เขมมินทรา
“โอ้ย! ซี๊ด” ทำไมมันปวดตัวแบบนี้ ระบมไปหมด เหมือนกับว่าออกกำลังกาย เล่นพาดโผนอย่างหนักมาแบบนั้นแหละ เหนื่อยจนไม่อยากลืมตาตื่นเลย ขอนอนต่อทั้งวันได้ไหม
“วันนี้มีเรียนไหม” แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น นั่นทำให้ฉันขมวดคิ้วทั้งที่ยังหลับตา ก่อนจะคิดว่าตัวเองหูฝาดไป
แต่สัญชาตญาณก็ต้องลืมตาขึ้นมาพิสูจน์
แต่...
“ที่นี่ที่ไหน” ฉันถามตัวเองออกมาด้วยน้ำเสียงเหม่อลอยหลังจากลืมตาขึ้นมองเพดานแล้วเห็นสภาพห้องที่ไม่ใช่ห้องฉัน หรือจะพูดง่ายๆ มันเทียบกันไม่ได้เลย
ห้องฉันนะ เทียบห้องนี้ไม่ได้
“ห้องฉันไง” เสียงเข้มดังขึ้นอีกครั้ง ฉันเลยหันไปตามเสียง ก่อนจะเห็นร่างสูงที่ฉันคุ้นเคยยืนอยู่ปลายเตียง
“โอ้ย!...อาจารย์!?” ด้วยความตกใจรีบเด้งตัวลุกจนเจ็บส่วนนั้นจนร้องออกมา
แต่มันก็ไม่น่าตกใจเท่ากับภาพของอาจารย์ที่ปรึกษานุ่งผ้าขนหนูตัวเดียวโชว์ซิกแพคและกล้ามเนื้อเน้นๆ ผิวขาวๆ อยู่ตรงหน้าแบบนี้ ทำให้
