KATHLEEN
Masigla akong pumwesto sa isang upuang or bench na gawa sa kawayan na matatagpuan din sa mismong labas ng kubo na nagsisilbing pahingahan din ni Tatay, habang nasa bukid siya.
May kahaba din ang kinauupuan kong ito, na sadyang ginawang upuan para sa lima o higit na katao.
Kaya naman malaya kong nailapag dito ang dala kong food basket at kinalong ko namang ang mga prutas, tsaka ako masayang pinanood sila Tatay.
Saglit pa akong napatingin mula sa wrist watch ko, ngayon nga ay nasa 12:45 na.
Bahagya pa akong napailing dahil ang akala kong maaga ako para sa tanghalian nila ay hindi pala.
Siguro nga ay masyado akong natagalan sa aking paglalakad. Lalo na nga sa pilapil na hindi ko naman talaga nakasanayang lakaran ng mabilis.
Kumaway pa ako kay Tatay upang sabihin naman dito
