เขมมินทรา
ฉันนอนพลิกไปพลิกมาไม่หยุด มันนอนไม่หลับ ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ไม่หลับ นี่ผ่านมาแค่ไม่กี่อาทิตย์ ฉันกลับชินกับการนอนโดยมีคุณวินท์แล้วเหรอ พอไม่มีเขากลับนอนไม่หลับแบบนี้เหรอ ทำไมฉันต้องไปคิดถึงคนใจร้ายแบบนั้นด้วย ได้นอนคนเดียวเตียงใหญ่ๆ แบบนี้ต้องหลับสบายสิ
“เฮ้อ!” ฉันถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อ มันทั้งเบื่อทั้งน้อยใจ
ใครจะไม่น้อยใจล่ะ ฉันอุตส่าห์กลับมาตามที่คุณวินท์บอก แล้วมาทำอาหารรอเขา แต่พอตกเย็นเขาส่งข้อความมาหาบอกว่าจะกลับดึก ฉันก็รอกินข้าวพร้อมเขา
แต่สุดท้าย กลับพึ่งส่งข้อความมาหาฉันตอนดึกแล้ว ว่าไม่ได้กลับมานอนที่นี่เพราะไปนอนบ้าน แล้วฉันที่อุตส่าห์ทำกับข้าวรอ รอกินข้าว สุดท้ายกลับต้องนั่งกินข้าวคนเดียว แล้วนอนคนเดียว
มิน: พวกแกอยู่ไหนกัน
กล้า: อยู่ที่ทำงาน
กล้า: มินมีอะไรเหรอ
วิว: ห้อง ทำไม
มิน: ไปเที่ยวคลับกัน
วิว: ว่างหรือไง คิดยังไงย๊ะ
มิน: อืม วันนี้เสร็จงานเ
