Bir saat olmuştu.
Belki daha fazla.
Babam ile Yiğit çardakta oturmuş, sohbet ediyorlardı. Daha çok Yiğit konuşuyor gibiydi lakin ne dediklerini duymuyordum bu yüzden oturmuş pencerenin önünde onları izliyordum. Babam ara sıra pencereye baksa da saklanmaya çalışmıştım ama orada onları izlediğimi biliyordu.
Bir kere yanlarına gitmiştim lakin ikisi de sus pus olmuştu. Ağızlarını bıçak açmamıştı. Çay isteyip istemediklerini sorduğumda ikisi de istemediğini belirtmişti bende geri gelmek zorunda kalmıştım. Çatlıyordum ne konuştuklarını duymak için.
Babam usulca yerinden kalktığında pencerenin kenarından çekildim. Sedirin üzerinde doğru düzgün oturduğumda kapımız açıldı. Bir zaman sonra babam ve Yiğit birlikte içeri girdiklerinde sessizce izledim ikisini. Başımı eğip, kucağımdaki ellerime bak
