บทที่ 10 เป็นของฉัน 🔞🔥🔥🔥💦
“เป็นของฉันนะขิม”
เสียงแหบพร่ากระซิบบอก เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนย่อตัวอุ้มเธอลอยละลิ่วจากโซฟา จุดหมายปลายทางคือห้องนอนของหญิงสาว วินาทีที่เปิดประตูห้องเข้ามา กลิ่นหอมหวานซึ่งเป็นกลิ่นเดียวกันกับเจ้าของเรือนร่างบอบบางนี้ฟุ้งแตะจมูก ยิ่งเพิ่มความกระสันในกายเขาให้ลุกตื่น
ธีรภัทร์วางร่างงามลงบนเตียงกว้าง ปลายจมูกโด่งเขี่ยเบา ๆ ที่จมูกเล็กรั้นของเธอ สองตาสบมองกันและกัน คิ้วเข้มตีขึ้นพร้อมรอยยิ้มขี้เล่น ทำคนในอ้อมกอดทั้งประหม่า ทั้งสั่นสู้ในเวลาเดียวกัน หน้าเล็กเบี่ยงเล็กน้อยหมายสูดอากาศเข้าไปกักไว้เต็มปอด
ความรู้สึกตอนนี้ ราวกับกำลังจมน้ำ ลมหายใจแทบรวยริน
ฟู่วว..
ทว่าพอหันสายตากลับมาอีกที สติที่มีอยู่น้อยนิดแทบจะหมดลง ร่างสูงกำยำปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนออกจนเกือบหมด เหลือเพียง
บ็อกเซอร์ กำลังยืนอวดส่วนสัดมัดกล้ามเนื้อแข็งแรง..
ตากลมเบิกกว้างมองลอนหน้าท้องก่
