My Favorite Spotlight (Completed)

12

"She's beautiful, right?" He chuckled lightly and caressed my cheeks. I felt my roots were about to disown me when I saw his eyes glistened in tears.

"Mom, she looks like innocent angel but trust me, she's tigress," patuloy niya pa at nagsimulang tumulo ang luha ko matapos makita ang magkahalong saya at sakit sa mga mata niya. Pinipigilan niya pa ring bumagsak ang luha niya kahit ramdam ko kung gaano kasakit ang kausapin ang taong wala na.

"M-Mom. This is Aezra, she's doubting my feelings for her but I couldn't blame her. I didn't confess." Muli siyang tumawa at hinaplos ang pisngi ko, pinawi niya ang mga luha doon kahit na kada pikit ko ang mayroon na namang nahuhulog.

"I want you to witness this, Mom. She's the only girl that I want to be with. I have seen a lot of girls, but no one of them caught my attention. They surely possess those things that my girl couldn't have but they also couldn't possess what this girl in front of me can have. She's more than enough and I promise that I would not play with her feelings." Napahikbi ako matapos makarating sa puso ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya.

"Mom, I'm sure you're happy now. I'm sure, you're proud of me because your boy got out from his box and had the courage to tell his girl how much he loves her." Pinagdikit niya ang mga noo namin at pumikit dahilan para tumulo ang luhang kanina pa nagbabadya sa mga mata niya.

"Aezra," puno ng lambing na bulong niya.

"Hmm?" tanging nasagot ko dahil wala akong sapat na lakas para magsalita. My heart still didn't go back from its normal pace. I could feel how it throbbed but it brought a good feeling.

"I love you," he whispered and my eyes immediately watered when I saw how sincere he was. His chocolate eyes glistened with tears and with our distance I could feel how our heart beat the same pace.

"A-Aki." Napaatras ako.

"I'm sorry for not saying this, it's already too late," paumanhin niya. "But Aezra, I'm serious. I'm just s-shy to confess to you," namumulang dagdag niya.

"M-Mabilis. I know. Masyadong mabilis but I hope I can tell you how much you occupy my mind before and after I sleep. Your smiles didn't left my mind, it always makes my heart beat fast and I admit I hate that. At first, I hate that feeling! Because you're too good for me." Hindi pa rin ako makapaniwala sa naririnig. Lahat ng iniisip ko kagabi, lahat ng iyak ko at bigat sa dibdib nawala agad matapos marinig ang sinabi niya. Parehas kami ng nararamdaman pero hindi tama. . . magkalayo kami. Hindi pwede 'to.

"I know what you're thinking" bulong niya at hinalikan ang noo ko. Pinikit ko ang mata at kumapit sa braso niya dahil sa panghihina.

"I don't care about what they will say. I love you and that's enough." He tucked the strand of my hair in my ears and held my chin to meet his eyes.

"Ngayon, can you ask that question again?" puno ng lambing na pakiusap niya. Tila pipi naman akong hindi makasalita. I still trying to gulped his words like it is my favorite drink.

"Hindi kita pinaglalaruan, Aezra Maux." He looked at my lips and I unconsciously bit it.

"I love you." Before he could kiss me, I leaned forward to kiss him. I felt him freeze but still managed to recover.

Sa ilalim ng puno kung saan nakaburol ang kanyang ina, pinatunayan niya sa akin na totoo ang nararamdaman niya para sa akin. His assurance is enough to wash away my worries. The negative thoughts immediately vanished from my head and the heavy feeling that I had felt last night drowned away.

"I love you too," I whispered between our kisses. Nanigas siya sa kinatatayuan at gulat na napatingin sa akin. Nakagat ko ang labi matapos mapagtantong nagulo ko ang buhok niya matapos ang palitan namin ng malalalim na halik.

"A-Aezra. Pakiulit," pakiusap niya idinampi ang dalawang palad sa pisngi ko. Ngumiti naman ako sa kanya ng matamis.

"Mahal din kita." Nangilid ang luha niya at bago pa ako muling makasagot ay naramdaman kong muli ang pagdampi ng kanyang labi sa akin . Maingat ang bawat paghalik niya at puno ng pagmamahal. Maingat niya akong hiniga sa sapin na nakalatag at tinitigan.

"You will always be my favorite spotlight," he whispered and crushed his lips on mine.

"Ibig mong sabihin, sa ilalim ng puno na 'to nakalibing ang mommy mo?" namamanghang tanong ko kay Akishiro habang magkatabi kami at magkayakap sa ilalim ng puno. Parehas kaming nakatabing ng kumot at ang ulo ko naman ay nakaunan sa braso niya.

I felt him nodded.

"I was just 4 years old when she died. Si lola ang nagpalaki sa akin. I can't actually remember her face and what she looks like but thanks to cameras. I've seen her face whenever I want to." Paulit ulit niyang hinalikan ang ulo ko habang sinasabi iyon. Madiin akong nakakapit sa kanya at agad namula matapos may napagtanto.

Dito nakalibing ang mommy niya?! And we did that thing?!!! 'Tangina ka Aezra! Malandi!

Tila naririnig naman niya ang iniisip ko kaya natawa niya akong tinitigan. Tinukod niya ang isang kamay at inilapit sa akin ang paningin.

"Why babe, nagsisisi ka na ba?" My ghaad! Babe daw!!

Gusto kong magtititili matapos niya akong tawaging babe pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang ginawa namin! Ano na lang ang iisipin ng mommy niya?! Na wala akong kahiya-hiya?!

Nanlulumo ako sa kinahihigaan kaya mas lalong napatawa si Akishiro. Batukan ko kaya 'to?!

"Don't worry. Mom is not like that," he assured me but I just rolled my eyes and tried to get up but oh my gash! Ang sakit amp.

"Dahan-dahan," bulong niya at tinulungan akong mapaupo. Pinagpagan naman niya ang likod ko at dahan-dahang itinaas pero ganon na lang ang pagngiwi ko matapos maramdaman ang sakit sa ibaba. Gusto kong umiyak pero wala na. Tapos na nagawa na! Bakit pa ako iiyak?! Nakakahiya kasi!

Nagsimula siyang ilatag ang mga pagkain na nakalagay sa dalawang basket. Agad umalingasaw ang mabangong amoy no'n matapos ilabas at gano'n na lang ang paglunok ko matapos makita ang steak at iba't ibang gulay.

Isa sa mga pansin ko kay Akishiro, hindi siya kumakain ng walang nakalatag sa gulay sa hapag. Hindi rin siya ganoon kaarte at minsan ko na rin siyang nakitang nagkakamay habang kumakain. Paborito niyang gulay ay ampalaya at ang pinaka ayaw naman niyang gulay ay okra. Minsan na rin kasi kaming kumain ng pinakbet at nakita kong itinatabi niya lang ang mga okra sa gilid ng plato kaya ako ang kumain no'n.

Marami kaming pagkakapareho, ugali lang talaga kami madalas nagkakaiba dahil mahilig siyang mang-asar pero pikon naman. May oras pa na nagpakain ng seafood ang buong team at napansin kong hindi kumakain si Akishiro ng tahong. Mayaman siya at may kakayahang bumili at kumain sa mga mamahaling restaurant pero mas pinipili niyang makisabay sa buong set. Gano'n ako nahulog sa kanya, dahil lahat ng inisip ko sa mga mayayamang katulad niya ay taliwas sa kung anong nakikita ko.

"Bakit ka nga pala hindi pumunta kagabi?" biglang tanong ko habang pinapanood siyang suotin ang t-shirt niya. Pinagmasdan ko ang sapin na nakalatag sa sahig at napangiwi matapos makita ang mantsa ng dugo. Bukod sa ibaba ay ramdam ko rin ang sakit ng buo kong katawan.

"M-May pinagawa lang." Bakit nauutal? Inis akong tumingin sa kanya at nakita kong naging balisa ang mata niya.

"Ano naman 'yon?" curious na tanong ko but he immediately hide his true emotion.

Iniabot niya sa akin ang isang platong may kanin at nilagyan ng gulay. Agad kumalam ang sikmura ko matapos maamoy ang sarsa.

"Work," maikling sagot niya kaya hindi na ako nagtanong pa tungkol doon. Privacy niya 'yon at naiintindihan ko. Kailangang sanayin ko ang sarili ko na hindi manghimasok sa buhay niya hangga't hindi siya nagkukusa na papasukin ako.

"T-Tayo na ba?" biglang tanong niya. Naitikom ko ang bibig matapos makita ang pamumula ng tenga niya.

"Nanligaw ka ba?" mataray sa tanong ko at nanlaki ang mata niya.

Cute.

"I don't do that thing, woman," masungit namang aniya kaya natawa ako.

"Ikaw bahala, marami pa namang nakapilang manliligaw sa'kin. Sige ka, baka maunahan ka." Ngumisi ako matapos makita ang pagdaan ng inis sa mata niya. Ibinaba niya ang kanyang plato at itinukod ang isang kamay habang pinaglapit ang mukha namin. Ilang beses akong napalunok habang pinagmamasdan ang maputi at makinis niyang mukha. Palagi akong nawawala sa wisyo tuwing pinagmamasdan ng ganito kalapit ang matangos niyang ilong na halos mag dikit na sa tungki ng sa akin at ang mga mata niyang tila biyaya ng kalikasan.

"I already owned you. Do I have to do that thing?" bakas ang asar na sabi niya. Klinaro ko ang bibig at huminga ng malalim. My ghad! Higit pa riyan ang ginawa namin kanina bakit sobra na lang ang epekto niya sa akin ngayon?! Nakakabwisit! Ang gwapo talaga!

"H-Hindi naman. M-Masarap lang kasi sa pakiramdam kapag nililigawan ka ng taong g-gusto mo," utal-utal na sagot ko habang nakatitig sa basang labi niya. I unconsciously bit my lower lip when he lower his gaze.

"Then I'll court you forever," he whispered huskily.

"Naniniwala ka sa forever?" medyo gulat na tanong ko dahilan para matigilan siya at mamula. Pigil ko ang tawa matapos niyang lumayo sa akin at magmura ng mahina.

"You ruined the moment," inis na angil niya at masama ang loob na sumubo ng pagkain. Tawa-tawa akong nagpatuloy sa pagkain habang inaasar siya.

"Damn! I can't believe this! Akishiro Zolaire believes in forever!"

"Aezra, as long as you're with me, I believed in forever," hindi nakatinging sagot niya kaya natameme ako. Ramdam ko ang pamumula ng pisngi ko at nahalata naman niya 'yon kaya nag-angat siya sa akin ng tingin at ngumisi.

"You looks like a cat," ayon na naman 'yung nagliliparan na paro-paru sa tiyan ko matapos marinig ang sinabi niya. Jusme, Aezra! Bulate 'yan! Bulate!

He smirked.

"Kitty, eat," sabi niya at itinapat sa akin ang kutsara na may lamang kanin at ulam.

Sumimangot ako, "Sinong kitty 'yan?!"

"Oh come on. I don't have any friends named kitty," depensa niya agad matapos kong isubo ang pagkain sa kutsara with sama ng loob. Nakasimangot ko 'yong nginuya habang masama ang tingin sa kanya.

"I was referring to cats, Aezra. Don't be jealous," paliwanag niya pa.

"Don't talk to me. Talk to your pussy." He chuckled at my statement!

Aba! Sinamaan ko lang siya ng tingin habang masamang masama ang loob kong nagpatuloy sa pagkain. Kitty daw? Sino naman 'yon? Siya ba ang dahilan kung bakit hindi siya nagpunta kagabi? Bumalik na naman ang alinlangan sa dibdib ko pero hindi na tulad kagabi, mas magaan na ito.

Tumatawa pa rin siya at namumula na ang pisngi. "Choose your words, Aezra Maux." Kumunot ang noo ko.

"Bakit? Anong mali sa sinabi ko?" pabalang kong tanong.

"Wala," pigil ang tawang sagot niya kaya mas lalo akong nainis.

Inilibot ko na lang ang paningin sa paligid at tumitig sa malaking bahay na natatanaw ko. Mansyon 'yon at halatang luma na pero maganda pa rin. Nagkalat ang mga ilaw na lampara sa paligid kaya malaya kong pinagmamasdan ang kagandahan ng hardin. Hindi ganoon kalamok at malamig ang simoy ng hangin.

"Dito ka ba nakatira?" mahinang tanong ko at napangiti matapos tumingala at makita ang bilog na bilog na buwan.

"Nope, but this is our old house." Iniligpit niya na ang pinagkainan namin at itinabi sa gilid. Tumabi siya sa gilid ko at iniakbay ang isang braso sa likod ko habang ang isa naman ay hinawakan ang kamay ko at dinala niya iyon sa bibig upang pupugin ng halik.

"My Mom died because of cancer." I saw pain pass across his face. I lift my hand and caress his cheeks.

"I'm with my Dad and you see, I'm working for myself," mapaklang dagdag niya at hindi ko na napigilang yakapin siya.

Ngayon sinasabi niya sa akin ang mga bagay na ito mas lalo akong nahuhulog sa kanya. Wala pa kaming masyadong alam tungkol sa isa't isa pero parehas kaming handang magkwento at makinig.

"How about you, babe? You're living with your sister and you're both too young depend on each other. I admire how you love her. I saw it that night when your sister called. Handa kang gawin ang lahat para sa kanya that's why lalo akong nahuhulog sa 'yo Aezra. Madalas pinapakita mo sa iba na ayos lang lang na gawan ka nila ng masama basta alam mong wala kang ibang intensyong iba," malambing na sabi niya at hinalikan ang sentido ko. Napakapit naman ako nang mahigpit sa kanya matapos maramdaman ang pangingilid ang luha.

"I saw how they belittle you but what makes me fall even more is when you always find reasons not to fight back. You always seek for something that will justify their actions. You always smile even that hurts you. You always hide your true emotions and I always want to wash that attitude of yours because you are always allowed to feel weak okay? Your feelings are valid." Napahikbi ako matapos marinig ang sinabi niya. Hindi ko alam. . . akala ko ako lang ang madalas mag obserba sa kanya pero gano'n din pala siya.

"It's okay to cry if the world became too bad to you. You don't have to keep your feelings to yourself okay? You can talk to me if something is bothering you and I will listen without complaining." He then kissed my lips and whispered how much he loved me. Parang sinasayaw ang puso ko matapos marinig ang mga sinabi niya. He validates my feelings. He truly loves me.