ผม ราม หรือ รามสูร หลายคนพอจะรู้จักผมอยู่แล้ว ตอนนี้อายุ 31 ปี ผมทำบริหารธุรกิจของครอบครัวต่อจากพ่อ ผมไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่เลวอะไร ผมจะเป็นคนพูดไม่มากเท่าไหร่
ส่วนสถานะทางใจ ตอนนี้ผมโสด
“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” มินพูดขึ้นหลังจากผมมาส่งเธอถึงหน้าคอนโด
“อืม ไปพักเถอะ” ผมพูดขึ้น เขมมินทราก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าคอนโดไป ซึ่งผมก็มองตามหลังเธอไปนิดหน่อยก่อนจะขับรถออกจากคอนโดนายวินท์
ใช่ผมรู้ว่าที่นี่คือคอนโดของใคร ถามว่าทำไมผมรู้ ไม่ยากเลย ผมตามสืบทุกอย่างที่เกี่ยวกับมิน ผมไม่ได้โรคจิตหรืออะไรนะ แต่ที่ผมตามสืบก็ตั้งแต่วันที่เจอกับนายวินท์ที่ร้านอาหารแล้วมันก็พามินออกไป
ผมตามออกไปไม่ห่างจากมิน แล้วสิ่งที่ผมได้เห็น ก็คือภาพที่นายวินท์ยกมินขึ้นไปนั่งบนตัวเอง ใช่ว่ารถนั้นเป็นฟิล์มดำ แต่ในตอนนั้นที่แสงแดดมันส่องพอดี ทำให้พอเห็นเงารางๆ ซึ่งเงาที่เห็นนั่นก็มองออกว่ามันไม่ใช่ท่านั่งปกติ
ที่ผ่านมาผมสนใจมิน
