คันศรดันจับตัวให้เจ้าจันทร์ลุกขึ้น ก่อนกวาดสายตามองร่างบางไปทั่ว เพราะต้องการจะดูว่าอีกฝ่ายเจ็บตรงตัวไหนบ้าง รวมไปถึงโชกุนกับข้าวปุ้น และเพื่อนๆ ทุกคนต่างก็พากันมารุมดู
แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่สีหน้าของคันศรในตอนนี้ไง...
“ไอ้เจ้า!...หะ...หัวแก!”
“!!!???”
พอได้ยินอย่างนั้นเจ้าจันทร์ก็หันไปเห็นข้าวปุ้น ที่มีนัยน์ตาแดงกล่ำใบหน้าซีดขาวราวกับกำลังร้องไห้ นั่นยิ่งทำให้คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นสูงเชิงถามอย่างสงสัย...
เกิดอะไรขึ้นกับกูอีกวะ!?
หรือว่า...บนใบหน้าของเรามันมีรอยอะไร?
ในขณะที่หญิงสาวกำลังทิ้งความคิดไว้ในหัว หางตาของเจ้าตัวก็เหลือบไปเห็นของเหลวสีแดงสดกำลังไหลหยดย้อยลงมาตามข้อแขนของตนในจังหวะเดียวกัน แต่พอเอามือที่กดข้างหน้าผากออกมาดู ก็เลยรู้ว่ามีรอยแผลอยู่ในนั้น..
นั่นสิเจ้าจันทร์ถึงได้รู้สึกเจ็บมาก ซึ่งมันก็น่าจะเกิดมาจากตอนที่เธอเท้าแขนลงไปบนแก้วที่ตั้มทำมันแตกไว้แต่ตั้งทีแรกนั
