Tahimik ang buong bahay nang makauwi sila sa Tagaytay. Sa labas, ramdam ang malamig na simoy ng hangin na dumadampi sa balat, habang sa loob naman, nakabukas ang mga night lamp na nagbibigay ng malambot na ilaw sa sala. Ang triplets ay tulog na sa kani-kanilang kwarto—hingal pa sa kakatawa at kakulitan kanina, bago pa man sila dinala ni Alyssa sa kama.
Ngayon, mag-isa siyang nakaupo sa sofa, may hawak na basong tubig, at pinapanood lang ang mga laruan ng mga anak na nakakalat pa rin sa center table. Kahit ilang beses niyang sinabing ayusin nila, lagi namang may maiiwan. Pero para kay Alyssa, iyon ang mga bakas ng pagiging bata ng triplets—at bakas ng pagiging ina niya.
“Pagod ka na naman.”
Narinig niya ang pamilyar na tinig mula sa likuran. Si Sera, na kararating lang galing kusina, bit
