Kabanata 37
Tumaas ang sulok ng labi ko habang hindi mawala ang tingin ko sa mga mata nito.
Hindi pa rin siya nagbabago alam na alam nito kung paano ako saktan.
"Oh..." Marahan akong tumango. "Well... If that's the case I will wait for a call."
Kinuha ko ang calling card ko sa shoulder bag na dala ko. Sumulyap ako sa kanya na mapanuri ang tingin sa akin.
Nilahad ko sa kanya ang calling card ko at gaya ng inaasahan ko ay hindi ito gumalaw sa kanyang kinatatayuan. Nakaiwan lamang sa ere ang kanang kamay ko habang inaabot sa kanya ang card na hawak ko.
Naiinis ako sa sarili ko dahil sa nakalipas na taon ay hanggang ngayon kabado pa rin ako sa presensya niya.
Tiningnan ko ang hawak kong card at pumunta ako sa center table at pinatong doon.
Lumipat ang tingin ko sa kanya na umigting ang
