8.Bölüm: Kırık Kalbin İntikamı
Bir ay geçmişti. Ve o gün gelmişti.
Asım'ın köyüne varış, kasvetli bir sessizlikle karşılandı. Tek tük görünen yüzlerde merak ve düşmanlık vardı. Elif, atından inerken başı dikti. Rüzgar ve iki adamı hemen yanındaydı, tetikte. Onları Asım'ın evine götürdüler. Devran , Rüzgar’ı ve Dilan’ı konakta yaşamasına izin vermişti.
İçeri girdiğinde, geniş odada Asım'ı kürklü sandalyesinde gördü. Yanında adamları vardı. Asım'ın yüzü ince bir alayla sırıtıyordu.
"Vay, vay," diye başladı sesi buz keserek. "Boran Ağa'mız bizi yalnız bırakmış. Yoksa o büyük ağa, küçük bir kadını kendi savaşlarını savaşması için mi yolladı?"
Ortamda bir gülüşme dolaştı. Elif, soğukkanlılığını korudu. "Boran'ın burada olmaması, size duyduğumuz güvenin işareti, Asım Bey. Töre gereği misaf
