Samantala, nang lumabas ang dalawa ay dumilat si Gabriela at tumitig sa kisame. Dinantay niya ang kamay niya sa ibabaw ng tiyan na meron ng mabubuong buhay after 9 months, kung sakali na walang maging problema.
Bumangon siya at naglakad papunta sa lamesa kung saan nakapatong ang cellphone niya. Ang alam niya ay mauuwi na siya, pero hindi pa pala. Ilan ring sa kabilang linya ang narinig niya ng may mga boses na siyang naririnig. Nangilid ang luha niya dahil ngayon lang niya ulit maririnig ang mga boses ng mga ito.
"Nay...Tay."
"Anak. Bakit ngayon ka lang napatawag? Akala namin ng tatay mo ay may nangyari na sayo."
Tumulo ang luha niya, kaya nagtakip na siya ng bibig para hindi marinig ang paghikbi niya. "Ayos...naman ako nay...si tatay nandiyan ba sa tabi mo?"
"Oo nandito." Umingay sa
