No Way Out (COMPLETED)

4

Pangatlong araw na.

I'm still held captive.

Nandito kami sa bahay ni Judas, and now I know how I woke up in my house matapos niya akong sunduin sa bar. He bought the home across mine and uses it as a place to stalk me.

Inamin na rin niyang siya ang pumilit na ipalunok sa 'kin kung anumang gamot ang nagpahilo sa akin noong gabing nag-bar ako. Siya rin ang unang driver na nasakyan ko noong galing ako sa bake shop, at ipinahatid niya lang ako sa kanyang hired driver matapos niyang magpakasasa sa 'kin ng isang oras.

Fuck.

Knowing what I had already experienced in his hands, I was expecting the worst when he brought me to his home. I was sure I would be preyed on by this creepy predator now that I'm actually inside his abode. Pero sa tatlong araw, hindi niya ako gaanong hinahawakan—pasimpleng hawak sa kamay o halik sa leeg lang, at most.

Siguro dahil bihira ko siyang pansinin. Kahit magkasama kami at inaasikaso niya ako, hindi ko siya gaanong kinakausap. Alam niyang gusto kong umalis dahil paulit-ulit ko itong sinasabi sa kanya. Pero parang nabibingi siya kapag sinasabi kong gusto ko nang umuwi—hindi niya ako pinapansin at pilit niyang iniiba ang usapan.

It is frustrating because I see my house outside the window every day, yet it feels out of reach. Hindi rin nakakatulong na sadyang malaki ang pagitan ng mga bahay sa subdivision at nakatira kami sa dulo, kung saan hindi pa occupied ang karamihan ng mga bahay. Kahit sumigaw ako, walang makakarinig sa akin.

I used to love the silence and emptiness of my street, pero ngayon, nagsisisi akong dito ako kumuha ng unit.

Mahigpit ang pagbabantay sa akin ni Judas. Sa tatlong araw, hindi siya umalis ng bahay kahit isang beses. Wala ba siyang trabaho? Mga kaibigan? And with that, I remembered... I wonder if Jacob and Amalia are looking for me.

Mula sa malalim na pag-iisip, nagising ako nang tawagin niya ako.

"Are you done, Andy?"

Tumango ako habang pinupunasan ang bibig ko ng table napkin. Niligpit niya ang pinagkainan namin ng hapunan.

"Umakyat ka sa kwarto at maligo. Susunod ako pagkatapos kong hugasan itong mga 'to. Be ready for me, okay?" Nakangisi siya habang nagsusuot ng apron.

Sinadya kong iparinig ang buntong-hininga ko sa kanya, na tinawanan lang niya. Gabi-gabi niya akong binibiro na gagawa siya ng mga... kakaibang bagay—na hindi ko ikinatutuwa. Nakakagalit marinig mula sa kanya ang mga bagay na 'yon, pero nagpapasalamat na rin akong hanggang salita lang siya at wala pa siyang talagang ginagawang masama sa akin.

And I hope it stays that way.

"Don't worry, love. It's not a joke this time." Inilabas niya pa ang dila niya, nang-aasar. Ramdam ko ang pag-init ng ulo ko kaya nagmamadali akong umakyat sa kwartong nakalaan para sa 'kin.

Kahit paano, nagpapasalamat akong may sarili akong espasyo sa bahay na 'to so I don't have to deal with him. He gave me my own room, which I lock all the time. Lumalabas lang ako ng kwarto kapag pinapakain na niya ako.

Actually, if I don't think about the situation, it kinda feels nice na may nag-aasikaso sa akin after living alone for years. He is a decent cook, and he keeps the house tidy at all times.

Ganoon pa man, nag-aalala ako sa naiwan ko sa labas—my friends, family, and business. Alam ni Hakob at Amalia na may sakit ako. Nag-aalala kaya sila o iniisip nilang nagpapahinga lang ako? My parents and I don't really talk all the time, pero maayos ang relasyon namin, at alam kong magtataka rin sila eventually kung hindi sila makakatanggap ng messages mula sa akin.

There is no point of worrying dahil wala rin naman akong magagawa, kaya nag-simula nalang akong kumuha ng damit—damit ni Judas—para pamalit.

Matapos kong maligo, siniguro ko ulit na naka-lock ang pintuan ko't bintana. Well, my windows are permanently locked, courtesy of Judas, but I checked out of habit.

Alas-otso pa lang ng gabi, pero siguro dahil sa stress at kabusugan, mabilis akong nakatulog.

-

Ang lamig. Nakaramdam ako ng paninigas ng n*****s ko sa sobrang lamig, medyo masakit na sa pakiramdam. Lalo pa no'ng parang may umipit.

"Agh." Kinapa ko ang dibdib ko para humanap ng paraan upang mabawasan ang sakit, pero iba ang nahawakan ko. Buhok. Parang ulo... nino?

Napabangon ako ng marealize ko kung sino ang pwedeng nangingialam sa dibdib ko, pero nagawa niya akong isalya ulit sa kama.

"Sshh... Let me suck it." At naramdaman ko ulit 'yong pakiramdam na parang may kumakagat sa n*****s ko. Sobrang gigil at diin ng pag-sipsip niya kaya masakit.

"Masakit, Judas..." Itinutulak ko ang ulo niya palayo pero inipit niya ang mga kamay ko sa kama. Sa pag-pupumiglas ko ay nakaramdam ako ng hilo.

"Y-You bastard-" Napatigil ako ng makaramdam ng pagnanais na masuka. I know this feeling. Malamang, dinroga nanaman niya ako. Saan, sa pagkain? Sa inumin ko?

Nag-simulang tumulo ang mga luha ko. Napaka-saklap ng nangyayari sa 'kin.

Matagal siyang nasa dibdib ko. Masakit, hanggang sa may hagod ng dila niya na bigla akong nakiliti. Napatigil ako at napa-igtad ng kaunti.

"Hmmm." Likhang tunog ng hudas na akala mo, nanalo siya sa lotto. Tapos ay inulit niya 'yong ginawa niyang pagdila kaya ako naman ang napa-ungol.

"Aahh.."

Lumuwag ang kapit niya sa dalawang pulso ko at hindi ako nanlaban sa hindi ko din malamang dahilan. Patuloy siya sa ginagawa niya sa didbib k, at nang wala siyang maramdaman na pagpupuimiglas mula sa akin, tuluyan na niya akong binitawan. Lalo niyang itinaas ang suot kong t-shirt hanggang sa tuluyan niya itong maalis.

Pagka-hagis sa sahig ng suot ko na ipinahiram niya lang sa 'kin, hinawakan niya ako sa batok at iniupo sa kama, inilapit ang muka ko sa kanya. Madilim man ang paligid, mas madilim ang mga mata niya. Kinilabutan ako lalo na ng makita ko na nakangisi siya.

"Nasasarapan ka?"

Tumawa siya ng hindi ako sumagot. Nahihilo parin ako. Pakiramdam ko sabog ako.

"Ako, nasasarapan ako. Tinitigasan ako sa 'yo." Hinawakan pa niya ang kamay ko, ipinatong sa parte ng katawan niyang meron din ako. Nakaka-galit lang dahil hindi ko magawang bawiin ang kamay ko.

"W-What did you do to me?" Utal kong tanong. 'Yong ulo ko, masakit. Ang katawan ko naman, sobrang init.

Nakakairitang ngisi ang sagot niya.

"You f*****g bastard," Galit kong sabi.

"I love you so much that my lust is pooling. I needed it to be fair. Hindi kita mapapa-ibig sa 'kin agad but I can make you lust for me... You ever heard of aphrodisiac?"

Gusto kong maiyak dahil sa init na nararamdaman ko, kasabay pa ang kagustuhan kong makaalis nalang dito. Pero habang inihihiga niya ako ulit sa kama, habang sumasabay siya sa pagbagsak ng katawan ko, habang hinahalikan niya ako sa iba't ibang parte, wala akong ginawa kundi hintayin ang lahat ng maaari pa niyang gawin sa 'kin sa gabing ito.

Everything was a bliss. Masakit. Masarap. Nakakakiliti. Nakakangilo. Nakakapanginig ng laman. Nakakapagpatirik ng mata. Hindi ko inakala ni sa hinagap kong magagamit ko ang katawan ko sa gano'ng paraan. Akala ko, sa babae lang ako magkakaron ng karanasan. Lahat ng mga pinaniwalaan pati mga hindi ko inasahan, naramdaman ko sabay-sabay ng gabing 'yon.

Nakakabaliw.