AKITIN SI DANIEL SEBASTIAN (SPG)

Chapter 3

“NANDYAN na si Darna.”

Pinaikutan lang ni Erin ng mata ang mga kaibigan niya. Kumpleto ang cast ng tropa niya: boy, girl, bakla, tomboy — kulang na lang talaga ang butiki para makumpleto ang barkadahan nila. At syempre, biro na rin sa sarili, siya ang “baboy” ng grupo — no offense meant, dahil tanggap niya na rin ang sarili niyang hugis at katawan.

“Taray, lady in red ang peg ni madam. Aga ng Valentine’s, teh, ah?” komento ni Alicia, sabay tawa ng ilang kaibigan nilang bakla. May kasamang malandi at exaggerated na tili pa ang isa, kaya lalo siyang napailing.

Nasa loob sila ng Purple Haus, isang bar and club na pag-aari ni Alicia. Negosyo ito na sinasalo ng kapatid niyang si Anastacia, isang kilalang plus-size model at dating contestant sa isang reality TV show. Member din si Anastacia ng Sad Girl Club, at siya rin ang laging nang-aasar kay Erin sa pamamagitan ng pagtawag dito ng “Darna.” Ang dahilan? Kamukha raw kasi nito si Angel Locsin.

Kasama rin nila doon ang ilang tropa pa mula pa noong college. Every Friday night, parang tradisyon na nilang magkita-kita sa Purple Haus para mag-party at mag-unwind mula sa stress ng linggo.

“Saan si Loisa?” tanong ni Erin nang umupo siya sa tabi ni Alicia, kasabay ng paglapag ng clutch bag sa mesa.

“Hindi sumama ang gaga. Feeling ko makikipagkita na naman ’yon sa bagong boy toy niya,” sagot ni Alicia na may kasamang irap. Sinimsim nito ang alak sa baso at saka bumaling ulit kay Erin, pinasadahan siya ng tingin mula ulo hanggang paa.

“What’s with the sexy outfit tonight?” tanong nito, nakataas ang isang kilay.

Napatingin si Erin sa sarili. Halos lumitaw na nga ang cleavage niya sa pulang halter dress na suot, at mas lalong na-highlight ang kurba ng kanyang malaman na katawan. Ang pulang tela ay mahigpit na nakahapit sa kanya, hinuhugis ang kanyang malapad na balakang at mas lalong pinapansin ang mahubog niyang pang-upo.

Aware si Erin na pinagpala siya sa department na iyon. Sabi nga ng mga kaibigan niyang bakla, puwede raw siyang makipagpatagisan kina Nicki Minaj at Kim Kardashian pagdating sa “talbogan.”

“Wala lang,” sagot niya sabay kindat, “I just felt like I need to look hot tonight.” Itinuro pa niya ang sarili niyang labi na pulang-pula, na tila sinasabing: Look at this masterpiece.

“Oh, well, of course!” biro ni Alicia, pero may nakatagong pagdududa ang ngiti nito. “Pero umamin ka na, may nakapagspluk na sa ’yo, no?”

Napakunot ang noo ni Erin. “Spluk ng anez?”

“Di mo talaga alam?”

“Ang alin?”

Ngumisi si Alicia, saka tumingin sa isang sulok ng bar. May tanong sa mga mata nito na nag-udyok kay Erin na sundan ang direksyon ng tingin ng kaibigan.

At doon, biglang lumaki ang mga mata niya.

Para bang, sa isang iglap, tumigil ang lahat sa paligid. Ang malakas na tugtog ng musika sa loob ng bar ay tila nag-mute sa pandinig niya, at ang mga makukulay at malilikot na ilaw ay tila umikot lang para tumuon sa isang lalaki na nakaupo mag-isa sa sulok.

Walang kasama, walang ka-table na model o glamorosang babae. Mag-isa lang.

Hindi niya alam kung namamalikmata lang siya, pero kahit ikurap niya ang mga mata, nanatili pa rin ang imahe.

Daniel Hidalgo.

Kahit malayo, ramdam niya ang init na lumalabas mula sa presensya nito. Parang may invisible na magnet sa katawan ng lalaki na humihila sa kanya. Sa madilim na bahagi ng club na iyon, kitang-kita pa rin niya ang matalim na linya ng panga nito at ang tikas ng postura.

At oo, mukhang galit ito. Kahit mula sa layo, napansin niya ang paraan ng pagtiim-bagang nito, lalo na nang itaas nito ang bote ng alak at lagukin ang laman.

Hindi na niya kailangang magtanong kung bakit. Malamang iniisip nito ang ex nito — si Gianna — ang babaeng, sa pagkakaalam ni Erin, ay nag-iisang nang-iwan kay Daniel.

Nakagat niya ang ibabang labi niya nang hindi sinasadya. Pakiramdam niya, may init na gumagapang mula sa sikmura niya pababa sa pagitan ng mga hita. Patawarin, pero kahit yata galit ito… nakaka-turn on pa rin.

Mabilis na naglaro sa isip niya ang imahe ng matikas na panga ni Daniel, ngunit hindi sa bar — kundi nakasubsob sa hita niya, ang labi nito nasa ibabaw ng kanyang p********e.

Napasinghap siya, muntikan pang mapaungol. “Goddammit, Alicia. May problema ba ang aircon ng club mo?” Hinaplos niya ang batok at pinaypayan ang sarili gamit ang kamay.

Ngumisi lang si Alicia, parang alam ang iniisip niya. “Hindi aircon ko ang may problema. It’s your body’s reaction to Daniel, hon.”

Sinamaan niya ito ng tingin, pero hindi rin niya maitago ang bahagyang pamumula ng pisngi.

“You know,” dagdag ni Alicia, nakayuko at halos bumulong, “if I were you, lalapitan ko na siya. This is your chance, sis. Papalagpasin mo pa ba?”

Bumalik ang tingin ni Erin sa lalaki. Tama si Alicia. Kung hindi siya kikilos ngayon, baka maunahan pa siya ng ibang babae sa club na iyon. At mas masakit kung makikita niyang may ibang lumalapit at nakukuha ang atensyon ni Daniel.

Nilunok niya ang tensyon na umaakyat sa dibdib niya.

Pinadaan niya ang palad sa tela ng kanyang pulang halter dress — ang lambot ng tela ay parang paalala sa kanya na handa na siyang magpansin ngayong gabi. Hinawi niya ang kanyang mahaba at wavy na buhok sa isang balikat, nagpapakita ng leeg at collarbone na ilang oras din niyang inayos sa harap ng salamin bago umalis ng bahay.

Huminga siya nang malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Okay,” bulong niya sa sarili. Bring it on.

At sa kanyang killer five-inch heels, dahan-dahan siyang naglakad palapit kay Daniel Sebastian Hidalgo.

P*ta. Hindi siya handa para rito. Isang tingin lang, parang biglang humigpit ang dibdib niya, na para bang naipit sa pagitan ng excitement at kaba. Nandiyan si Daniel. Dito. Sa lugar kung saan wala siyang kahit anong mental preparation bago lumabas. Hindi niya inasahan na makikita niya ito nang ganito kalapit, ganito ka… accessible.

Mag-isa itong nakaupo sa sulok, ngunit para bang hawak nito ang buong lugar. Hindi sumasayaw, hindi nakikihalubilo, at wala itong kailangang gawin para mapansin — dahil siya mismo ang sentro ng atensyon ni Erin. Ang mga ilaw ng club, mabilis magpalit ng kulay, pero parang lahat gumagapang sa balat nito. Sa bawat pagbabago ng liwanag, mas nakikita niya kung gaano ka-defined ang panga nito, kung paano gumagalaw ang dibdib nito tuwing humihinga.

At bakit ganoon? Kahit alam niyang galing ito sa breakup, kahit alam niyang basang-basa ito sa galit, hindi iyon nakakabawas sa appeal — mas lalo pa nga. May kung anong dark edge na lalong nagpapalakas ng dating. Siguro ganoon talaga kapag matagal mo nang gustong tikman ang isang bagay. Kahit lason pa, handa ka pa ring subukan, bahala na kung masaktan sa huli.

Sumagi sa isip niya ang lahat ng taon na puro tanaw lang ang kaya niya. Noong college, nagiging highlight ng linggo niya ang bawat laro nito. Maghapon siyang mag-aabang para lang makita itong tumatakbo sa court, pawis, seryoso, at nakatutok sa bola. Minsan, kapag lumalapit ito sa bench at inaabot ang tubig sa teammate, naiisip niya kung paano kaya kung sa kanya ito titingin nang ganoon kalapit.

Naaalala pa niya ang kabaliwang ginawa noon — ang mag-mascot para lang makalapit. Init na init siya sa loob ng costume, pawis na pawis, pero nang akbayan siya nito kahit saglit lang, parang kinuryente ang buong katawan niya. Hindi nito alam na siya iyon, pero para kay Erin, isa iyong memoryang naka-ukit.

At ngayon, ilang hakbang lang ang pagitan nila. Ilang segundo lang, kaya niya itong lapitan, kaya niyang marinig ang boses nito nang walang halong ingay mula sa mikropono o hiyawan ng crowd. Kaya niyang makita kung paano gumagalaw ang labi nito kapag nakangiti — kung sakaling ngumiti ito sa kanya.

Pero iyon ang problema — hindi ito nakangiti. Galit si Daniel. Kita niya sa pagdiin ng panga nito, sa paraan ng pagkakahawak sa bote ng alak. At sa isang iglap, natuklasan ni Erin na mas nakaka-turn on pa pala iyon kaysa sa nakasanayan niyang malinis, pabango, at palangiting Daniel. Ngayon, may ibang lalim sa presensya nito. Parang may sugat na pwedeng puntahan ng kamay niya.

Ramdam niya ang init na unti-unting gumagapang mula hita paakyat sa tiyan, parang may humahaplos sa kanya kahit wala naman. At sa loob ng kanyang isipan, mabilis naglaro ang isang eksena — si Daniel, nakasubsob sa pagitan ng hita niya, at siya, nakaarko ang likod, pilit nilalabanan ang pag-ungol. Kahit nasa gitna siya ng bar na punong-puno ng tao, hindi niya mapigilan ang imaheng iyon.

Alam niyang delikado ito. Alam niyang kapag lumapit siya, wala siyang kontrol sa kung paano tatakbo ang usapan, o ang buong gabi. Pero alam din niyang kung hahayaan lang niyang maupo ito roon, uminom, at umalis na parang wala lang, baka pagsisihan niya habang buhay. Ilang taon na rin niyang hinayaan ang sarili na manatiling tagahanga sa gilid. Ilang taon na rin niyang tinanggap na hanggang tingin lang siya. Ngayon, may pagkakataon siyang baguhin iyon.

Pero hindi lang si Daniel ang kailangan niyang talunin — kundi pati ang sarili. Yung matagal nang boses sa loob ng ulo niya na paulit-ulit na nagsasabing hindi siya para dito. Na hindi siya kasing tangkad, kasing payat, o kasing glamorosa ng mga babaeng dumaan sa buhay nito. Na hindi ito mapapalingon sa kanya kahit mag-split pa siya sa harap nito.

Ngunit habang nakikita niya itong mag-isa, habang ramdam niya ang lungkot at galit na tila nilalabanan nito, may pumasok sa isip niya… baka hindi naman palaging tungkol sa hitsura. Baka minsan, tungkol sa timing. At baka ito na iyon.

Dahan-dahan niyang hinaplos ang pulang tela ng dress na suot. Ramdam niya ang lambot at higpit nito sa balat, parang yakap na nagpapaalala na handa siyang magpansin ngayong gabi. Inayos niya ang buhok, hinawi sa isang balikat para mas mailantad ang leeg at collarbone. Hindi niya alam kung ano ang mangyayari kapag tuluyan na siyang nakaharap dito, pero gusto niyang makita siya ni Daniel sa best version na kaya niyang ibigay ngayon.

Hindi na niya iniisip kung may ibang babaeng susubok din lumapit. Hindi na niya iniisip kung may makakapansin o may huhusga. Ang nasa isip lang niya, ilang segundo mula ngayon, magtatagpo ang mga mata nila. At sa sandaling iyon, umaasa siyang may mababasa si Daniel sa kanya — isang lihim na matagal na niyang dinadala, at isang desisyong handa na siyang ipaglaban ngayong gabi.