& Lina’nın Gözünden &
Berzan yüzüme doğru eğildi. Nefesi tenime çarpıyordu.
“Küçük kız… çok davetkâr konuşuyorsun.”
Gözlerimi hiç kaçırmadan, dudaklarımı sıkıca birbirine bastırdım. Sonra cesurca söyledim:
“Senin düşüncen sapık. Hiç de davetkâr konuşmuyorum.”
Gözlerinde kıvılcım çaktı. Elini uzattı, saçlarımdan bir tel alıp parmaklarının arasında kıvırdı.
“Beni delirtiyorsun.”
Kalbim küt küt atıyordu. Yüzümde kızgın bir ifade takınmaya çalıştım.
“Sapıksın.”
Berzan’ın sesi bu kez alçalmış, neredeyse fısıltıya dönmüştü. Tok ama yumuşak, insanın içine işleyen bir tondaydı:
“Sana dokunmamam gerekiyor. Ama yapamayacak gibiyim.”
Tüm vücudum ürperdi. Dudaklarım titredi. İçimde bir yan, “evet” demek için çırpınıyordu. Ama gururum, öfkem daha ağır bastı. Çenemi kaldırdım.
“Bu sefer ben
