The Blind Wife (Tagalog)

CHAPTER 3

Abigail

Lumipas ang mga araw na tiniis ko ang presensiya ni Shalana. Sa ilang araw na pamamalagi nito sa bahay ay wala siyang ibang ginawa kung hindi magparinig tungkol sa kanyang kapatid. All her talks ay palagi niyang pinapasok ang usapan ang yumaong kapatid. 

Wala akong ibang ginawa kung hindi ang magtimpi at magtiis sa mga pasimpleng pang-iinsulto niya sa akin. Pinili kong manahimik para sa asawa ko. Ayaw ko namang gumawa ng gulo na alam kong ikapapahamak ko. Sa lagay ko, kapag gumawa ako ng gulo o pumatol ako sa kanya ay maaaring lumabas na ako ang masama.

I tried fighting her with the talks ngunit masyado na ata siyang eksperto sa larangan ng pagsisinungaling at pag-arte. There are times pa nga na nangingielam siya sa mga bagay na dapat ako ang gumagawa, kagaya ng unang araw niya dito sa bahay. 

She's always saying that she knew what Kian likes, what Shalene does. She's trying to make me feel that I can't surpass Shalene, that I'm just below her at kahit kailan ay hindi ko magagawang matumbasan ang pagmamahal na binigay nito kay Kian.

I was hurt. Baon sa aking puso ang mga salitang binibitawan ni Shalana sa akin. Kahit anong pilit ang pagbabalewala ko at pilit na pananahimik ay tila na mas lalo lang lumalala ang aking pagtangis. 

Is this why she's here?

She wants me to regret and give up my love for him?

But still, I'm still hopeful that Kian didn't bother me at all. I mean hindi ko alam kung hindi niya alam o nagbibingi-bingihan lang siya, but every time Shalana is trying to insult me, Kian stayed quiet. Hindi siya gumagatong sa pasimpleng pang-iinsulto sa akin ni Shalana. Sometimes, he even stop her from talking about Shalene. 

Hindi ko alam kung dahil lang ba ayaw niyang makarinig pa ng kung ano tungkol sa kanya, ngunit kung ano pa man ang dahilan ay ayos na sa akin. 

Linggo ngayon at oras ng general cleaning. We don't have maids kaya lahat ng gawaing bahay ay ako ang gumagawa. I need to clean the storage room since nang last na kita ko doon ay puno na ito ng alikabok. Maglalagay din ako ng ilang mga gamit na hindi na nagagamit.

Nailagay ko na sa box ang lahat ng ilalagay ko sa storage room. I check the storage room at nakita kung gaano na nga ito kadumi. Mabuti na lamang at nasa trabaho si Kian kaya malaya akong makakapaglinis. Hindi ko lang alam kung nasaan ang isa dahil halos kasabayan lang siya ni Kian na umalis at hindi pa umuuwi. Mabuti nga iyon nang hindi siya maabala.

Kinuha ko ang mga panlinis na gamit sa cabinet at saka pinagdadala iyon sa bodega. Kinailangan ko rin na harangan ang pinto dahil mahirap itong ibukas. Masyadong luma na rin kasi ito kaya siguro ganoon. 'Di bale at sasabihin ko na lang sa asawa ko na palitan ito. 

Nagsimula na akong maglinis simula sa kisame hanggang sa pader. Pinagpagan ko ang mga alikabok at nagpunas. Nang matapos ay sinimulan ko na ring punasan ang sahig. Umabot din ako ng ilang oras sa paglilinis at mukhang malapit na rin akong matapos.

Habang naglilinis ay bigla akong nakarinig ng kalabog. Mabilis akong napatingin sa likod ko at nakitang sumarado ang pinto ng bodega. Nanlaki ang mata ko sa gulat at taranta. Dali-dali kong tinungo ang pinto at pilit itong binuksan. Sumilip ako sa salamin nito at ganon na lang ang gulat ko ng makitang nasa may tapat lang ng pinto si Shalana.

Ni hindi ko man lang namalayan na nakauwi na ito.

"Shalana! Buksan mo 'tong pinto!" Pilit kong pinihit ang doorknob ngunit masyado itong mahigpit. 

Gigil kong hinampas ang pinto. "Open this door! Don't play here, Shalana! Why do you have to do this?"

"I'm sorry Abigail. I love playing around especially to those slut and a bitch." She said with her playful smirk.

I gritted my teeth in annoyance. "You're the b***h! F*cking open this door!"

She didn't listened to me. "I'm a b***h? Na uh.. It's you. This is all your fault. Kung hindi ka lang isang mang-aagaw hindi mangyayari sa'yo ito, so now face your f*cking hell!"

Nataranta ako ng unti-unting lumayo si Shalana sa pinto at tumalikod na sa kanya. 

"Shalana!" I kept calling her, but she just left me here.

Buong lakas kong binuksan ang pinto ngunit kahit anong pihit ko talaga ay ayaw nitong mabuksan. Nang mapagod ay wala akong ibang nagawa kung hindi ang mapasubsob sa sahig. Kian is not here and I even left my phone at my room.

Wala akong nagawa kung hindi ang maghintay doon ng ilang oras at maghintay na lamang kay Kian. Umupo ako ng maayos at pinatong ang aking ulo sa may tuhod ko. Sa paghihintay ng oras ay hindi niya namalayan na nakatulog na pala siya.

Kian

I have a lot of things to do at my office kaya hindi na ako nakauwi sa bahay at madaling araw na ng magpasyang umuwi. 

Nang makauwi na ako ay agad akong nagtungo sa kuwarto para maligo. When I finished cleaning myself, I decided to eat breakfast. I was expecting that Aby will be there, but it was Shalana busy cooking for breakfast.

"Where's Aby?" I asked nang makalapit ako sa kanya.

Lumingon siya sa akin. "Good morning!" Nakangiting bati niya, tinanguan ko lamang siya at naupo na sa may dining area.

"Hindi ko nga alam e. Kahapon pa siya nawawala, pagkauwi ko dito sa bahay hindi ko siya naabutan dito," sagot niya sa aking tanong.

Nangunot ang aking noo. "What do you mean she's not here?"

Nagkibit-balikat siya sa akin. "I don't know. Basta I tried looking for her, but couldn't find her here sa bahay so I think umalis siya. She even left her phone."

Where did she go?

I know her. Hindi siya aalis ng bahay ng hindi nagpapaalam sa akin. For the past years, hindi niya nakaligtaan mag-text sa akin. Kahit hindi siya nagre-reply ay matiyaga siyang ipaalam kung sakaling aalis man siya. She don't even leave her phone when leaving, because palagi niyang chine-check tuwing aalis ang kanyang phone kung dala niya or kung full battery ba ito.

So it's unusual to know that she left without informing me.

"We can just wait for her. Siguro naman ay babalik din - wait, where you going?" Tumayo na ako sa aking kinauupuan at hindi na pinasin pa ang sinabi ni Shalana.

I headed to her room. She's not here, I saw her phone on the bed. Chi-neck ko ang kuwarto ngunit hindi ko siya nakita roon. Palabas na sana ako nang mahagip ng mata ko ang isang kahon. Nilapitan ko ito at binuksan. It's all old things na hindi na nagagamit. Nagtataka kong tinignan ang mga ito at napaisip.

What's the date today?

It's Sunday today at alam kong walang ibang pupuntahan si Aby. Lumabas ako ng kuwarto at dumeretso sa cleaning room. Nang mapansing wala ang ibang kagamitan ay pumasok sa aking isipan na ngayon ang general cleaning. Weekend is the general cleaning, she's cleaning every Saturday or Sunday.

If some of the things here are missing where did she go?

Hinanap ko ang mga panlinis. Palabas na ako ng cleaning room nang salubungin ako ni Shalana.

"Breakfast is ready," sabi niya.

"You go ahead first." Nilagpasan ko siya at naghanap sa palibot ng bahay.

"Where are you going?" Akala ko ay umalis na siya, nakasunod pala siya sa akin.

"Nothing. Don't follow me, just eat your breakfast."  

"Are you looking for her? I've tried looking for her here pero I couldn't really find her. Wala siya dito sa bahay so kung nasaan man siya ngayon I'm sure uuwi rin iyon. Imposible naman na pupunta iyon sa kung saan ng hindi man lang sinasabi sa'yo." She kept talking, but I'm busy to listen to her.

I kept looking for her.

"Okay fine, I'll help find her too. I'll go this side." Turo niya sa kabilang direksyon.

Tumango naman ako at nagpasalamat sa kanya.

Ilang minuto pa akong naghanap nang tawagin ako ni Shalana. Agad ko naman siyang pinuntahan at napahinto ako sa may bodega ng mapansin ang mga panlinis doon. 

Bakit nakakalat ang mga ito?

She wouldn't left things scattered or messy.

"Look! Maybe she's inside." Turo niya sa may pinto ng bodega.  

Sinubukan kong pihitin ang pinto ngunit ayaw nitong bumukas. Kaya sumilip ako sa loob at ganon na lang ang gulat ko nang makita siya sa loob na nakahandusay.

"Aby!" tawag ko habang may puwersang binubuksan ang pinto. Wala naman itong susi, ngunit mukhang bumara ang doorknob nito at ayaw mapihit.

"Aby wake up!"

"Oh my! What happened? Aby's there? How come? Ibig sabihin all this day ay nasa loob siya niyan? No wonder I couldn't find her." Shalana reacted.

"Look for something to open this, Shalana."

"What should I find?"

Tumingin ako sa kanya. "Anything like a hook or matigas na bagay to forcedly open this."

"Wait!"

Habang naghihintay ay pilit kong binuksan ang pinto. "Come one, wake up!"

"Here!" Nakabalik na si Shalana at inabot sa akin ang flat na bakal. Pinasok ko ito sa may siwang ng pinto at puwersang pinihit ito. 

"F*ck! Its not working." Tinigil ko ito at naisip na sirain na lang ang doorknob.

"Get me the screwdriver." utos ko sa kanya.

Nang makuha niya ito ay dali-dali kong binaklas ang doorknob. Tama nga akong masyado na itong nangangalawang kaya nasira na sa may loob. When I successfully opened the door ay mabilis akong lumapit sa asawa ko.

I suddenly felt something in heart when I saw her here,  but I can't figure it out. If it is guilt, pity,

or concern?

I tried waking her up but she didn't even respond.

Pinangko ko siya at dinala sa aking kuwarto. Ni hindi ko naisip na dito ko siya nadala, huli na ng namalayan ko iyon kaya hinayaan ko na lang.

Pagkalapag sa aking asawa sa kama ay inayos ko ang pagkakahiga niya at saka kumuha ng planggana na may maligamgam na tubig at maliit na tuwalya pamunas sa kanya. Kumuha na rin ako ng pamalit na damit para sa marumi niyang damit na suot.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa aking isipan at ginagawa ko ito, but there is a part of me saying that I want to take care of her. I don't know what happened, pero mamaya ko na iisipin iyon.

Kinuha ko ang towel at nilublob ito sa may tubig. Marahan ko itong pinunas sa kanyang mukha. Habang pinupunasan siya ay hindi ko mapigilan ang mapagmasdan siya.

Lumipas ang panahon na maraming nagbago, but her beauty doesn't changed. When we were in College, I witness kung gaano karami ang nagkakagustong lalaki sa kanya. She's my friend so I did my best to protect her from boys. Everytime na may susubok nga ditong manligaw ay hinaharang ko na.

Abigail is someone who is spoiled. She sometimes acting immature, but despite that I know she's not someone who belittle people. She maybe brat and immature, but she's also kind. She know she's kind, not until she was blinded by her love. Her love that become poisonous to her.

Because of that, she destroyed everything especially mine.

I can't just forgive of what she have done. I trusted her but she broke it. She destroyed my life so it will be fair if I destroy hers too. She will stay with my life being miserable until her last breath.