เขมมินทรา
“วันนี้พอแค่นี้ครับ” เสียงของอาจารย์วินท์ดังขึ้น(ตอนนี้อยู่ในมหาลัย ก็ต้องเรียกอาจารย์)
“นักศึกษาทำความเคารพ” เสียงตัวแทนดังขึ้น
“ขอบคุณครับ/ค่ะ อาจารย์” นักศึกษาบอกทำความเคารพ
“แกลาออกจากงานแล้วเหรอ” เสียงของกล้าถามฉันออกมา
“อืม” ฉันตอบกล้าออกไปโดยไม่ปิดบัง
“อ้าว! ทำไมล่ะ” เป็นวิวถามกลับอีกคน
“พอดีเราได้งานใหม่เป็นแม่บ้านน่ะ เลยออกจากงานเก่า” ฉันโกหกเพื่อนออกไป
จะให้บอกยังไงล่ะ ถ้าไม่ใช่อาชีพนี้
“อ๋อ งั้นวันนี้ก่อนกลับเราไปกินข้าวกันไหม” กล้าหาญถามออกมา
“อืม วันนี้เหรอ...” ฉันกำลังคิดว่าวันนี้คุณวินท์หมดคาบตอนไหน แล้วถ้าฉันไปกินข้าวกับเพื่อนจะกลับไปทันข้าวเย็นคุณวินท์ไหม
แต่ก็มีเสียงดังขึ้นก่อน
“เขมมินทรา ช่วยถือของไปที่ห้องผมหน่อยนะ ผมมีเรื่องทุนจะคุยกับคุณ” เสียงของอาจารย์วินท์ดังขึ้นเรียกให้ฉันกับเพื่อนหันไปมอง และฉันก็ได้เจอกับสายตาดุๆ จากอาจารย์วินท์จนทำให้ฉัน
