SAMANTHA POINT OF VIEW
Nang humupa ang asar ni Ethan at tumigil na siya sa pang-aalaska tungkol sa mga bagay na wala akong maalala, napansin kong may kakaiba. Napansin kong iba ang pakiramdam ng suot ko—maluwag, presko, at hindi ko maalala kung kailan ko ito sinuot.
Napatingin ako sa sarili ko at doon ko lang napansin ang sobrang luwag na puting t-shirt na bumababa halos hanggang hita ko. Napakurap ako ng ilang beses, pilit na binabalikan ang nangyari kagabi. Wala akong suot kundi ang oversized shirt na ito—shirt na halatang hindi akin.
Napahawak ako sa laylayan ng damit at dahan-dahang tumingala kay Ethan, na ngayon ay nakatingin sa akin na may nakakalokong ngiti sa labi.
“Bakit ganyan ang mukha mo, prinsesa?” tanong niya, halatang aliw na aliw sa ekspresyon kong parang gusto n
