“Duru, ne işin var senin burada?”
Arkamdan gelen sese döndüğümde Kerem’le göz göze geldim.
“Can’la konuşmaya geldim ama meşgulmüş.” dedim, sesime ister istemez bir kinaye yerleşmişti.
“Ne hakkında konuşacaksın? Buraya geldiğine göre önemli bir şey olmalı.”
“Ulu orta konuşulacak bir mesele değil. Ama önemli.”
Kaşımı kaldırıp ona bir an baktım. “Mesele patronunun canı.”
Kerem ,tek kaşını kaldırarak beni süzdü.
“Gel benimle.” dedi sonunda. Elini sırtıma koyup beni yeniden içeri yönlendirdi.
Vale arabayı erken getirmediği için şanslıydı; yoksa çoktan gitmiş olurdum.
Lobiye girdiğimizde danışmadaki kadın beni görünce bezgin bir iç çekti. Muhtemelen Kerem’i zorlayarak içeri girdiğimi düşünüyordu.
Ona ters bir bakış atıp Kerem’in peşinden asansöre bindim. Kartını okutup 30. kata bastı.
