Pero bakit gano’n? Bakit takot na takot ako na mamatay ngayon. Akala ko, handa na ako kung ano man ang mangyari sa akin. Hindi pala. Napadasal na lang ako kasabay ang hagulgol.
“Ba’t ba ang tagal mo! Bilisan mo na nga riyan! Para namang isang balde ang ihi mo!” sigaw uli ng lalaki.
Lumabas ang mahina kong hikbi nang marinig ang salitang ‘yon. Agad din akong dumilat. Hindi pala ako ang nakita ng lalaki. Hindi ako tinatawag niya, kundi kasamahan niya.
Nagsabay ang hagulgol at tawa ko, at muli akong sumilip sa kinaroroonan ni Ancel. Kaharap pa rin niya ang dalawang lalaki.
Si Ancel naman ay nasa likuran na niya ang isang kamay. Alam kong naka-alerto na siya. Alam kong hawak na niya ang baril na nakasuksok sa likuran niya.
“ ‘Andyan na!” sagot ng lalaking pasuray-suray ang lakad. Hi
