Tahimik ang opisina ni Ethan. Ang tik-tak ng orasan sa dingding lang ang maririnig, pero para sa kanya, parang suntok iyon sa dibdib sa bawat segundo na lumilipas. Kanina pa niya hawak ang isang brown envelope na may tatak ng laboratoryong pinagpadalhan niya ng DNA samples.
Tatlong plastic spoon. Tatlong pangalan na hindi niya kayang bitawan sa isip.
Sky. Snow. Callum.
Humigpit ang hawak niya sa envelope, ramdam ang panginginig ng kanyang mga daliri. Kinakabahan siya—hindi dahil wala siyang tiwala sa proseso, kundi dahil sa takot na baka guni-guni lang lahat. Na baka ang mga gut feeling nila ni Liam ay isa lang ilusyon.
Paano kung hindi totoo?
Paano kung nagkamali lang kami ng akala?
Napabuntong-hininga siya, at dahan-dahan niyang pinunit ang selyo ng envelope. Kumalabog ang dibdib n
