& Lina’nın Gözünden &
Berzan, gözlerini kapatıp koltuğa yaslandığında sanki dünyayı umursamıyordu. O mavi gözlerin kapanışı bile sertti, yorulmuş ama yine de dimdik duran bir adam gibiydi. O an Yeşim’in sesiyle irkildim.
“Berzan, seninle önemli bir konu konuşmamız gerekiyor.”
Berzan gözlerini açmadı.
“Dinliyorum.” dedi, dudaklarının kenarından çıkan kelime bu sefer bıçak gibi keskin değildi, daha çok yorgun bir buyruğa benziyordu.
Ama Yeşim, önce ona, sonra bana baktı.
“Lina, bizi on dakika yalnız bırakır mısın?”
Sanki bana emir verir gibiydi. Dudaklarım tam açılacakken Berzan’ın sesi odayı doldurdu. Gözlerini hâlâ açmamıştı ama sesi gürledi.
“Karım da burada olacak!”
O kelime… Karım. İçimde bir şey kabardı, göğsümün tam ortasına sıcacık yayıldı. Kısa bir an için gülümsediğimi fa
