EIDE
Hindi maalis sa isip ko ang narinig ko. Kinumbinsi ko ang sarili ko, na nagkamali lang ako nang narinig dahil may ginagawa rin ako kanina. Pero kung tama ang dinig ko, kailangan ko nang makaalis sa lugar na ito.
Hindi ko na siya hinintay dahil baka mapahaba ang usapan nila, kaya naghugas na ako ng mga plato. Pagbalik niya, tapos na akong maghugas ng pinagkainan namin. Naabutan niya akong nakapangalumbaba sa mesa.
“‘Di ba ang sabi ko, ako ang maghuhugas?” sabi niya nang makita na wala na siyang huhugasan.
“Paa lang ang may sugat sa akin, hindi kamay,” walang kangiti-ngiti na sagot ko. Tumingin ako sa likod niya. Walang makukulit na nakasunod sa kanya. “Umalis na sila?” tukoy ko sa mga kaibigan niya.
“Yes,” he said, approaching me. “What would you like to do?”
Sinulyapan ko a
