All of them was happy and I am excited too. Tumayo na ako at pumunta sa may gilid. Pinaharap nila sa akin ang mga artwork at ganoon na lang ako ka saya ng makitang lahat sila ay ang gaganda ng mga gawa.
Humakbang ako at nilapitan sila isa-isa hanggang sa mapunta ako sa lalaking naka leather jacket. But to my surprise ay si Renz pala ito.
W-what?
Kailan pa siya marunong gumawa ng art?!
"Renz?!" I said, almost a shout. Lahat naman ay napabaling sa amin. Maging iyong si Leven ay nakatingin sa amin with his curious look.
Chismoso.
"Sir Renz, magkakilala po pala kayo?" Saad pa ng isang artist. My brows twitch upwards. Sir?
Leven chuckled meaningfully. "Mukhang may hindi ka pala sinasabi sa ka-ibigan mo ah," Renz shake his head and roll his eyes.
Umupo lang siya ng maayos at nagsalita.
"I owned this art studio just for those aspiring artist." He declared. Napalakpak na lang ako dahil sa pagkamangha. Wow!
Lahat naman sila ay na-amuse sa naging reaksiyon ko. It's like they didn't expect that I'm that into arts. Well, bata pa naman talaga kasi ay mahilig ako sa art.
Lately nga lang ay huminto ako dahil ayaw ni mama na nakikita akong gumagawa ng art. Ewan, kapag magsisimula na akong maguhit ay nagagalit siya sa akin. Parang may ugat talaga iyong galit niya at pati hobby ko ay damay. Ibang-iba kay Lola dati na kahit anong gusto kong gawin ay suportado ako.
* * *
Nang matapos ang event ay sabay na kaming umuwi sakay ang van ni Leven. Umayaw nga ako kasi nakakahiya kaso hindi siya pumayag kaya ayon, napilitan ako. Good thing na rin kasi makaka-save ako ng pamasahe.
Habang nasa byahe ay puro lang kami kuwentohan ng kahit ano. Nag-aasaran at nagbibiroan pa nga. Hanggang sa ma-stuck kami sa traffic ay doon na kami natahimik. Nagsound trip na lang kami sa loob ng van para kahit paano ay hindi kami ma-bore.
Biglang nagplay iyong kanta ng isang paborito kong sikat na singer. Mahina kong sinabayan iyong kanta habang nagba-browse ako sa account ko. Hanggang sa mag-chorus ay ay doon na lumakas iyong kanta ko, with feelings pa. Sumabay na rin sa akin ang dalawa kaya hindi na ako tinablan ng hiya.
'What if I told you that I la-la-la-la-la love you.'
Nang sabay kaming napatingin ni Renz sa isa't-isa ay nagkatitigan pa muna kami ng ilang segundo. Hindi na ako naka-imik habang pansin ko iyong pag-ngisi ni Leven sa review mirror habang umiiling.
Bigla namang kumabog ng mabilis iyong puso ko.Natutop ako sa kinauupuan ko at namula.
Titig na titig pa rin sa akin si Renz. Seryosong-seryoso habang kinakanta ang lyrics. "What if I told you that I la-la-la-la-la love you." Sambit niya na para bang may double meaning. I was out of words while my mind went back unable to process.
Mas lalong nahurementado iyong puso ko. s**t.
Tinapos talaga ni Renz iyong kanta habang nakatingin sa akin. Pero iyong sumunod na sinabi niya ang nagpawindang sa sistema ko.
"Lyrae. . . what if I told you that I love you." Saad niya na siyang ikinalaki ng mata ko.
A-ano?
- Writer
