THIRD PERSON POINT OF VIEW
Tahimik nilang pinagmamasdan ang langit mula sa terrace. Ang mga bituin ay nakakalat sa kalangitan, ngunit sa kabila ng ganda nito, may bigat pa rin sa dibdib ni Sam.
Ethan was leaning on the railing, his arms crossed over his chest, while she sat on the chair beside him, hugging her knees. Wala nang sinabi si Ethan matapos siyang yakapin kanina, ngunit ramdam niya ang presensya nito—hindi nakakabigat, kundi nagbibigay ng pakiramdam na hindi siya nag-iisa.
"Ang weird," mahinang sabi niya habang nakatingin sa malayo.
"Anong weird?" tanong ni Ethan, bahagyang lumingon sa kanya.
"Yung pakiramdam na... wala na sila. Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman. Parang ang bilis ng lahat."
Napakibit-balikat si Ethan. "Kailangan mo lang ng oras para
