Chapter 5
•••
Why was I liking this?
•••
Tahimik na nakatingin lang si Mitch sa labas ng bintana ng kaniyang kotse habang pauwi sila sa condo niya. Her mind wandered to everything happened in the past — between her and Lee.
Siguro, kahit anong limot niya, mahirap pa rin talaga. Lalo na kung may mga magpapaalala sa kaniya. Katulad na lang ng mga nangyayari ngayon— the Lucky 9 game made everything suddenly confusing.
Mitch sighed. Katatapos lang nilang dalawa na kumain sa Manang Ellen's eatery. Dapat ay may pupuntahan pa sila ni Lee. Kaso, biglang sumama na ang pakiramdam ni Mitch kung kaya't nag-aya na lang siyang umuwi.
Nang makarating sila sa condo niya, kaagad na lumabas si Mitch ng kotse at hindi na hinintay na pagbuksan pa siya ni Lee.
Pagkapasok sa loob ng bahay, kaagad na nagtungo si Mitch sa living room at bagsak ang kayawan na naupo sa sofa. Kaagad niyang ipinikit ang mga mata at pinakalma ang sariling puso na mabilis ang pagtibok dahil sa mga naalala sa nakaraan.
Mitch cherished her moments with Lee but she couldn't separate the pain it also bear.
Maya-maya lang ay naramdaman ni Mitch na may tumabi sa kaniya. Nasisiguro niyang si Lee 'yon. She felt his arms around her waist before he leaned his head on her shoulder.
"Anong problema? Okay naman tayo, 'di ba?" Then he kissed her shoulder.
"Don't mind me. Girl's mood swing is really confusing, sometimes," she said dismissively.
Mitch lied to him. Wala siyang ibang choice kun'di itago ang mga emosyon niya. In all honesty, she would forever hate herself for being a 'perfect daughter' back then. But at the same time, she couldn't deny the fact that she got a successful run right now, because she chose to leave.
Mas nakabuti rin sa pinakaimportanteng tao kay Mitch ang naging pag-alis niya noon— ang naging pag-iwan niya kay Lee.
Pero hindi maitatanggi ni Mitch ang mga ideya kung sakaling nanatili siya. Matagal ding nanatili iyon sa isipan niya noon at akala niya naisantabi niya na iyon. Hindi pa rin pala. It still lingers.
"Anong gusto mong gawin natin ngayon?" Lee asked, trying to sooth Mitch's sudden change of mood.
"I don't know."
"Isip ka ng gusto mong gawin. Sunday ngayon at ito lang ang tanging araw na pareho tayong free," panlalambing pa rin ni Lee kay Mitch.
Mitch looked at him for awhile before heaving a sigh. Kailangan na niyang iwaglit sa isipan ang mga bagay mula sa nakaraan. She tried to think of something to do to get her mind away from overthinking about things which already happened.
"May naisip ka na?" Lee asked, again.
When she didn't answer, he started kissing her neck. Mitch closed her eyes when she felt the heat enveloping her body because of what Lee was doing. Her mind was about to get lost when an idea popped in her mind.
"Stop, Lee. I know now what to do." Bahagya niyang itinulak ang binata para patigilin sa ginagawa nito.
Lee huffed in frustrations before removing his face from her neck. Nakakunot ang noo na tinitigan niya si Mitch na may mapaglarong ngisi. It seems like she got something crazy inside her head.
"Wait for me here." Mitch gave Lee a peck on his lips. "Okay?"
Naguguluhan man, tumango na lang si Lee.
Kaagad na nagtungo si Mitch papunta sa k'warto ng condo unit niya. Malaki ang ngisi na nagtungo si Mitch sa kaniyang vanity mirror at kinuha ang mga kailangan niya para sa naisip niyang gawin kay Lee.
Pagkababa mula sa k'warto, naupo si Mitch sa lapag nang nakaharap kay Lee na nakaupo naman sa sofa at naguguluhang nakatingin sa kaniya.
"Are you ready?"
"I don't know. Ano muna 'yang gusto mong gawin?"
Mitch grinned at Lee before she showed him her make-up kit.
"And..." Lee stopped before frowning. "Why the hell are you showing me these things?" He got some idea and he's not liking it.
"May napanood akong make-up tutorial last week then naisip kong gayahin 'yon. I want to wear that make-up but I need someone na mapagpapraktisan ko," Mitch explained, containing her glee. "Sadly, I haven't seen my girlfriends lately and since we don't have something to do..." She bit her lip as she waited for his reaction.
Mitch watched Lee's face as his expression turned from being confused to realization then being horrified from her suggestion.
"No way!" he hissed. "I'm not gay, Mitch! I can perfectly prove to you that I am not a guy suited for wearing that stuffs."
Mitch giggled. "Come on, Lee. Hindi ka naman bakla kapag nagmake-up ka. Plus, I need your help. Please?" she asked before clasping her hands together like a child asking for something.
Bumagsak ang balikat ni Mitch nang umiling si Lee sa gusto niyang gawin.
"No, Mitch. Think of other things. Not that make-up thingy," Finality is evident on his voice.
Mitch couldn't accept his decision. She needed to make him say yes in any way possible. That's when an idea of persuasion came in her mind.
Tumayo si Mitch mula sa pagkakasalampak sa sahig 'tapos ay nginisian si Lee na mataman siyang pinagmamasdan.
Mitch straddled Lee's lap then she started grinding her hip on his crotch area.
"Now, you're seducing me for that make-up thingy?"
"Yes." Then, she started kissing his neck up to his jawline then to his earlobe, biting it gently. "Is it still a no?" she asked.
"No."
"No?" Then she unbuttoned his jeans.
"What the– uhmnnn..."
Lee's words turned into soft moans as her hand gripped his manhood. Her hand started to move up and down and Mitch grinned when she watched Lee's face being invaded by so much pleasure.
"Hindi pa rin ba?" She nipped his neck while her hand was still busy moving up and down to his erect manhood.
"No," he groaned.
Mitch rolled her eyes with Lee's answer.
Still a no, huh?
Itinigil ni Mitch ang pagsipsip sa leeg ni Lee gano'n din ang ginagawa niya sa pagkakalaki nito.
"Why did you stop, Honey!" Lee's eyes widened, as frustration started to get into him. Nabitin siya.
"No."
"What? No? For what?"
"No. Hindi ko na itutuloy 'yong ginagawa ko."
Lee exhaled a deep breath as he felt the pain on his abdomen. Masama talagang nabibitin.
"My no for your no. Would you like my yes for your yes?"
Mitch grinned when Lee rolled his eyes.
"Fine. My yes for your yes. Now, let me c*m, Honey. I am aching for you," he surrendered.
"Gladly." Then Mitch continued what she was doing.
The living room was filled with Lee's moans and Mitch was enjoying herself as she kept on pleasuring him.
Napangisi si Mitch nang tuluyang maabot ng binata ang sukdulan at labasan ito.
"That's awesome, Honey."
"I know right." Then she wiped Lee's come on her hand before zipping up his pants.
Umayos ng upo si Mitch sa kandungan ni Lee. Iniyakap niya ang mga braso sa leeg ng lalaki at nakangising tumingin dito.
"So, time for your yes?" she teased.
"Whatever."
Kaagad umalis mula sa pagkakaupo sa kandungan ni Lee si Mitch at inabot ang make-up kit niya.
Naupo siya sa inuupuan ni Lee na sofa at pinaharap sa kaniya ang lalaki na hindi maipinta ang mukha.
"Don't frown. I'll promise, I will make you beautiful," she said before she gave him a peck on his lips.
Sinimulan ni Mitch na buksan ang bottle ng BB cream niya at in-apply niya sa mukha ni Lee.
While applying the BB cream, Mitch couldn't help but to admire his skin. It was so soft and she couldn't see any pores. Napakakinis ng mukha ng binata at hindi makapaniwala si Mitch na may lalaking ganito kaganda ang balat.
"Anong ina-apply mo sa mukha mo, Lee?"
"Wala. Bakit?"
"Talaga? Ayos ah. P'wede pa lang maging inborn ang ganito kagandang balat?"
After applying the BB cream, Mitch smiled at Lee before giving him again a peck on his lips.
"Nagugustuhan ko na 'tong ginagawa mo sa 'kin. Ang sweet mo kasi sa 'kin at palagi pang may pahalik." Then his arms circled around her waist, softly caressing both sides of it.
Hindi inalis ni Mitch ang mga kamay ni Lee na humahaplos-haplos sa baywang niya. She focused herself on doing his make-up.
After applying the BB cream, Mitch started to apply powder foundation to settle the cream. Hindi na siya gumamit ng concealer dahil napakalinis nga ng mukha nito. There's nothing to conceal.
"I don't really understand why girls need make-up. They're more beautiful being in their bare faces," komento ni Lee na nakapagpatigil sa ginagawa niya.
"Tss. So, you're checking other girls out?" nakataas ang kilay na tanong niya.
"Ha?"
Mitch rolled her eyes and continue on applying foundation on Lee's face.
"Hey. Are you jealous?"
"Who's jealous? " Inirapan niyang muli ang binata.
She glared at Lee when he chuckled.
"No other beauty can be compared to you. 'Wag ka na magselos, Honey."
"Sabi nang hindi nga ako–"
Mitch was cut in the middle of her words when Lee kissed her— a passionate torrid kiss. His tongue invaded the insides of her mouth, teasing and tasting her.
They were both panting for air when their lips parted.
"Don't be jealous, please?" Lee showed her his puppy eyes.
"Whatever you say."
After doing the foundation, Mitch started putting the eye shadows.
"Close your eyes, Lee."
"Kiss muna."
"Really?"
Tumango lang naman si Lee at napailing na lang siya bago hinalikan ito sa labi.
"There. Now, close your eyes."
Lee closed his eyes and Mitch started putting some eye shadow on his eye lids. A smokey eye shadow suits Lee's fair complexion.
Napangiti si Mitch nang mapansin ang halatang iritasyon pa rin sa mukha ng binata pero hindi ito nagrereklamo.
"Now, open your eyes."
Iminulat ni Lee ang mga mata at napangisi na lang si Mitch sa itsura ngayon ng binata.
"Bakit feeling ko, mukha na akong clown ngayon?"
"Hindi ah. Pogi ka pa rin. Don't worry."
"So, pogi ako?"
"Ha?" Namula ang mga pisngi ni Mitch nang maisip ang sinabi niya.
Pogi naman kasi talaga si Lee pero hindi niya 'yon sinasabi sa binata.
"Tss. Wala akong sinabing pogi ka. Bingi ka na ata."
Then she started applying the eyeliner, trying to divert the topic. Natawa pa si Mitch nang maluha-luha ang mga mata ni Lee matapos na mai-apply niya 'yong eye liner.
"Jeez. Hindi ko ma-imagine kung paano niyo natitiis ganitong katagal na pagme-make-up."
"Because we want to be beautiful. Duh, obvious reason."
Then Mitch put mascara on Lee's long eyelashes. Nakaramdam pa siya ng kaunting inggit sa binata dahil ang haba ng pilikmata nito. Kung sino pang lalaki, sila pa ang biniyayaan ng mahahabang pilikmata.
"Mitch?"
"Yeah?" Seryosong-seryoso ang aura ni Mitch habang pinapantay ang pagkikilay kay Lee.
"Maganda ka. Hindi mo kailangan ng mga ganito. Gusto ko lang na lagi mong maalala 'yan."
Napatigil si Mitch sa paglalagay ng blush-on sa pisngi ni Lee dahil sa sinabi nito.
"What did you say?"
Lee's hands cupped her face and his gaze held hers.
"Women wear make-ups because they want to be beautiful when in fact they are more beautiful in a natural way. Hindi alam ng mga babae iyon kasi walang lalaki na nagsasabi at nagpapaalala sa kanila." Lee smiled as the pads of his thumb caressed his cheeks. "So, here I am, reminding you that I will always be here to say you are always beautiful. May make-up ka man o wala."
Ang bilis ng t***k ng puso ni Mitch dahil sa mga sinabi ni Lee. She felt the butterflies in her stomach and no matter how hard she said to herself not to feel that way, she couldn't help it. Kinikilig siya. Walang ibang lalaki ang kayang iparamdam sa kaniya ang ganito.
"Ikaw na lalaki ka, alam na alam mo talagang magpakilig ng babae 'no?" Idinaan na lang sa biro ni Mitch upang itago ang nararamdaman.
She shouldn't feel this way towards Lee. They were only together because of the Lucky 9 game's contract. Nothing more.
"Kinilig ka?" may ngising tanong sa kaniya ni Lee.
"Yeah. Kinikilig ako. Happy?" Mitch chuckled.
Naiiling na lang na ipinagpatuloy ni Mitch ang ginagawa. Hindi niya na nilagyan ng contour ang ilong ni Lee dahil hindi na nito kailangan pa. His nose was so pointed. Mas'yadong biniyayaan ang lalaking ito.
"This is the final touch of my masterpiece. Pout," utos niya sa binata.
"Ha?"
Napairap na lang si Mitch dahil hindi na-gets ni Lee ang ibig niyang sabihin. Pinakita niya rito ang lipstick.
"Pout. Ngumuso ka. Ganito oh." Ngumuso si Mitch para ipakita kay Lee ang ibig niyang sabihin.
"Bakit ko gagawin 'yan?"
"Kasi lalagyan kita ng lipstick? Pout na, dali. Ganito oh." Muling nag-pout si Mitch.
Habang nakanguso, pinanlakihan ng mga mata ni Mitch si Lee para sabihing gayahin siya at itigil na ang kaartehan.
But Mitch instantly closed her eyes when Lee, instead of pouting as she instructed, kissed her pouted lips.
It was a soft and mind blowing kiss.
"Bakit mo ako hinalikan? Ang sabi ko mag-pout ka," masama ang tingin na sabi niya kay Lee.
"Your lips look edible when you are pouting. I can't help it."
As usual, Mitch felt her heart beats faster than the normal because of that simple compliment from Lee.
"Tigilan mo na nga ako sa mga banat mo. I-pout mo na 'yang labi mo," she said even though she could feel her cheeks burning.
"Yes, Ma'am." Lee pouted his lips.
Pasimpleng napalunok si Mitch nang makaramdam ng kakaibang init sa katawan dahil sa nakangusong labi ni Lee at ang matamang titig nito sa kaniya.
Kinalma niya ang sarili pagkatapos ay sinikap na malagyan ng lipstick ang binata.
Nang matapos malagyan ng lipstick ang labi ni Lee, nakahinga na rin nang maluwag si Mitch dahil napigilan niya ang sariling halikan ito habang nilalagyan ng lipstick.
"Is this the lipstick you usually wear? It taste like your lips when you have make-up," komento ni Lee na nakapagpapula na naman ng mga pisngi ni Mitch.
Baliw talagang lalaki. Kanina pa pinapakilig si Mitch.
"You look satisfied from what you did to my face. How do I look?"
Kinindatan ni Mitch si Lee sa halip na sagutin. Mabilis na umakyat siya sa k'warto at madaling bumalik na dala-dala ang maliit na salaming mayro'n siya.
"Ready?" nakangiting tanong ni Mitch kay Lee.
"Whatever, Honey."
Ibinaliktad ni Mitch ang salamin para makita na ni Lee ang mukha nitong nilagyan niya ng make-up.
Pinanood ni Mitch ang reaksyon ng binata. Mula sa pagkunot ng noo papunta sa pagkagulat. Natawa pa siya nang hawakan ni Lee ang mukha at hindi makapaniwalang tumingin sa kaniya.
"I looked different... Why do I looked like a girl?" malaki ang mga matang tanong ni Lee sa dalaga.
Nagkibit balikat na lang si Mitch. She kept on staring at him and she couldn't believe that this very handsome guy could also be a very gorgeous woman.
"Ayoko na nito, Mitch. Please take this off."
"Why? You look beautiful," nakasimangot na sabi ni Mitch.
She noticed how Lee's expression softened when he saw her pout. Then Lee heaved a deep sigh.
"Fine."
"Anong fine?"
"Fine. Hindi ko na muna buburahin. Happy?"
"Very," masayang tugon ni Mitch.
Dahil sa sobrang tuwa, inabot ni Mitch ang phone na nasa center table para makapag-selfie sila ni Lee.
"Lets take a selfie?"
"What? No way!"
Sumama ang tingin ni Mitch kay Lee dahil sa sinabi nito. Parang selfie lang, ayaw pa niya. Ang KJ.
"E 'di 'wag! Ang damot mo!" Akmang aalis na s nsi Mitch nang maramdaman niyang may humawak sa palapulsohan niya.
"Stay. Mag-selfie na tayo."
Malaki ang ngiti na kaagad umupo si Mitch sa tabi ni Lee at iniangat ang phone para makapag-selfie sila.
"Okay! One, two, three... Smile!"
Mitch grinned at their photo— Nakaakbay sa kaniya si Lee na may make-up habang siya ay naka-peace sign.
"Isa pa, please? 'Yung nakapang-girl pose ka naman, Lee."
"I am not a girl, Mitch. Why would I do that?"
Napakunot ang noo ni Mitch sa sinabi ni Lee. Akmang iiwan niya na naman ito sa sala nang bumuntong hininga na lang ang binata at umayon sa gusto niya.
They took more photos. Mayroon iyong naka-pout si Lee 'tapos ay nakahalik si Mitch sa pisngi nito. Mayroon ding naka-flying kiss si Lee 'tapos siya ay nakangiti nang malaki sa camera. Marami silang mga nakuhang litrato na dalawa pero may isang pinakapaborito si Mitch.
"I like this one," komento ni Mitch matapos gawing wallpaper sa phone niya 'yung picture na kaniyang nagustuhan.
It was them looking really sweet in the photo. Naka-peace sign si Mitch habang si Lee ay nakayakap sa kaniya 'tapos ay nakahalik sa gilid ng kaniyang ulo.
Mitch liked the photo because her smile was so sincere in there. By just looking at it, she felt her happiness— too much happiness to be exact. But she didn't really understand where's that happiness was coming from.
"I like this one more."
Napatingin si Mitch sa cellphone na hawak ni Lee kung saan ishinare niya ang mga pictures na nakuha nila.
Mitch felt her heart beats faster when she saw the picture on Lee's phone as its wallpaper. It was a photo of them where Mitch was smiling from ear to ear and Lee was not looking at the camera but at her.
"You look really happy in this photo. I like it."
Napangiti si Mitch sa sinabi ni Lee dahil sumasang-ayon siya rito.
"I hope you're always smiling like that while we are together." Then she felt Lee's arms circled around her and his chin leaned on her shoulder.
Mitch became silent. It's the end of two weeks now. May natitira na lang din sa kontrata ng larong Lucky 9 nang halos dalawang linggo. Matatapos na ito. Dapat maging masaya si Mitch sa nalalapit na katapusan ng larong pinasok niya pero hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit kabaligtaran ang nararamdaman niya.
"Malapit na 'tong matapos. Malapit na ulit tayong maghiwalay ng mga landas," mahinang sabi ni Mitch.
She felt Lee hid his face on the crook of her neck. Then she heaved a deep sigh when her phone rings.
Rexjene calling...
"Sino 'yan?" usisa ni Lee na bahagyang humiwalay kay Mitch para masagot nito ang tawag.
"Ang baliw na si Rex," naiiling na tugon ni Mitch bago sagutin ang tawag.
"O bakit na naman bruha?" bungad ni Mitch sa tumawag.
| Hey b***h! FYI, I am too pretty to be called bruha, okay? By the way, Shaine, Jam and I will be on Sweet Haven at nine o'clock in the evening. Punta ka ha? |
Napakunot ang noo ni Mitch sa biglaang pagyaya ng mga kaibigan niya ng girl's night out. 'Tapos ay sa club pa na pagmamay-ari niya, balak ng mga itong magpakabuang.
"What's with the sudden night out?" tanong ni Mitch.
Kung trip lang ng mga ito na mag-bar mamayang gabi, ipapa-adjust na lang ni Mitch ang lakad bukas ng gabi dahil linggo ngayon at walang balak si Mitch na pumunta sa club niya. It's her rest day for Pete's sake.
| Nagkaayayaan lang naman. Sumama ka na. Tumanggi na 'yung iba kaya hindi ko matatanggap ang hindi mo," Rex said with so much finality in her words. |
Huminga na lang nang malalim si Mitch nang maintindihang hindi siya makakahindi.
"You are really a b***h, Rex. Fine. I'm coming."
| Wooo! Ciao, b***h. |
Do'n na naputol ang tawag.
Mitch heaved again a deep sigh before she rested her head on Lee's shoulder.
"Pupunta ako ng Sweet Haven mamaya. I need to meet Rex and the others there."
Napanguso si Mitch nang maisip na hindi niya matatabihan sa pagtulog si Lee.
"Hindi ba p'wedeng bukas na lang?"
Umiling si Mitch sa tanong na iyon ni Lee.
She heard him sigh before she felt his arms around her shoulder.
"I am coming with you. Ihahatid kita at hihintayin. Doon lang ako at hindi ako magpapakita sa mga kaibigan mo."
"Ha?" Inangat ni Mitch ang ulo mula sa pagkakahilig sa balikat nito at nanlalaki ang mga matang tumingin kay Lee.
"Delikado na 'yung oras na 'yun, Mitch." Lee shrugged. "Kaya kailangan kong sumama. At least mababantayan kita at hindi ka mapapahamak." Lee kissed her temple.
"Pinapakilig mo na naman ako ah." Nginisian ni Mitch si Lee na nakangiti sa kaniya.
"What do you want to have for dinner later? Ipagluluto kita." Lee grinned at Mitch— dahil hindi sila p'wedeng makapagsolo dahil sa biglaang lakad ni Mitch, iyon na lang ang naisip na bonding ni Lee.
"Ayoko nang kumain, Lee! Tataba ako. "
"Kakain ka ng dinner o itatali kita sa kama para hindi ka makaalis. You choose?" Lee grinned.
Ngumuso si Mitch sa binata na kinindatan lang siya bago tumayo at nagtungo sa kusina.
Naiwan naman si Mitch na may kakaibang saya na nararamdaman sa kaloob-looban niya. Hindi niya alam kung ano iyong nararamdaman niya. But one thing was for sure, she shouldn't like this feeling. But why the heck was she liking it?