He's My Naked Decision

He's My Naked Decision 06

CHAPTER 6

•••

It's the feelings inside

•••

"Let's go?"

Tumango kaagad si Mitch kay Lee bilang tugon sa tanong nito. Nakabihis na rin ang binata ng simpleng maong pants at itim na V-necked shirt. Mitch, on the other hand, was wearing a skimpy black halter dress, the length was reaching half of her thighs. The gold accent provided by her gold earrings made her looked like innocent and classy as she always want to present herself to the public— to her employees in Sweet Haven.

Gaya ng napag-usapan, sasama si Lee kay Mitch sa Sweet Haven para masigurado nitong ligtas siyang makararating at makauuwi. May humaplos sa puso ni Mitch sa kaalamang nag-aalala si Lee para sa kaniya. This attribute of Lee would always bring her back to those times when they were young, in love, and happy to be with each other. Parang ang tagal nang panahon, kung tutuusin— pero para kay Mitch, ang mga alaalang iyon ay nakaukit sa puso niya kahit pilitin pa niya ang utak na kalimutan ang mga ito.

"Make sure that the girls will not notice you," paalala ni Mitch sa binata nago nailinh. "You know how they get when it comes to girl's night out. A girl's night out is a girl's night out! Babatukan nila ako kapag nalaman nitong sinama kita," dagdag pa ni Mitch, saka itinuon ang atensyon sa pagkabit ng kaniyang seat belt.

She looked at Lee who's now seating on the driver's seat, chuckling. "Minsan, naiisip kong baliw ang mga kaibigan mo." He winked at her before starting the car's engine.

Napasandal naman si Mitch sa kinauupuan at napatango. She couldn't agree more. Sa sobrang baliw ng mga kaibigan niya, alam niyang kabaliwan din ang kapalit kapag nawala sila sa buhay niya. Mitch went through hard times for the past nine years after she left the Philippines and went to States. It was a journey which tested her resilience. She made it through, without Lee, because of her friends.

The car started to get off to Michelle Arga's club, Sweet Haven. Aside from being a famous dance choreographer, Michelle took advantage of her love for parties and dancing, and made a club— for elites. It's now one of the most famous go-to-go club of upper class in Metro and Michelle became a bar magnate. Her name made it through different lists of

"Bakit naman kasi biglaan ang pag-aaya ng mga kaibigan mo?" usisa ni Lee na naiiling pa pero may maglarong ngisi.

Napataas naman ang kilay ni Mitch. Pero hindi ang tanong ni Lee ang dahilan kung hindi ang kamay ng binata na nakalapat sa kaniyang hita na nakalantad at hindi natatakpan ng maiksi niyang damit.

"Eyes on the road, Mister!" natatawang sita ni Mitch bago tinabig ang kamay ni Lee na humahaplos sa kaniyang hita.

"Anong connect ng eyes on the road sa kamay ko?" naiiling na tugon ni Lee bago muling ibinalik ang kamay sa hita ni Mitch.

"Ang kulit mo talaga 'no?" Mitch rolled her eyes at Lee when he saw his wide grin. His hand started to create circular motions as it softly caressed her exposed thigh.

"'Yung kamay mo, Lee. Behave, will you?" mataray na sabi ni Mitch. Hindi niya kasi nagugustuhan ang nag-iinit na katawan dahil sa ginagawang paghaplos-haplos ni Lee sa hita niya.

"Fine. I'll behave! " Ngumuso pa ang binata tanda na kunwaring pagtatampo niya na hindi naman napigilan ni Mitch na tingnan. Her eyes landed on his pouted lips.

Mitch calmed her body's weird reactions over Lee's gestures. Bakit ba parang hindi siya magsawa-sawa sa lalaking ito?

To resist the temptation, Mitch averted her gaze at the window. Katahimikan na ang namayani sa pagitan nilang dalawa. It lasted only for a few minutes and then Mitch found herself turning on the car's stereo. Her heart instantly got excited when she heard a very familiar song— from her favorite singer, Taylor Swift.

She started tapping her forefinger on the car's dashboard as she enjoyed the beat of the song. One of her many favorite songs of Taylor Swift – I'd Lie.

Mitch closed her eyes when the song reached the chorus. Hindi na niya napigilan ang sariling sabayan ang kanta.

"I could tell you, his favorite color's green," Mitch sang with a very sincere smile on her lips. The song and its chorus perfectly describe she's been feeling for the last two weeks that she's living with Lee. "...And if you asked me if I love him, I'd lie." Mitch sighed.

The song described what she was really feeling about meeting and being with Lee again, after nine long years. She knew and she's aware that deep in her heart, she still felt something for the guy beside her, driving. She knew that he has a special space inside her being.

But because of the fear of losing in the game and committing the same mistake— Mitch was scared. She got a lot of doubts about whatever that was between them. She needed to lie– She lied.

"You like the song?"

Napadilat si Mitch dahil sa tanong na iyon ni Lee— Ang lalaking ginugulo muli ang kaloob-looban ng kaniyang pagkatao.

"I love the song, Lee," she truthfully answered.

"Yeah? Kay Taylor Swift ba 'yang kantang 'yan?"

"How did you know?"

"I know you really love Taylor," komento ni Lee na nakapagpangiti sa kaniya. "Kahit noon pa man. Swiftie, right?

Mitch was overwhelmed to know that Lee could still remember little things about her.

"You still know that much about me, huh?"

"You have no idea how much I know about you. Hindi ko kahit kailan nakalimutan 'yung mga bagay na may kinalaman sa 'yo."

Mitch stared at Lee in awe who was now directly looking at the road. What he just said warmed her heart.

"Ako rin naman. Naalala ko pa rin ang mga bagay na may kinalaman sa 'yo," saad ni Mitch na ikinangiti naman ni Lee.

"Good to hear that." Then Lee gave her a sideway glance before he focused his eyes on the road.

Nang makarating sa Sweet Haven, kaagad na bumaba si Mitch ng sasakyan. Mauuna na siyang pumasok sa loob ng club dahil ipaparada pa ni Lee ang kotse pagkatapos ay susunod na lang sa kaniya.

Nang nasa entrance na si Mitch ng club, kaagad na yumuko sa kaniya ang bouncer na nagbabantay sa entrance.

"Good evening, Ma'am Mitch."

"Good evening." Then Mitch entered the noisy and alive place she could consider as Sweet Haven for eveyone who loves parties and night outs.

A wide grin stretched over her lips when she was greeted by a crowded dance floor. It was only nine P.M. but the dance floor was already full of waves of people, dancing and grinding to the upbeat and alive music all over the place. Ano pa kaya kapag pumatak na ang alas dose ng gabi at nag-perform na ang banda na dinadayo ng mga tao rito.

Mitch smiled at every person she knows who greeted her. She also smiled at every employee who bowed at her. This branch of her club was a success and she would not wished anything more.

Nang makarating sa bar counter, kaagad na lumapit sa kaniya ang bartender na nakangisi kaagad nang makita siya.

"What's with your presence tonight? It's Sunday, Mitch," bati sa kaniya ni Kenzo, ang bartender ng club niya s***h business partner s***h long time friend.

Kenzo was her friend since she was in high school. Ito lang ang tanging lalaki na naging malapit sa kaniya na hindi nya kailangang kwestyunin ang pakay. They were just friends. Nothing more, nothing less.

"Ang makukulit kong mga kaibigan ay nakaisip mag-bar at hindi ko matanggihan. Is that a valid reason now?" nakataas ang kilay na sagot niya kay Kenzo na natawa naman sa kaniya.

"Whatever, Mitchie. Anong order mo?"

"A martini please."

"Coming right up!"

Pinanood ni Mitch na ihanda ni Kenzo ang in-order niyang alak at hindi niya napigilan ang sariling mapahanga rito. Kenzo was really good when it comes to his thing.

"Here is your martini, Ma'am." Saka inilapag ni Kenzo ang order ni Mitch sa harap nito 'tapos ay madamdaming inabot ang kamay niya saka hinalikan ito.

Napailing na lang si Mitch sa ginawa ni Kenzo. Pagkatapos ay binalingan ang inorder na martini. Lumapit naman si Kenzo sa isang customer na maganda para siguro kunin ang order nito at the same time para landiin. Malandi talaga ang kaibigan niyang iyon kahit kailan, Mitch knew.

"Kaibigan mo pa rin 'yung tukmol na 'yon?"

Napalingon si Mitch sa nagsalita. It was Lee with that grumpy expression on his face as he looked pointedly at Kenzo who was now busy with another customer.

Nagkibit balikat na lang si Mitch sa binata na naiiling na naupo sa kaniyang tabi. Ininom niya ang martini na in-order bago binalingan si Lee na mataman lang na nakatingin sa kaniya.

"Ang sabi mo hindi ka magpapakita sa mga kaibigan ko. Why are you here?" nakataas ang kilay na tanong niya kay Lee.

"I don't see your friends here. At saka, ang sakit sa mata na nakikipag-usap ka sa lalaking iyon."

Napairap na lang si Mitch sa sinabi ni Lee. Simula pa lang no'ng high school, mainit na talaga ang dugo nito kay Kenzo. And Mitch didn't even understand why.

"Minsan i-try mong kaibiganin si Kenzo para magkasundo naman kayo."

"Never in my dead body," Lee answered grumpily. Sunod ay umalis na siya mula sa pagkakaupo sa tabi ni Mitch.

Nailing naman si Mitch sa inasta ng binata. She was about to follow him when she heard that sharp and pitchy voice.

"Mitch!" None other than Rexjene.

Napapailing na inirapan ni Mitch ang lumayong si Lee na naupo sa isa sa mga sofa na nasa pinakasulok ng club pero nakatingin naman sa kaniya. Saka niya binalingan ang pinanggalingan ng matinis na boses na tumawag sa kaniyang pangalan— si Rexjene kasama sila Rashaine at Jamille.

They waved at Mitch as they stride towards her.

"So, what's with the sudden night out?" kaagad na tanong ni Mitch nang makalapit na sa kaniya sila Rexjene.

"It's Jam, not me," pa-sing-song na sagot ni Rex kay Mitch 'tapos ay naupo sa tabi nito at um-order din ng martini.

"Tss. Ewan ko sa 'yo, Rex. Sa VIP room tayo Mitch, please?" request ni Jamille na hindi naman natanggihan ni Mitch.

They went inside one of the VIP rooms.

Nang tuluyang makapasok, natigilan si Mitch nang mag-vibrate ang phone niya.

1 message received

Kumunot ang noo ni Mitch nang makitang ang text message ay galing kay Lee.

*Bakit kayo pumasok diyan? Paano kita mababantayan?*

Napangiti si Mitch sa nabasang text mula kay Lee. Akala niya ay nagtampo ito kanina pero mukhang hindi pa rin siya matitiis nito.

"Hoy Michelle Arga! Alam kong okay na okay kayo nung lalaking napili mo sa Lucky 9 na iyon!" Rex suddenly interjected. "Pero utang na loob naman, huwag mo nang ipamukha sa amin!" Saka tinungga ni Rex ang isang bote ng tequila.

Nagusot ang mukha ni Mitch dahil sa ginawang pag-inom ni Rex sa bote ng tequila. Kaya naman kinuha niya ang bote mula sa kaibigan saka inilapag sa lamesa na nasa gitna nila.

"Sino ba talaga ang may problema rito? Ikaw o si Jam?" Mitch asked. Napataas ang kilay ni Mitch nang mag-iwas ng tingin si Rex sa kaniya bago nakapikit na sumandal na lang sa sofa. Hindi ito sumagot na ikinailing kaagad ni Mitch. "Jam?" baling niya sa isa pang kaibigan na tulalang sumisimsim sa shot glass na hawak nito.

Mitch heaved a deep sigh before her gaze turned to Rashaine who was staring blankly at nowhere.

Napailing si Mitch sa mga itsura ng kaniyang mga kaibigan. Itinago niya ang phone na hawak at hindi na nireplayan ang text ni Lee. Makakapaghintay naman ang binata habang ang mga kaibigan niya ay mukhang napakalaki ng mga problema.

"Okay. All of you, look at me," Mitch said before sitting straight and looking intently at her friends.

Sabay-sabay na bumaling ang mga kaibigan niya sa kaniya. Napabuntong hininga muli si Mitch nang mabasa ang sakit na nasa mga mata nito. Mukhang gaya niya ay nahihirapan na rin ang mga ito sa larong Lucky 9 na hindi naman talaga lucky. Kahit sa sitwasyon niya at ni Lee ngayon, hindi naging lucky ang larong iyon.

"So, spill it. Rex? Jam? Shaine?"

Maikling katahimikan ang namagitan sa kanila bago nabasag ng pasimpleng pag-ubo ni Jamille dahil sa iniinom nitong tequila. Napabaling silang tatlo nila Shaine kay Jam na huminga nang malalim at kinalma ang sarili.

"Unahan mo na Jamille," sabi ni Rexjene pagkatapos ay tumungga muli ng tequila.

Mitch stared intently at Jam. Mabilis tamaan ng kalasingan si Jam at mukhang lasing na ito kaya naman hindi na siya nagtataka nang magsimula na itong magkuwento.

"I am a f*****g psychiatrist and I know how to handle patients with mental impairieties! Pero bakit 'pag 'yong lalaki na iyon na ang kailangan kong gamutin at tulungan, hindi ko magawa?" Dinig ang frustration sa boses ng pinakasikat na psychiatrist sa bansa. "I am the most famous psychiatrist! But why when it comes to him, I am nothing? Mitch! Rex! Shaine! Bakit? Bakit siya pa iyong napunta sa 'kin sa f**k you na laro na iyon! Bakit natatanga ako kapag dating sa kaniya!" madramang litanya ni Jam bago tumungga muli ng tequila.

This was the first time Mitch saw Jamille who was always compose and calm to be like this– stressed and in pained.

"Ano bang mayro'n do'n sa lalaking napili mo?" kampanteng tanong ni Shaine na hindi pa rin lasing gaya ni Mitch. Silang dalawa talaga ang mataas ang alcohol tolerance.

"He is crazy as s**t! Marami siyang pinagdaanan na kahit kailan ay hindi ko na talaga maiintindihan! He always pushed me away when I wanted to help him! Palagi niyang sinasabi na hindi ko siya kayang intindihin! Bakit ba hindi niya makita na sinusubukan ko siyang tulungan!"

Hindi na nagtaka si Mitch nang matapos ang napakahabang sinabi ni Jamille ay napayukyok na lang ito sa lamesa at maya-maya lang ay panatag na ang paghinga. Senyales na nakatulog na ito.

Akmang iinom si Mitch sa shot glass na may laman ng tequila nang matigilan siya dahil sa biglang paghagulgol ni Rex.

"Akala ko ba si Jam lang ang may problema?" baling ni Mitch kay Shaine na nagkibit balikat lang sa kaniya.

"Mitch! Shaine! Ang sakit! Sobrang sakit talaga!" Tila batang nagpapasag ang mga binti ni Rexjene habang paulit-ulit lang na sinabi na masakit daw.

Hinayaan lang nila Mitch na magsalita nang magsalita si Rex na parang palengkerang may kaaway. Alam niyang nasasaktan ang kaibigan at kapag lasing lang ito nakapaglalabas ng tunay na nararamdaman. Mas madalas kasi na nakangiti si Rex sa kabila ng mga problema nito.

"Mitch? I really have to go," biglang paalam ni Shaine habang patuloy pa rin ang pagsasalita ni Rexjene kahit walang kumakausap dito.

"It's okay, Shaine. Ako nang bahala sa dalawang 'to."

"Shaine! 'Wag kang aalis, please!"

Natawa na lang si Mitch nang batuhin ni Shaine ng unan si Rex nang akmang tatayo si Rex para pigilan itong umalis.

"Mitch? Bakit umalis si Shainey? Iiwan niya rin ba ako? Pagsamahin ko sila nang lalaking iyon e!"

Naiiling na lang si Mitch sa mga pinagsasabi ni Rex. Hobby na talaga nito kapag lasing na magsalita nang magsalita at dapat lang na huwag na itong kausapin pa dahil hindi ito titigil sa kakasalita.

Mitch finished her glass of tequila while staring blankly at nowhere. Maingay ang paligid niya dahil sa mga pinagsasabi ni Rex pero hindi niya magawang pagtuunan ng pansinin at intindihin ang mga sinasabi nito dahil nagsisimula na ring umepekto sa utak niya ang alak na iniinom. Nagsisimula niya na ring maisip ang sitwasyon nila ni Lee.

Anong mayro'n sa pagitan nila ni Lee? Anong mangyayari pagkatapos ng kontrata ng Lucky 9? Bakit siya nasasaktan sa ideyang mawawala si Lee sa kaniya, oras na matapos na ang laro? Makakaya niya bang maging matapang at ipaglaban si Lee sa lahat upang mapanatili ito sa kaniyang tabi?

Mitch's eyesight started to get blurry because of the alcohol's effect and the tears that were starting to fill her eyes.

She couldn't understand why did her heart ache? Was it because she's not brave enough be with Lee?

Mitch wiped off of her tears. Kahit medyo nahihilo na ay sinubukan niyang tumayo para puntahan si Lee na alam niyang nasa labas ng VIP room. Gusto niyang makita ang binata. Gusto niyang makasama si Lee.

Nasaan na si Lee?

Umalis si Mitch ng VIP room. Hindi niya inintindi ang dalawang kaibigan na naiwan niya roon na lasing na lasing. Basta gusto niyang makita si Lee.

Mitch felt dizzy when she finally got out of the VIP room. The music was banging all over the place and it made her head throbbed more. The whole club was so crowded and she's lost.

Hindi alam ni Mitch kung paano siya napunta sa dance floor. Basta nakita niya na lang ang sarili na nasa gitna ng mga taong nagsasayaw. She was about to fall when someone bumped her then someone's arm caught her. Kumuha ng balanse si Mitch sa brasong nakapalibot sa baywang niya.

"Hey, sexy."

Mitch was so dizzy and drunk. She didn't have the strength to even stand. So, instead of pushing that guy, whose arm was holding her, away, she hold unto it.

"Hmnn... Beautiful lady like you shouldn't be alone. I'll gladly accompany you if you let me." Then the stranger's arm tightened around her waist to pull her closer to his body.

Mitch groaned when she felt the erection of the random guy who was now holding her. She wanted to kick that bastard but she couldn't. She's too drunk.

"You smell good, sexy."

"Hmnn... I... want to... sleep..."

Mitch half asleep eyes shutted close as she felt the stranger started to kiss her neck.

Out of nowhere, her body feels heated when the stranger's kisses feels like Lee's kisses. She angled her head to give the guy more access of her neck.

"Lee...Hmmnnn..."

Mitch felt the soft and greedy caresses on her waist and thighs. She moaned because she wanted more from Lee.

"More... Lee..."

"I am not Lee, Baby."

Nang marinig niya ang sinabi ng nakayakap at humahalik sa kaniya, nagising siya sa gitna ng kalasingan. Sinubukan niyang alisin ang brasong nakapalibot sa kaniya at kumawala mula rito pero nabigo siya.

"Let go of me!" Mitch groaned.

"What's with the change, Baby? I know you want me."

"No! B-Bitawan mo ako!"

Everything was fast. Ang lalaking ayaw siyang bitawan ay bigla na lang humandusay sa lapag. Muntik na siyang matumba dahil nawalan siya ng balanse matapos nang pagkabitaw sa kaniya ng lalaking iyon. Pero may nakasalo sa kaniya.

Her heart beat faster when she knew who caught her.

"Lee..."

"Still a flirt, huh?"

Nasaktan si Mitch sa sinabi ng binata at sa galit na nakaguhit sa mukha nito.

"Gano'n ka pa rin. Malandi ka pa rin at hindi ka pa rin marunong makuntento tulad ng dati," Lee said which was like a knife struck on Michelle's heart.