chapter nine
2082 Words
chapter nine
Ang bilis ng mga araw mag one year na ako sa pinagtatrabahuan ko. Mahirap dahil marami parin sa kasamahan ko sa trabaho ang ayaw sakin. Pero may kaclose naman na ako kahit paano. Kaya okay na rin. Ang hindi ko lang talaga matanggap ay ang pambubully ng ibang crew sakin....Ay sigh
Plus hindi ko pa nakikita yung unggoy na yon. Huyyy cham kalimutan muna ang lalaki na yun. Malay mo baka may asawa na yun o girlfriend. Huwag ka na umasa pa lukaret na to! Bulong ng isip niya.
She sigh again..Kaala ko ba matapang ka!pang babara pa niya sa sarili niya. Pero bakit hinahayaan mo na ibully ka nila!. Ilabas mo ang tapang mo. Huwag muna ulit hahayaan na ibully ka nila..sabi pa ng isip niya.. She sigh again...
Kagaya nalang ngayon lunch break. Excited siyang kainin ang baon niya dahil first time siyang ipagluto ng ate sese niya. Amoy palang niya kanina mukhang masarap na.
Pero ganoon na lang ang pagkakadismaya niya ng makitang nagkalat sa lamesa ang baon niyang pagkain. Na sure akong sinadya ng kung sino mang tao ang gumawa noon. Yan ang naabutan ng baklang kaibigan niya na isang pastry chef. Lagi silang magsabay na kumain kaya naging close silang dalawa.
"OMG bakla anong nangyari sa pagkain mo?"gulat na bungad ng baklang si Lester.
"Sinong may gawa niyan?"tanong pa niya.
Kahit ito hindi makapaniwala sa nakita. Napaiyak nalang siya sa sama ng loob. Malaman ko lang kung sino sumabotahe sa pagkain ko lintik lang ng walang ganti.nangingitngit niyang bulong.
"Excited pa naman akong kumain kasi first time ng ate ko na lutuan ako ng baon kung pagkain dito sa work. Pero ganito lang maabutan ko."masamang loob na sabi niya.
"Mga walanghiya talaga ang gumawa niyan. Nako malaman laman ko lang kung sino ang may kagagawan kakalbuhin ko ang kilay niya." nang gagalaiti din sabi Ng bakla.
"Tama na yang iyak-iyak na yan nakaka-insecure kasi ang ganda mo parin tignan. Nako ang sarap mong sabunutan."biro nito sa kaniya. Kay may lungkot parin nakangiti na siyang nagpunas ng luha sa pisngi niya.
"Sira ka talaga." simangot niya dito kunwari.
"Tara na,Kain na. Hati na tayo dito sa pagkain ko. Huwag ka ng mag-inarte pa."maarteng sabi ng bakla. Napangiti na siya nilinis muna niya yung kinalat nilang pagkain niya bago kami nagsimulang kumain na.
Masaya itong kasama kaya pansamantalang nakalimutan niya ang sama ng loob sa pagkakatapon ng pagkain niya. Hindi man lang sila nasayangan sa pagkain.
Kailangan ko na talagang pumunta sa cctv control room para malaman ko kong sino ang gumawa noon. Kahit may kutob na ako'y masama parin ang magbentang. Kaya kailangan ko muna ng ebidensya para matanggal sila sa trabaho. Sila ang salot sa loob ng restaurant na ito. Kaya kailangan kung malaman para matigil na ang kasamaan nila. Sa isip isip niya.
Walang mangyayari kung iiyak lang sa sulok. Ako at yung isang lalaki nalang na kabatch ko ang natira yung dalawang babae nag resign na. At dahil 'yon sa mga bully na crew dito. Hinding hindi niyo ako mapapaalis dito. sigaw ng utak niya.
Kaya palihim niyang sinabihan yung bakla na samahan siya sa cctv control room mamayang uwian para makita at malaman ko kong sino-sino ang mga nasa likod ng kasamaang ito.
Uwian na pero ganoon nalang ang pagkagulat at pagtataka niya ng hindi mabuksan ang pintuan sa locker room kung saan siya nalang ang mag isang naroroon.
Kinalampag niya ang pintuan nagbabakasakaling may makakarinig.
"May tao ba diyan sa labas." sigaw niya sabay kalampag ng pintuan.
"Tulong."sigaw ulit niya
"Please buksan niyo ang pintuan."sigaw pa niya at kinalampag niya ulit ng paulit ulit ang pintuan.
Ilang beses pa niyang kinalampag at sinubukan na buksan yung pintuan pero hindi parin niya mabuksan.
Nagsimula na siyang kabahan. Hindi naman sa takot siya pero paano kung may iba pa silang gagawin sa'kin. Napadasal nalang siya ng taimtim ng may maulinigan siyang boses sa labas. Pero hindi niya mabosesan ang mga ito.
Narinig ko pang nagkatawanan ang mga ito.
Umusbong ang galit niya sa mga ito. Malaman ko lang talaga kung sino ang mga ito,humanda kayo. Galit niyang naikuyom ang mga kamay niya.
Napasandal nalang siya at padausdos siyang umupo sa likod ng pintuan. Naiyak nalang siya sa galit sa mga taong gumawa nito. Hindi na din niya alam kung gaano na siya katagal na nakatulala lang sa kawalan.
Napatigil siya ng biglang tumunog ang cellphone niya. Kaya agad niya itong tinignan kung sino ang tumatawag, ang ate Sese niya ang tumatawag. Kaya agad niya itong sinagot.
"H-hello ate Sese."hikbi niyang sagot.
"Cham bakit? Anong nangyari sayo? Nasaan ka? Nandito ako ngayon sa labas ng restaurant hinihintay ka." sagot naman nitong may pag aalala sa boses niya.
"Ateee."iyak na niya ng tuluyan. N-nilock po nila ako dito sa loob locker room."sabi niya dito.
"Ano! sinong may gawa niyan sayo?!. galit naman na sabi ng ate Sese niya.
"Hindi ko po alam ate. Napakasama nila! Wala naman akong naging kasalanan sa kanila. Hindi ko din alam kung anong ikinagagalit nila sa'kin." umiiyak ng sabi niya.
"Sumubsubra na sila. Malaman ko lang talaga kung sino ang may gawa nito humanda sila sakin!"may galit na sabi niya sa ate Sese niya.
"Tutulungan kitang makalabas diyan kakausapin ko ang night guard dito. Maghintay ka lang ha. Don't worry mananagot ang may kagagawan niyan sayo."galit parin na sabi ni ate sese.
"Huwag mong ibaba ang tawag para ipakausap ko sayo ang guard."sabi pa nito.
"Opo ate."
Habang nakikinig siya sa usapan ng nasa kabilang linya may naririnig siyang kaloskos sa labas ng pintuan. Kinilabutan at kinakabahan siya. Kaya nagsalita siya para marinig siya sa kabilang linya.
"Ate may naririnig akong kaloskos dito sa labas ng pintuan. Natatakot ako na baka gawan nila ako ng masama. Please ate bilisan niyo po." natatakot niyang sabi.
Nagtaka pa siya kung bakit hindi gumagana ang ilaw dito sa locker room. Planado ba nila ito. Si bakla bakit iniwan nalang niya ako ng hindi man lang hinintay.sabi pa niya. Hindi ko siya pweding paghinalaan dahil kilala na din siya ng mga ate ko. At close na close kaming dalawa.
"Pati yung ilaw dito hindi na gumagana ang dilim dito sa loob natatakot ako ate."
kinakabahan niyang sabi.
"Don't panic Cham binubuksan na ng guard yung pintuan dito sa main door."
Kaya kahit papaano nakahinga siya at naibsan kunti ang kaba niya. "Ate magbigay ka ng sign kung kayo ang nasa labas ng pintuan ha. Parang may tao kasi sa labas. Mag iingat kayo ate ko."
Habang naglalakad naman kami ng guard parang may naulinigan nga silang tao sa labas ng locker room kung saan nandoon si Cham.
"Sa kusina mo nalang po buksan ang ilaw. Sabi kasi ni Cham magkatabi ang kusina at locker room nila. Bilisan natin baka kung ano pa magawa nila sa kaibigan ko."may takot din siyang nararamdaman para sa kaligtasan naming tatlo.
Mabuti nalang kahit papano may alam siya sa martial arts."Lulumpuhin kitang hinayupak ka.!"nanggigil niyang bulong.
Nataranta silang dalawa ng guard ng marinig nilang sumigaw si Cham kaya patakbo na silang nagtungo sa locker room. Doon ay nakita naming pinupwersa ng dalawang lalaking nakamaskara na gawan ng masama si Cham. Nakabukas din ang ilaw sa kusina kaya kita nila ang mga ginagawa nila Kay Cham.
Nakita namin na nanlalaban si Cham kaya patakbo akong dinaluhan siya, at agad na pinagtatadyak ang dalawang manyak na mga ito.
Na hindi inaasahan ng dalawang manyak na may makakapasok sa loob. Agad din na ipinokpok ng guard ang hawak niyang pistol sa mga batok ng dalawa para hindi na sila makapanlaban pa. Pero parang hindi sila tinablan sa panonokpok ng guard at balak pang manlaban pero inunahan na sila ni Sese.
Mga gago kayo! Huwag na huwag niyong mahawak hawakan ang kapatid ko"sigaw niya sa mga ito at panay ang pag flying kick niya sa mga ito.
"Tulungan mo ako dito Cham ng makaganti ka."Sabi pa nito.
Pero shock parin siya sa nangyari kaya hindi siya makagalaw sa kinatatayuan niya.
"Manong tawagin mo ang may ari ng restaurant na ito. Sabihin mo ang nangyari dito. Mananagot sila sa ginawa nila sa kapatid ko."sabay pinagtatadyak ang mga ito. Gigil na gigil siya.
"May posas ka po ba diyan manong,ng maiposas ang mga ito. Tumawag ka din po sa police station po manong, salamat."
Iisa lang ang meron kaya tig-isa silang kamay ang pinagsugpo niya. Wala na silang lakas na makatayo dahil sa ilang beses na tadyak ang natamo nila kay Sese.
Ilang minuto lang ang paghihintay nila magkasabay na dumating ang may-ari ng restaurant at ang mga police.
Yung isang pulis iniinspeksyon kung saan sila pasibilidad na dumaan since nakalock ang main door,ayon nga may butas sa bentana pinagtatanggal ang mga jalousie window at dito sila pumasok.
"Sir baka dito dumaan ang dalawang yan. Open space po ang likuran kaya madali lang sila mapasok dito. At malamang may kasabwat sila dahil sabi nga ng kapatid niya nilock ang pintuan ng locker room.
Naglakad naman ang may-ari ng restaurant at tinungo ang butas na bentana. Tinignan din niya sa labas.
"Sinadya ko talaga na ganito ipagawa ang bentana dito sa kusina at locker room, it's for emergency purposes."paliwanag nito sa mga pulis. "And i didn't expect this to happen"malumanay niyang sabi. Tumingin ito kay Cham na nakayoko pa rin at hindi makatingin sa kanila. Inirapan naman ni Sese ang lalaki.
Si Sese na rin ang nagpainterview dahil nasa shock kondisyon palang siya.
Inalalayan niya si Cham dahil nanginginig pa siya sa takot. Niyakap niya ito para maibsan ang kabang nararamdaman nito.
"Are you okay.?"nag aalalang tanong pa ni Sese. Tumango lang siya.
"Nanginginig ka pa, calm down inhale,exhale and repeat."sumunod naman siya sa sinabi ng katabi.
Hindi rin nagtagal dumating yung dalawa niyang ate, hindi niya napansin na tinawagan ng ate Sese niya. Baka nagpadala nalang siya ng message siguro. sa isip isip niya.
Niyakap din siya ng mga ito na puno ng pag aalala sa mukha. Mabuti nalang talaga tumawag ang ate Sese niya na hindi man lang niya naisip na tawagan ang mga ito. Nakapokus lang siya kung paano makakalabas.
Kinaladkad na ng mga pulis ang dalawang manyak. Hindi rin mapigilan ng dalawa kong ate ang magalit. Kaya nakatikim pa ang mga ito ng sabunot at suntok sa mukha na inawat lang ng mga pulis dahil hindi sila tumigil sa kakasuntok sa dalawang lalaki.
"Kulang pa yan sa muntikan niyong panggagahasa sa kapatid namin!"sigaw ni ate Pea.
"Sisiguraduhin naming mabubulok kayo sa kulungan mga gago!"sabi naman ni ate Kenjalyn.
"Your safe now baby Cham." yakap pa sakanya ni Kenjalyn lumapit naman ang dalawa at nag group hug sila na ikinaiyak na niya ng tuluyan. Dahil natouch talaga siya sa turing nila sa kaniya. It's means a lot to me.
Nagugutom sila ng may tumikhim sa likuran nila.
"I just want to apologize and I'll make sure it won't happen again." paghingi ng paumanhin ng may ari ng restaurant. "And ako na ang bahala sa dalawang lalaki na yon. Gaya ng sabi ng mga ate mo mabuti sila sa kulungan."
"Nako dapat lang,pag hindi mo yan ginawa idedemanda namin ang restaurant mo kahit gaano pa yan ka popular!"singit naman ni Pea
Bumaling siya ulit kay Cham." I let you decide if you want to stay still to work here, or gusto mo bang mag resign na? But i can help you to find another job if you want?"suggestions pa ng may-ari ng restaurant.
"No sir,i still want to work here. Since na huli naman na po yung dalawang lalaki na gumawa ng masama sa akin. I think naman po wala ng gagawa ulit ng masama pa sa akin. "kahit may takot parin nararamdaman kailangan niyang tuklasin muna ang mga sumabotahe sa kaniya na katrabaho. I let them pay for this. Sa isip isip niya.
"It's that so,Okay then."sabi nito. Magsasagawa ako ng meeting next week,for now mag leave ka muna at least one week ako na bahala mag sabi sa manager."sabi pa nito bago binalingan ang mga police."susunod ako mga boss."sumaludo pa siya sa mga ito.
Nagbilin muna sa guard na taga bantay sa gabi na kung maaari wala sanang ibang makakaalam sa nangyari. Nangako naman ito sa boss niya.
Hinintay muna niyang makasakay sa kotse ang magkapatid bago siya pumasok sa kotse niya para magtungo sa prisento. Tinawagan na rin niya ang abogado at siya na ang bahala sa lahat. He sigh....
*I NOW REALIZE HOW HARD TO THINK AND WRITE STORY. Ang subrang hirap:(
NEWES SALAMAT SA MAKAKABASA SA STORY KO.* :)
- Writer
