Becoming Yours By Yastinee

Hindi ko maiwasan ang mapakunot ang noo dahil sa mga sinabi niya. “Teka,wala akong maintindihan sa mga sinasabi mo.”sabi ko sa kaniya habang nakatitig at nakaupo sa katapang niyang upuan. Nasa loob kami ngayon ng cafeteria dahil nag aya siya kanina.Akala ko ay mag uusap lang kami tungkol sa mga projects o 'di kaya ay tungkol sa mga issues namin sa buhay,pero heto ako ngayon,walang nakukuha sa mga sinasabi niya. Nang magtama ang paningin namin ay saka lamang siya ng nagsalita. “We both know na wala pa tayo sa hustong gulang at alam natin pareho na marami pa tayong makikilang tao."Ulit niya habang ako ay naghihintay lamang ng kasunod niyang sasabihin. Napatitig ako sa kaniya.Walang rumerehistro sa utak ko,naguguluhan ako sa kaniya.Tama siya at marami pa kaming makikilalang tao,maybe they'll come and go,okay,and we shall accept it,kung dadating at mananatili,okay,kung dadating at aalis okay lang dapat 'di ba? Napapitlag naman ako ng magsalita siyang muli.“Ris?Nakikinig ka ba?I think it will be better if we seperate ways-" Pinutol ko ang pagsasalita niya.“If we break up?Do you think it will be better if we break up?"Seperate ways?Tss,pinaganda pa niya.“Do you only have that in your mind or are you recommending it?'Cause I think it will be the latter."I said emphasizing the word 'think'. “Okay,i'm recommending it,fine,because..."Huminto siya ang aktong nagiisip ng sasabihin. “Because?Because what?Because you fell out of love?What?You cheated?Am i a rebound?Or am i the third party?"sabi ko habang nakatitig pa rin sa kaniya. Wala naman masyadong tao rito sa loob ng cafeteria dahil seven o'clock pa lang ng umaga. Nakatitig pa rin ako sa kaniya habang naghihintay ng sagot niya.Sa tingin ko'y wala siyang balak dugtungan ang mga sinabi niya.Gusto ko lang malaman ang dahilan kung bakit ganito? “When you were at your lowest or worst,i was there.When you are incapable of doing something,i cheered you up.All your rants,i listened to it all.I comforted you,i lifted up your mood each and everytime you got a bad day.I never did ask anything from you,even the affection i want.I've been your friend,your girlfriend,your partner,your shoulder when you were about to cry,your shoulder for you to lean on,i'm even willing to be a tissue just to make sure i won't see you cry.Now,i'm only asking for a reason why you want us to part ways and you can't give me one."I stopped for a while and deeply stared at him. Those eyes i used to admire,the nose,the lips.His whole bare face i adore,him being him as the man i love. “I'm disappointed,i'm truly disappointed from you but i guess you didn't fall out of love,because you were never in love.When you said that words to me,were you sincere or you just pity me?"Sabi ko sabay tayo at lumabas na ng cafeteria.But as i stood up,my eyes watered and me being me,i refused to cry. ‘Break up pala,eh 'di magbreak na.' Lumingon pa ako saglit at tiningnan na siya'y nakatungo na.Nagkibit balikat ako palakad sa malapit na waiting shed. I know he was not in love with me.Maybe he just said ‘i love you' to me because he can see some resemblance of him to me because he knows to himself that he'll pity me if he reject me,as same what happened to him ,so he pretended that he's into me. Well,i don't blame him because i know i can't force him to reciprocate what i feel. Okay i accept it.Tanggap ko na,wala na kami.Wala na akong boyfriend,wala na akong Adrian and it's okay.Like what he said,may makikilala pa akong ibang tao kaya hindi dapat madaliin ang pakikipagrelasyon. ‘Anong mamadaliin kung wala ng kami?' Patuloy ang pagbuntong hininga ko dahil sa nangyari.Nakasakay na akong jeep pero 'yun pa rin ang nasa isip ko.Nagbayad muna ako ng pamasahe at saka pumikit. ‘Sana walang traffic para makauwi agad ako.' Mahaba pa ang babaybayin na kalsada para makauwi kaagad ako kaya naman isinandal ko muna ang ulo ko at saka pumikit ng marahan,aktong matutulog.Naputol naman ang pagpikit ng mata ko ng makaramdam ako ng presensiya sa tabi ko.Bahagya pa akong umipod para mabigyan siya ng espasyo at tuluyan na akong pumikit at mababawa na matutulog. Napakunot naman ang noo ko ng umandar na ang jeep at humangin.I smell the familiar scent i've been longing for about thirty minutes now. Yes,thirty minutes.It was Adrian's scent. 'Oh God,i hate him.' But i miss him at the same time. Napabuntong hininga na lang ako at binuksan ang mga mata.Napatulala ako sa labas habang nilalanghap ang sariwang hangin ng aming probinsya. 'Malapit na 'ko sa amin.Thank God! Gusto ko na mahiga.' Pababa na ako ng jeep ng may umalalay sa'kin.Basta na lamang nito hinawakan ang gamit ko at kinuha ang kamay ko habang humahakabng palabas ng jeep. Nanlalaki naman ang mata kong napatingin sa lalaki. ’Ano ang ginawagawa niya rito gayung may sasakyan siya?Hindi naman siya sanay sa jeep.' Pinilig ko ang ulo ko sa iniisip.Dapat galit ako sa kaniya ngayon pero ganun ang nasa utak ko. Sa totoo lang,hindi ko alam kung magagalit ba ako o magtatampo.Sa kaniya ba dapat o sa akin.I still can't believe it happened that quick.We were enjoying each other's company yesterday and now we're treating one another with coldness but with carefulness. Sinundan ko na lamang siyang maglakad pauwi sa bahay namin.We are walking silently.We are not talking,not even a smile.It feels so awkward for me,we just broke up yet he's accompanying me going home.We just seperated yet this is happening. 'Wow,just...wow.' Mahaba pa ang lalakarin namin kaya napatitig naman ako sa likod niya.Naputol naman ang pagtitig ko sa kaniya ng marinig ko ang boses ni Papa at ni Kuya. ‘s**t!' Alam na kaya ni Kuya at Papa na wala na kami nitong kasama ko?Ano kaya ang magiging reaksyon nila? Hindi pa man makatatlong hakbang ay kinuha ko na ang gamit ko. “Sige na,umuwi ka na.Salamat pala."sabi ko at tumalikod na. Nakakilang lakad pa lang ako ay alam kong nasa likod ko pa rin siya.Lumingon ako patalikod at napagtantong tama ako dahil nakasunod siya sa akin. “Hon-"i suddenly stopped realizing i called him using that endearment we used to call each other.“Adrian,Sige na umuwi ka na,uuwi na din ako.Ako na ang bahala magsabi sa kanila ng tungkol sa atin.Salamat ulit sa paghatid."I calmly said without looking at him. “Ang alin 'yon?Anong sasabihin ng maganda kong anak?hmm?"malambing na sabi ni Papa at sumalubong sa amin. Nagulat ako dahil wala naman siya diyan kanina.Paano na ito?Kasunod pa niya si Kuya,paniguradong magtatanong ang isang 'to. Nakahinga naman ako ng maluwag at bahagyang tumingin patalikod. ‘Mabuti naman at nakaalis na–' Natigilan naman ako nang makita silang tatlo na nagtatawan papunta sa bahay namin.Napakunot naman ang noo ko. ‘Ano ba ang ginagawa ni Ad?Mas mahihirapan akong mag sabi sa kanila nito eh.'