ANTON DEVIER
Habang kausap ko si Jasmine, napansin kong papalapit ang mga kaibigan niya tatlong babae na halatang maiingay din at hindi papayag na hindi sila makikisali sa eksena.
“Jas! Are you okay?!” unang lumapit ang isa, si Naji yata, hawak agad ang braso niya na parang bodyguard.
“Grabe sila ha!” dagdag nung isa si Jiecel, nakakunot ang noo.
“At ang kapal ng mukha!” sabat nung isa pa na si Bea, nakatingin sa direksyon ng mga lalaking umalis na.
Tahimik lang akong nakatingin sa kanila. Pinag mamasdan ko lang kung ano ba ang gagawin nila.
Para silang mga parrot na dire-diretsong nagsasalita at walang gustong prumeno sa kanila. Maingay, magulo at handang ipagtanggol ang kanilang kaibigan.
At halatang gusto nilang protektahan si Jasmine.
“I’m fine,” sagot ni Jasmine, pero ramdam kong hindi pa rin tuluyang bumababa ang adrenaline niya.
Napatingin siya sa akin nababasa ko sa mata niya ang relief na wala na yung mga lalaking nambastos sa kanya.
“Thank you,” mahinang sabi niya.
Tumango lang ako at ngumiti sa kanya. Pero bago pa ako makasagot...
“Uy…” biglang singit ni Bea, sabay tingin sa akin. “Ito ba yung…?” sabi niya sabay takip ng bibig niya. Hindi na niya tinapos ang sasabihin niya.
Agad siyang pinutol ni Jasmine.
“Bea! Alam mo bumalik ka na sa table natin. Masyado ka ng nagiging madaldal.” ani nito sa kaibigan niya.
Napataas ang kilay ko, mukang may kailangan akong malaman na ika aaliw ko. Looks Interesting.
“Yung ano?” tanong ko, bahagyang nakangisi.
“Wala!” mabilis na sagot ni Jasmine, pero halatang nahuli.
“Meron!” sabay kontra ni Naji. “Ito yung kinukwento niya kanina! Di ba girls?" parang ayaw nilang tumahimik.
Napatingin ako kay Jasmine, nakita ko siya na namumula na. Hindi ko alam kung sa galit ba o sa hiya kaya siya namumula. Alam ko naman na hindi pa siya lasing kasi ladies drink lang ang nakita kong iniinom niya.
Natatawa ako sa nakikita ko kay Jasmine, mukang walang balak pa awat ang mga kaibigan niya. Kahit medyo madilim dito sa loob ng bar ay kita ko ang pamumula ng bahagya ng pisngi.
So… she talked about me. Sabi ko sa isip ko.
Hindi ko napigilang ngumiti.
“Talaga?” tanong ko, diretso kay Naji.
“Don’t flatter yourself,” sagot niya agad, pero hindi niya maalis ang ngiti sa labi niya.
“Too late,” sabi ko. "I think you are talking about me behind my back," nakangiti kong sabi sa kanya.
“Alam mo ba,” singit ni Jiecel, nakatingin sa akin na parang ini-scan ako, “ang description niya sayo kanina—”
“Jiecel!” halos pasigaw na pigil ni Jasmine.
Pero huli na dahil nagsalita na ang kaibigan niya.
“.... gwapo ka daw. As in… makalaglag panty levels.” ang sabi niya sa amin kanina. " Parang kinikilig pa na sabi ni Jiecel.
Napatahimik ako sandali, saka ako napangiti ng bahagya. Yung ngiting pilyo na gusto ko siyang asarin. Hindi ko inaalis ang tingin ko kay Jasmine at kitang kita ko kung paano niya tinakpan ng kamay ang mukha niya.
“Is that so?” mahina kong sabi habang nakangiti.
Napairap siya sa akin at tinaasan pa ako ang kilay.
“Exaggerated, grabe naman sa makalaglag panty. Jiecel, wala akong ganun na sinabi.” sagot niya.
“Hmm,” tumango ako. “So… hindi totoo? Hindi totoo na gwapo ako?" pang aasar ko sa kanya.
Saglit siyang napatigil, parang pinag iisipan pa niya ang isasagot niya. Parang nag aalinlangan pa siyang sumagot kaya lalo ko siyang inasar.
"Kung hindi ako gwapo sa paningin mo, bakit mo ako tinititigan kaninang nasa office ako ng daddy mo." Seryoso kong sabi. Sinusukat ko kung hanggang saan niya kayang magtimpi ng inis niya.
“Ugh, ang yabang mo talaga,” sabi niya, pero may halong inis ang boses niya.
“Anyway!” biglang sabat ni Bea. “Sumama ka na sa table namin!”
Napatingin ako sa kanila.
“Yeah,” dagdag ni Naji. “Para mas ma-interview ka namin.”
“Interview?” tanong ko, pero hindi ko pa rin inaalis ang tingin ko kay Jasmine.
“Of course,” sagot ni Jiecel. “We need to know kung qualified ka ba.” sabi niya na para bang isang job interview ang mangyayari.
Napangisi ako. “Qualified for what?” tanong ko.
Sabay-sabay silang tumingin kay Jasmine. At sabay-sabay ding ngumisi.
"Qualified na maging boyfriend ni Jasmine." Sabay-sabay din nilang sabi.
"What?" gulat kong tanong. Mukhang na misinterpret na nila ako.
Napailing ako, ang kukulit talaga nila pero natutuwa ako sa kanila.
“Guys…” babala ni Jasmine, halatang naiilang na.
Ako naman ay sinakyan ang biro nila; gusto ko lang tingnan kung hanggang saan ang kaya niyang itagal sa pangaasar ng mga kaibigan niya.
“Should I be worried?” tanong ko sa kanya.
Napatingin siya sa akin, sabay irap.
“Bahala ka sa buhay mo, malaki ka na,” sagot niya, na ikinatawa ko.
Nagsisimula na akong matuwa sa kanya; alam kong nagsisimula na siyang mapikon. Pero pinipilit niyang kumalma. One thing that I like about her is that she knows how to compose herself.
“Fine,” sabi ko. "But I need to call my friends."
Naglakad ako papunta sa table ng mga kaibigan ko at pinalipat ko sila sa table nila Jasmin.
"GHirls, I would like you to meet mg friends Darwin, Pax, Zev and Gray." Sabi ko "Guys, this is Jiecel, Naji, Bea and Jasmine." pakilala ko naman sa mga girls.
Nakamayan naman sila at saka kami naglakad papunta sa table nila.
Habang naglalakad kami papunta sa table nila, napansin kong bahagyang nauuna si Jasmine, pero paminsan-minsan sumusulyap siya sa akin.
Kaya hinintay ko na muli siyang tumingin sa akin saka ko siya kinindatan. Natawa na lang ako ng biglang mamula ang pisngi niya dahil sa hiya.
Pagdating namin sa table, agad silang nag-ayos. Umorder pa kami ng alak, pero si Jasmine halatang umiiwas.
“Dito ka,” sabi ni Bea, tinuturo ang upuan sa tabi ni Jasmine.
Napangisi ako, saka ako lumapit sa upuang itinuturo ni Bea at umupo ako sa tabi ni Jasmine.
Saglit kaming nagkatitigan pag upo ko. Bigla siyang tumahimik at parang biglang nahiya.
"Bro, mukhang mag eenjoy kami ngayong gabi." Sabi ni Zev.
"Ang gaganda ng mga kasama nating mga dalaga eh" Sagot naman ni DArwin.
"Jasmine, if walang maghahatid sayo pauwi, availabale ako. I can drive you." Sabi naman ni Gray.
Kaya tinitigan ko ng masama ang kaibigan ko at agad naman niyang na gets ang gusto ko.
"Oopppss... Off limits na pala si Jasmine, I love my self na lang." Biro niya. Kaya natawa naman ang mga girlls.
Naging masaya ang inuman namin hanggang sa makaisip na namang magtanong si Naji.
“So, Mr. Devier,” panimula ni Naji, parang host ng talk show. “What are your intentions?” tanong niya.
Napatawa ako, hindi ko maimagine na sa edad kong 36 ay tinatanong ako ng isang bata about my intentions.
“Intentions? Intentions to whom? " Maang-maangan kong sabi.
“Yes,” sabat ni Jiecel. “Kasi mukhang interesado ka sa kaibigan naming si Jass.” biglang sagot ni Jiecel.
Napatingin ako kay Jasmine at tinitignan ko ang reaksyon niya. Seryoso lang naman siya at mukhang wala na siyang balak makipagtalo sa mga kaibigan niya.
Mukang sumuko na siya, because she can't control what her friends want to say or do.
"Maybe yes, but right now I don't think I want to have a relationship with someone," diretso kong sagot.
"Aray.... Aray nanku ohhhh. Ang sakit naman ng ginawa mo... Aray..." Biglang kanta ni Bea.
Saka sila nagkatawanan.
Nakita ko si Jasmine na kinuha ang bag niya saka tumayo at walang paalam na naglakad palayo. Nakuha pang tawagin ng mga kaibigan niya pero kumaway nalang ito habang naglalakad at hindi na lumingon pa.