KATHLEEN
Mabilis na lumipas ang panahon.
Na gaya din naman ng mabilis na pagbabago panahon sa bawat mundong aming ginagalawan.
Ito din ang kauna kauna-unahang pagkakataong nakita ko ang snow ng Japan.
Na marahil ay pangarap ng iba sa atin, na masaksihan ang bagay na tulad nito.
Subalit masaya nga ba ako?
Gayong ang taong magbibigay sana nito ay hindi ko kasama.
Ang lalakeng nagbigay ng buhay sa fetus na nasa sinasapunan ko. Na marahil ay napakasaya sana kung alam lang niya ito.
Napailing ako, at bahagya pang napahawak sa aking mukha.
Isang bagay na dapat sana ay magbibigay ng kakaibang saya para sa kanya.
Subalit maramot marahil ang pagkakataon sa aming dalawa. Dahil late siyang isinilang kesa sa akin.
At ang masakit pa ay ako mismo ang nagsilang sa kanya.
Napasandal ako
